تذکراین کتاب توسط مؤسسه فرهنگی - اسلامی شبکة الامامین الحسنین عليهماالسلام بصورت الکترونیکی برای مخاطبین گرامی منتشر شده است.
لازم به ذکر است تصحیح اشتباهات تایپی احتمالی، روی این کتاب انجام گردیده است.
بانک احادیث اهل بیت عليهمالسلام
جلددوم (معصوم شناسی)
نویسنده:واحد تحقیقات مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان.
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مالی و لِلدنیا إنما مَثَلی و مثلُها کمثل الراکبِ رُفِعَت له شجرةٌ فی یوم صائفٍ فقال تَحتَها ثم راحَ و تَرَکَها.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: مرا با دنیا چکار؟ مثل من و دنیا مثل سواری است که در روز گرمی درختی برایش بپا شده و او زیر درخت خواب کوتاهی نموده سپس کوچ کرده و درخت را وا گذاشته است.
«الکافی، ج ۲، ص ۱۳۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اَنَّ اللهَ بَعثََنی رحمةً للعالَمین و لِاَمحقَ المعازفَ و المزامیرَ و امورَ الجاهلیة.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: خداوند مرا مبعوث کرد تا رحمتی برای جهانیان باشم و ساز و نی ها و امور جاهلیت را نابود سازم.
«بحار الانوار، ج ۷۹، ص ۲۵۰»
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
أن الله خلقنی و خلق علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمه من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
جامع الاخبار ص ۴۶
قال الامام علی عليهالسلام فی صفه النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم :
طبیب دوار بطبه قد أحکم مراهمه و أحمی (أمضی) مواسمه یضع ذلک حیث الحاجه إلیه من قلوب عمی و آذان صم و ألسنه بکم، متتبع بدوائه مواضع الغفله و مواطن الحیره...؛
امام علی عليهالسلام در توصیف پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
پزشکی است که با دانش خود، همواره میان مردم می گردند، مرهمهایش را به خوبی فراهم و ابزار کارش را آماده کرده و آنها را هر جا که لازم باشد، از دلهای کور و گوشهای کر و زبانهای گنگ به کار می برد، غفلت گاه و جایگاه های حیرت را جستجو و با داروی خود آنها را درمان می کند.
نهج البلاغه خطبه ۱۰۸
امام سجّاد عليهالسلام :
کانَ إذا أوی إلی مَنزِلِهِ جَزَّءَ دُخولَهُ ثَلاثَةَ أجزاءٍ : جُزءا لِلّهِ و جُزءا لِأهلِهِ و جُزءا لِنَفسِهِ ؛
امام سجّاد عليهالسلام :
پیامبر وقتی به خانه خویش میرفت ، اوقاتش را سه قسمت میکرد : بخشی برای خدا ، بخشی برای خانواده و بخشی برای خود
مکارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۴۴
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
ان فاطمة ضمنت لعلی عليهالسلام عمل البیت و العجین و الخبز و قم البیت و ضمن لها علی عليهالسلام ما کان خلف الباب. نقل الحطب و ان یجیی ء بالطعام
برای تقسیم کارهای خانه - حضرت فاطمه عليهاالسلام خمیر نمودن و پخت نان و نظافت را بعهده گرفت و علی عليهالسلام نیز کارهای بیرون خانه همچون نهیه هیزم و خرید لوازم خوراکی را پذیرفت.
تفسیر عیاشی ج ۱: ۱۷۱.
قال الامام الحسین عليهالسلام : سَئَلْتُ أَبِی عَنْ مَخْرَج رَسُولِ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم فَقالَ: کانَ رَسُولَ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم یَحْزَنُ لِسانَهُ إلاّ عَمّا یَعْنِیهِ قَدْ تَرَک نَفْسَهُ مِنْ ثَلاثٍ، الْمِراءِ وَ الْإکثارِ .
امام حسین عليهالسلام فرمودند: از پدرم، درباره سیره پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم پرسیدم، پاسخ دادند: رسول الله، زبان خود را همیشه از گفتار بی معنی حفظ می کرد و خود را از سه چیز دور می داشت: مراء، پرحرفی، سخن پوچ و بی معنی، و نیز سه مسئله را ترک می کرد: هیچکس را مذمت نمی کرد، از کسی عیبجویی نمی نمود و در پی جمع آوری لغزش های این و آن نبود.
«مسند الامام الرضا، ج ۲، ص ۸۵»
قال رسولُ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : جُعِلَ قُرةُ عینی الصلوةُ ولذّتی فی النساءِ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: قرار داده شده نماز، نور چشم من و در زناشوئی، لذت من.
«سنن النبی، ص ۱۴۷»
قال الامام الصادق عليهالسلام : کانَ رَسُولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم یَکْرَهُ السَّوادَ اِلّا فی ثَلاثَةٍ الْعِمامَةُ وَالْخُفُّ وَالْکِساءُ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم کراهت داشت از رنگ سیاه مگر در سه چیز: عمامه، کفش و عبا.
«بحارالانوار، ج۸۳، ص۲۴۹»
قال الامام الحسین عليهالسلام : کان رسول الله یرفَعُ یَدَیْهِ اذا ابْتَهَلَ و دَعا کَما یَسْتطْعِمُ المسکینُ.
امام حسین عليهالسلام فرمودند: رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم (هنگام دعا) دستهای خود را بالا می بردند و با حالت تضرّع و گریه دعا می کردند، مانند انسان مسکین و بیچاره ای که عاجزانه درخواست غذا می کند.
«مکارم الاخلاق، ج ۲، ص ۸»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : خُلِقتُ اَنَا وَ عَلیٌ مِنْ نُورٍ واحدٍ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: من و علی از یک نور آفریده شدهایم.
«بحار الانوار، ج ۳۵، ص ۳۴»
قال رسوُل الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : کنُتُ أَنَا وَ عَلیٌ نوُراً بَیْنَ یَدَی الله قَبْلَ أنْ یَخْلُقَ آدَمَ رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: من و علی قبل از خلقت آدم، نوری بودیم در پیشگاه خداوند، وقتی آدم آفریده شد، آن نور در وجود او قرار گرفت و پیوسته آن نور یکی بود تا اینکه در صلب عبدالمطلب به صورت دو نور، از هم جدا شد، نور نبوت در من و نور خلافت در وجود علی عليهالسلام قرار گرفت.
«بحار الانوار، ج ۳۵، ص۲۴»
قال الله عزّوجلّ:
ای احمد! میدانی به کدام دلیل تو را بر دیگر انبیا برتری دادم؟ به دلیل یقین و حسن خلق و سخاوت نفس و دلسوزی برای مردم.
(ارشادالقلوب۱/۲۰۵)
عن الامام علی عليهالسلام قال: کان رسول الله لا یحجزه عن قراءة القرآن الا الجنابة.
امام علی عليهالسلام فرمودند: هیچ مانعی پیامبر را از خواندن قرآن منع نمی کرد، مگر حالت جنابت.
«بحار الأنوار، ج ۹۲، ص ۲۱۶»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اللّهم اجعَلْ حبَّکَ احبَّ الاشیاء عندی و اقطع عنّی حاجاتِ الدّنیا بالشّوق الی لقائک.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم در مناجات با پروردگار اینگونه دعا می نمودند: خداوندا محبت خودت را دوست داشتنی ترین چیزها در نزد من قرار بده و به واسطه شوق به دیدارت حاجات دنیا را از دل من بر کن.
«کنزل العمال، ح ۳۶۴۸»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اللّهم انّی اسئُلکَ حُبَّکَ و حُبَّ مَنْ یُحبُّکَ و العَمَل الذّی یبلّغُنی حُبَّکَ، اللهمَّ اجْعَل حُبَّکَ احبُّ الیَّ من نَفسی و اهلی و الماءِ الباردِ.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم در مناجات با پروردگار اینگونه دعا می کردند: خداوندا محبت خود و محبت دوستدارانت را از تو خواستارم، (خداوندا) عملی را به من ارزانی کن که با آن به محبت تو دست یابم، خداوندا محبت و دوستی خودت را از دوست داشتن من نسبت به خودم و خانواده ام و آب خنک و گوارا، بیشتر و محبوبتر گردان.
«کنزالعمال، ج ۲، ص ۲۰۹»
قالَ رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : إنَّما بُعِثْتُ فاتحاً و خاتِماً و أعطیت .
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: من به عنوان فاتح و خاتم (پیامبران) مبعوث شدم و جامع کلمات و کلید آنها به من اعطا شده است .
«کنز العمّال، ح ۳۱۹۹۴»
عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قالَ: قالَ لی رَسُول اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : لَمّا اُسْرِیَ بِی إلی السّماءِ إذاً مَلِک قَدْ أتانِی فَقالَ لِی یا مُحَمَّدُ! سَلْ مَنْ أرْسَلنا قَبْلَک قُلْتُ یا مَعاشِرَ النّاسِ وَ النَّبِیینَ عَلی ما بَعَثَکمْ اللهُ قَبلی؟ قالوُا: عَلی ولایتِک یا محمدُ و ولایةِ علیِّ بن ابی طالب.
ابن مسعود گفت: پیامبر به من فرمودند: هنگامی که در آسمان سیر کردم (در معراج) یکی از فرشتگان به پیش من آمد و گفت یا رسول الله پرسش خویش را با آن ها که قبل از شما مبعوث گشته اند در میان گذار! و من گفتم ای گروه مردم و پیامبران (سلف) بر چه چیزی خداوند متعال شما را مبعوث ساخته است؟ پاسخ دادند: بر ولایت تو ای محمد و ولایت علی ابن ابی طالب.
«بشارة المصطفی، ص ۲۰۱»
عَنْ أبِی عَبْد اللهِ عليهالسلام قال: ألا وَ إنَّ لِکلِّ شَیْءٍ جَوهَراً و جَوهَرُ وُلْدِ آدَمَ مُحَمَّدٌ صلىاللهعليهوآلهوسلم وَ نَحْنُ وَ شِیعَتُنا بَعدنا حبَّذا شیعَتَنا ما أقْرَبَهُمْ مِنْ عَرْشِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ .
امام صادق عليهالسلام فرمودند: آگاه باشید که به راستی هر چیزی را گوهری است و گوهر فرزندان آدم، محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم است و پس از آن حضرت، ما و بعد از ما، شیعیان ما هستند، خوشا بر شیعیان ما که نزدیکند به عرش خدای عز و جل و چه نیکو است رفتار خدای عز و جل نسبت به آنان در روز قیامت. به خدا سوگند اگر بر مردم گران نمی آمد و شیعیان را خود بینی فرا نمی گرفت فرشتگان رو در رو به آن ها سلام می کردند.
«الکافی، ج ۸، ص ۲۱۴»
قالَ رَسُول اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم :
مَثَلِی وَ مَثَلُ عَلِیٍّ مَثَلُ شَجَرَةٍ أنا أصْلُها وَ عَلِیٌّ فَرْعُها .
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
مَثَل من و علی مَثَل درختی است که من ریشه و ساقه و علی شاخه آن است...
«تاریخ دمشق، ج ۲، ح ۹۹۹»
امام علی عليهالسلام :
کانَ رَسولُ اللّه صلىاللهعليهوآلهوسلم إذا عَزّی قالَ : آجَرَکُمُ اللّه ورَحِمَکُم ، وإذا هَنَّأ قالَ : بارَکَ اللّه لَکُم وبارَکَ عَلَیکُم ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هرگاه تسلّی میدادند، میفرمودند: خداوند اجرتان دهد و شما رامشمول رحمت خویش گرداند و هر گاه تبریک میگفتند، میفرمودند: خداوند به شما برکت دهد و بر شما مبارک گرداند
مسکّن الفؤاد : ۱۰۸ منتخب میزان الحکمة : ۳۸۰
امام صادق عليهالسلام :
کانَ رسولُ اللَّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم أکْثَرَ ما یَجلِسُ تُجاهَ القِبلةِ؛
پیامبر خدا هنگام نشستن، بیشتر رو به قبله مینشست.
میزان الحکمة: ح ۲۵۱۸
امام عسکری عليهالسلام :
إِنَّ الصَّلاةَ عَلی رَسولِ اللَّهِ عَشرُ حَسَناتٍ؛
صلوات فرستادن بر رسول خدا ده حسنه دارد.
میزان الحکمة: ح ۲۱۷۸۱
حدیث - ۲۴
امام صادق عليهالسلام :
إنَّ اللّهَ عَزَّ ذِکرُهُ خَتَمَ بِنَبِیِّکُمُ النَّبِیِّینَ فَلا نَبِیَّ بَعدَهُ أبَدا، وخَتَمَ بِکِتابِکُمُ الکُتُبَ فَلا کِتابَ بَعدَهُ أبَدا؛
خداوند که یادش بزرگ باد با پیامبر شما، به پیامبران خاتمه داد. بنا بر این، بعد از او هرگز پیامبری بر انگیخته نخواهد شد، و [نیز] با کتاب شما به همه کتابها [ی آسمانی] پایان بخشید. پس، بعد از کتاب شما هرگز کتابی نازل نخواهد شد.
الکافی: ج ۲، ص ۱۱۹، ح ۴
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
أنا أوّلُ وافِدٍ علَی العَزیزِ الجَبّارِ یَومَ القِیامَةِ وکِتابُهُ وأهلُ بَیتی ثُمّ اُمَّتی، ثُمّ أسألُهُم: ما فَعَلتُم بکِتابِ اللَّهِ وبأهلِ بَیتی؟؛
من و کتاب خدا و اهل بیت من، نخستین گروهی هستیم که در روز قیامت بر خدای عزیز جبار وارد میشویم و سپس امت من. آنگاه من از آنها میپرسم که با کتاب خدا و با اهل بیتِ من چه کردید؟
الکافی: ج ۲، ص ۶۰۰، ح ۴
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
إنّی أمزَحُ ولا أقولُ إلّا حَقّاً؛
من مزاح و شوخی میکنم ولی جز حق نمیگویم.
میزان الحکمه، ح ۱۸۹۴۸
حضرت عليهالسلام می فرمایند:
«... ان الحسن والحسین سبطا هذه الامة وهما من محمد کمکان العینین من الراس واما انا فکمکان الید من البدن واما فاطمة فکمکان القلب من الجسد ؛
حسن و حسین عليهماالسلام دو سبط این امت هستند، و آن دو برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم همانند دو چشم برای سرند، و من [برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم همانند دست برای بدن هستم، و فاطمه عليهاالسلام برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم همانند قلب برای بدن است .»
بحارالانوار، ج ۳۹، ص ۳۵۲
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
بُعِثتُ بِمَکارِمِ الأخلاقِ وقحاسِنِها؛
من برای (احیای) مکارم و نیکیهای اخلاقی مبعوث شدم.
الأمالی، طوسی، ۵۹۶
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
أَمَرَنی رَبّی بِمُداراةِ النّاسِ کَما أَمَرَنی بِأَداءِ الفَرائِضِ؛
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.
کافی، ج۲، ص۱۱۷، ح۴
امام حسن مجتبی ( عليهالسلام ) فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّه صلىاللهعليهوآلهوسلم فَخْما مُفَخَّما... یَتَـکَلَّمُ بِجَوامِعِ الکَلِمِ فَصْلاً لا فُضولَ فیهِ و لا تَقصیرَ. دمثا، لَیْسَ بِالجافی و لا بِالْمَهینِ تَعظُمُ عِنْدَهُ النِّعْمَةُ و اِنْ دَقَّت لا یَذُمُّ مِنها شَیئا غَیْرَ اَنَّهُ کانَ لا یَذُمُّ ذَواقا و لا یَمدَحُهُ و لا تُغضِبُهُ الدُّنْیا و ما کانَ لَها، فَاِذا تُعوطیَ الحَقّ لَم یَعْرِفهُ اَحَدٌ، و لَم یَقُمْ لِغَضَبِهِ شَیءٌ حَتّی یَنتَصِرَ لَهُ... ؛
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم (در نظرها) با شکوه و بزرگوا بودند... سخنانی کوتاه، جامع و بیچون و چرا میگفتند بدون کم و زیاد، نرمخو و مهربان بودند، در حق کسی ظلم نمیکردند، کسی را خوار نمیشمردند، نعمت را اگر چه کم بود، بزرگ میدانستند و چیزی از آن را نکوهش نمیکردند، از مزه غذا نه بد میگفتند و نه تعریف میکردند، دنیا و آنچه به آن مرتبط است ایشان را خشمگین نمیساخت و هرگاه حقی ضایع میشد، احدی را ملاحظه نمیکردند و چیزی باعث رفع خشمشان نمیشد، تا آنکه حق را حاکم سازند.
عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۸۳
امام کاظم ( عليهالسلام ) فرمودند:
اِنَّ رَسولَ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم کانَ اِذا اَتاهُ الضَّیْفُ اَکَلَ مَعَهُ وَ لَمْ یَرْفَعْ یَدَهُ مِنَ الْخِوانِ حَتّی یَرْفَعَ الضَّیْفُ یَدَهُ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هرگاه میهمان داشتند، با او غذا میخوردند و دست از سفره و غذا نمیکشیدند، تا آنکه میهمان دست از غذا خوردن بکشد.
کافی، ج ۶، ص ۲۸۶
امام کاظم ( عليهالسلام ) فرمودند:
کانَ النَّبیُّ صلىاللهعليهوآلهوسلم اِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلی رُؤوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ؛
هرگاه صبح میشد پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم دست نوازش بر سر فرزندان و نوه های خود میکشیدند.
عدة الداعی، ص ۷۹
امام رضا ( عليهالسلام ) فرمودند:
اِنّا اَهلُ بَیْتٍ نَری وَعدَنا عَلَینا دَینا کَما صَنَعَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم ؛
ما اهل بیت، وعدههای خود را برای خودمان، بدهی و دِین حساب میکنیم، چنانکه رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم چنین میکردند.
تحف العقول، ص ۴۴۶
امام صادق ( عليهالسلام ) فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم یُداعِبُ وَ لا یَقولُ اِلاّ حَقّـا؛
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم شوخی میکردند ولی جز حقّ چیزی نمیگفتند.
مستدرک الوسائل، ج ۸، ص ۴۰۸
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
مَا کَلَّمَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم اَلْعِبادَ بِکُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـکَلِّمَ النّاسَ عَلی قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم که با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم.
کافی، ج ۱، ص ۲۳
امام علی عليهالسلام فرمودند:
کُنّا اِذَا احْمَرَّ الْبَاْسُ وَ لَقِیَ القَومُ الْقَوْمَ اتَّقَیْنا بِرَسولِ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم فَما یَکونُ اَحَدٌ اَقْرَبَ اِلَی الْعَدُوِّ مِنْهُ ؛
وقتی که آتش جنگ بر افروخته میشد و دو لشکر به هم میرسیدند، به پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم پناهنده میشدیم و کسی نبود که از آن حضرت به دشمن نزدیکتر باشد.
مکارم الاخلاق، ص ۱۸
امام علی عليهالسلام فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم لا یُؤْثِرُ عَلَی الصَّلاةِ عَشاءً وَ لا غَیْرَهُ وَ کانَ اِذا دَخَلَ وَقْتُها کَاَنـَّهُ لا یَعْرِفُ اَهْلاً وَ لا حَمیما؛
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم چیزی مثل شام و غیر آن را بر نماز مقدم نمیداشتند و هنگامی که وقت نماز میرسید، گویی که هیچ یک از اهل خانه و دوستان را نمیشناختند.
مجموعه ورام، ج ۲، ص ۷۸
امام علی عليهالسلام فرمودند:
کانَ النَّبیُّ صلىاللهعليهوآلهوسلم اِذا سُئِلَ شَیئا فَاِذا اَرادَ اَنْ یَفْعَلَه ُقالَ: نَعَم وَ اِذا اَراد اَنْ لا یَفْعَلَ سَکَتَ و کانَ لا یَقول لِشَیءٍ لا... ؛
هرگاه از رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم چیزی تقاضا میشد، اگر ایشان آن را میخواستند انجام دهند، میفرمودند: بله و اگر نمیخواستند انجام دهند، سکوت مینمودند و هیچگاه ایشان برای چیزی نه نمیگفتند.
بحارالأنوار، ج ۹۳، ص ۳۲۷
امام علی عليهالسلام فرمودند:
کانَ صلىاللهعليهوآلهوسلم لا یَذُمُّ اَحَدا وَ لا یُعَیِّرُهُ وَ لا یَطْلُبُ عَثَراتِهِ وَ لا عَوْرَتَهُ وَ لا یَتَـکَلَّمُ اِلاّ فیما رَجا ثَوابَهُ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم ، هرگز بدگویی کسی را نمیکردند، سرزنش نمینمودند و در پی لغزشها و اسرار دیگران نبودند و [درباره دیگران]، چیزی جز خیر (خوبی) نمیگفتند.
عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۸۴
امام علی عليهالسلام فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم لَیَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ اَصحابِهِ اِذا رَآهُ مَغْموما بِالْمُداعَبَةِ وَ کانَ صلىاللهعليهوآلهوسلم یَقولُ: اِنَّ اللّهَ یُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فی وَجْهِ اِخْوانِهِ؛
هرگاه رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم یکی از اصحاب خود را غمگین میدیدند، با شوخی او را خوشحال میکردند و میفرمودند: خداوند، کسی را که با برادران (دینی) اش با ترشرویی و چهره عبوس روبرو شود، دشمن میدارد.
رسائل شهید ثانی، ص ۳۲۶
امام علی عليهالسلام (در توصیف پیامبر اکرم) فرمودند:
وَ هُوَ خاتَمُ النَّبیّینَ، اَجْوَدُ النّاسِ کَفّا وَ اَرْحَبُ النّاسِ صَدْرا وَ اَصْدَقُ النّاسِ لَهْجَةً وَ اَوْفَی النّاسِ ذِمَّةً وَ اَلْیَنُهُمْ عَریکَةً وَ اَکْرَمُهُمْ عِشْرَةً مَنْ رَآهُ بدیهَةً هابَهُ وَ مَنْ خالَطَهُ مَعْرِفَةً اَحَبَّهُ یَقولُ ناعِتُهُ: لَمْ اَرَ قَبْلَهُ وَ لا بَعْدَهُ مِثْلَهُ؛
او که خاتم پیامبران بود، بخشنده ترین، پرحوصله ترین، راستگوترین، پایبندترین مردم به عهد و پیمان، نرم خوترین و خوش مصاحبت ترین مردم بود، هر کس بدون سابقه قبلی او را می دید، هیبتش او را می گرفت و هر کس با او معاشرت می نمود و او را می شناخت دوستدارش می شد و هر کس می خواست او را تعریف کند، می گفت: نظیر او را پیش از او و پس از او ندیده ام.
بحارالأنوار، ج ۱۶، ص ۱۹۰
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
خَیْرُکُم خَیْرُکُم لِنِسائِهِ و اَنَا خَیْرُکُم لِنِسائی؛
بهترین شما کسی است که برای زنان خود بهتر باشد و من بهترین شما برای زن خود هستم.
من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۴۳
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
نَحْنُ قَوْمٌ لا نَأکُلُ حَتّی نَجوعَ وَ اِذا اَکَلْنا لا نَشْبَعُ؛
ما قومی هستیم که تا گرسنه نشویم غذا نمیخوریم و تا سیر نشدهایم دست از غذا میکشیم.
سنن النبی، ص ۲۲۶
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
اِنْ قَدَرتَ اَن تُصْبِحَ و تُمسی و لَیْسَ فی قَلبِکَ غَشٌّ لاَِحَدٍ فَافعَل و ذلِکَ مِن سُنَّتی و مَنْ أحیی سُنَّتی فَقَد اَحیانی و مَن اَحیانی کانَ مَعی فِی الجَنَّةِ؛
تا میتوانی بکوش که صبح و شب در قلبت (حتّی) قصد فریب و نیرنگ کسی نباشد؛ چرا که این از سنّتهای من است و کسی که سنّتم را زنده کند، مرا زنده کرده است و کسی که مرا زنده کند، در بهشت با من خواهد بود.
سنن ترمذی، ج ۴، ص ۱۵۱
لَمّا ماتَ اِبراهیمُ بْنُ رَسُولِاللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم حَمَلَتْ عَیْنُ رَسُولِاللّهِ بِالدُّمُوعِ ثُمَّ قالَ النّبیُّ صلىاللهعليهوآلهوسلم :َدْمَعُ الْعَیْنُ وَ یَحْزَنُ الْقَلْبُ وَ لا نَقُولُ ما یُسْخِطُ الرَّبَّ وَ اِنّا بِکَ یا اِبراهیمُ لَمَحْزُونُونَ ؛
چون ابراهیم پسر رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم از دنیا رفت ، چشم پیامبر پر از اشک شد.
سپس پیامبر فرمودندچشم ، اشکبار می شود و دل غمگین می گردد، ولی چیزی نمی گوییم که خدا را به خشم آورد،و ما در سوگ تو ای ابراهیم اندوهناکیم
بحارالانوار، ج ۲۲، ص ۱۵۷
امام علی عليهالسلام :
کانَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم إذا رَأَی الفاکِهَةَ الجَدیدَةَ قَبَّلَها ووَضَعَها عَلی عَینَیهِ وفَمِهِ ، ثُمَّ قالَ :
اللّهُمَّ کَما أرَیتَنا أَوَّلَها فی عافِیَةٍ ، فَأَرِنا آخِرَها فی عافِیَةٍ؛
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم چون میوهای نو میدیدند ، آن را میبوسیدند و بر روی چشمان و دهانشان مینهادند و سپس میگفتند:خداوندا ! چنان که آغاز این را در عافیت به ما نشان دادی ، پایان آن را نیز در عافیت به ما بنمایان.
الأمالی للصدوق ، صفحه ۳۳۸ ، حدیث - ۳۹۶
امام صادق عليهالسلام :
کانَ رسولُ اللّه صلىاللهعليهوآلهوسلم یُنفِقُ فی الطِّیبِ أکثَرَ مِمّا یُنفِقُ فی الطَّعام؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم برای عطر بیشتر از غذا خرج میکرد
الکافی : ۶ / ۵۱۲ / ۱۸
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم
کانوا (یعنی الانبیاء) یفزعون اذا فزعوا الی الصلاة ؛
پیامبران خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم چنان بودند که چون دچار نگرانی می شدند،به نماز پناه می بردند.
(تفسیر درالمنثور، ج ۱، ص ۶۷)
قال السجاد عليهالسلام
کان یبکی حتی یبتل مصلاه خشیة من الله - عزوجل - من غیر جرم ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم با این که بی گناه بود اما از خوف خداوند چنان در نماز می گریست که جانمازش خیس می شد.
(سنن النبی ، ص ۳۲)
قال علی عليهالسلام
کان رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم لایؤ ثر علی الصلوة عشاة ولاغیره و کان اذا دخل وقتها کانه لایعرف اهلا ولا جمیعا؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم نه شام و نه چیز دیگری را بر نماز مقدم نمی داشت و چون وقت نماز فرا می رسید، دیگر نه خانواده می شناخت ونه دوست
(سنن نبوی ، ص ۱۴).
قال الباقر عليهالسلام
ما استیقظ رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم من نوم الا خرالله ساجدا ؛
هرگاه پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم از خواب برمی خاست ، برای خدا سجده می کرد.
(مکارم الاخلاق ، ص ۳۹).
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم :
انا لااشبع من الصلاة ؛
من هرگز از نماز سیر نمی شوم
(امالی صدوق ، ج ۲ ص ۱۴۱).
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم
انی لاکون فی الصلوة فاسمع بکاء الصبی فاخفف مخافة ان اشق علی امه ؛
من گاهی در حال نماز که هستم صدای گریه کودکی را می شنوم و نماز را سبک و کوتاه می کنم ، چرا که می ترسم مادرش را به رنج افکنم
(کنزالعمال ، ج ۷، ص ۶۰۱، حدیث - ۲۰۴۵۵)
قال الباقر عليهالسلام
کان رسول صلىاللهعليهوآلهوسلم اذا سمع المؤ ذن یوذن قال مثل ما یقوله فی کل شی ء؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم وقتی صدای اذان مؤ ذن را می شنید، و آن جملات را تکرار می کرد.
(الکافی ، ج ۳، ص ۳۱۰، ج ۲۹)
قال الصادق عليهالسلام
کان رسول صلىاللهعليهوآلهوسلم یقول لبلال اذا دخل الوقت یا بلال اعل فوق الجدار و ارفع صوتک بالاذان ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هنگامی که وقت نماز فرا می رسید به بلال می فرمودند: بالای دیوار (مسجد) برو و اذان را با صدای بلندگو.
(وسائل الشیعه ، ج ۴، ص ۶۲۴)
قال عن حذیفة : کان رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم
اذا حزبه امر فرع الی الصلاة ؛
شیوه رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم چنان بود که چنانچه مشکلی برای او پیش می آمد، به نماز پناه می برد و از آن استعانت می جست
(تفسیر درالمنثور، ج ۱، ص ۶۷)
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم
قرة عینی فی الصلاة ؛
روشنی چشم من در نماز است
(نهج الفصاحه ، ص ۲۸۳، حدیث - ۱۳۴۳، بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۱۹۳)
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
جَعَلَ اللّهُ جَلَّ ثناؤهُ قُرَّةَ عَینِی فی الصَّلاةِ ، وحَبَّبَ إلَیَّ الصَّـلاةَ کما حَبَّبَ إلی الجائعِ الطَّعامَ ، وإلی الظَّمآنِ الماءَ ، وإنّ الجائعَ إذا أکَلَ شَبِعَ ، وإنَّ الظَمآنَ إذا شَرِبَ رَوِیَ ، وأنا لا أشبَعُ مِن الصَّلاةِ ؛
خداوند، جلّ ثناؤه ، نور دیده مرا در نماز قرار داد و نماز را محبوب من گردانید ، همچنان که غذا را محبوب گرسنه و آب را محبوب تشنه (با این تفاوت که) گرسنه هرگاه غذا بخورد سیر میشود و تشنه هرگاه آب بنوشد سیراب میشود ، امّا من از نماز سیر نمیشوم
مکارم الأخلاق : ۲ / ۳۶۶ منتخب میزان الحکمة : ۳۲۴
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
مَا کَلَّمَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم اَلْعِبادَ بِکُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم وسلم فرمودند: اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـکَلِّمَ النّاسَ عَلی قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم که با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم.
کافی، ج ۱ ، ص ۲۳
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
اَمَرَنی رَبّی بِسَبْعِ خِصالٍ: حُبِّ المَساکینِ وَ الدُّنُوِّ مِنْهُم و اَنْ أکثِرَ مِن «لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه» وَ اَنْ اَصِلَ بِرَحِمی و اِن قَطَعَنی و اَن اَنظُرَ الی مَن هُوَ اَسفَلُ مِنّی و لا اَنْظُرَ اِلی مَنْ هُوَ فَوقی و اَن لا یَأخُذَنی فِی اللّهِ لَومَةُ لائِمٍ و اَنْ اَقولَ الحَقَّ وَ اِنْ کانَ مُرّا و اَن لا اَسْاَلَ اَحَدا شَیئا؛
پروردگارم مرا به هفت خصلت امر نموده است: دوست داشتن بینوایان و نزدیک شدن به آنها، ذکر لا حول و لا قوة الا باللّه را بسیار گفتن، با خویشاوندان رابطه برقرار کردن؛ هر چند آنان قطع رابطه کنند، [و در مسائل مادی]، به پایینتر از خود نگاه کنم نه به بالاتر، در راه خدا سرزنش ملامتگران را به خود نگیرم، حق را بگویم اگر چه تلخ باشد و از کسی چیزی نخواهم.
الاصول الستة عشر، ص ۷۵
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
اُمِرْتُ اَن آخُذَ الصَّدَقَةَ مِن اَغْنیاءِکُم فَاَرُدَّها فی فُقَراءِکُم؛
من مأمورم که صدقه (و زکات) را از ثروتمندانتان بگیرم و به فقرایتان بدهم.
مستدرک الوسائل، ج ۷، ص ۱۰۵
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
اَقْرَبُکُمْ غَدا مِنّی فِی الْمَوْقِفِ اَصْدَقُکُمْ لِلْحدیث وَ اَدّاکُمْ لِلاَْمانَةِ وَ اَوفاکُمْ بِالْعَهْدِ وَ اَحْسَنُکُمْ خُلْقا وَ اَقْرَبُکُمْ مِنَ النّاسِ؛
نزدیکترین شما به من در قیامت: راستگوترین، امانتدارترین، وفادارترین به عهد و پیمان، خوش اخلاقترین و نزدیکترین شما به مردم است.
امالی طوسی، ص ۲۲۹
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
اَوصانی رَبّی بِسَبعٍ: اَوصانی بِالاِْخلاصِ فِی السِّرِّ وَ الْعَلانیَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنی و اُعْطیَ مَن حَرَمَنی و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنی و اَن یَکونَ صَمْتی فِکْرا وَ نَظَری عِبَرا؛
پروردگارم هفت چیز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشکار، گذشت از کسی که به من ظلم نموده، بخشش به کسی که مرا محروم کرده، رابطه با کسی که با من قطع رابطه کرده، و سکوتم همراه با تفکّر و نگاهم برای عبرت باشد.
کنزالفوائد، ص ۱۸۴
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِاَبْعَدِکُمْ مِنّی شَبَها؟ قَالُوا: بَلی یا رَسولَ اللّه. قالَ: اَلْفاحِشُ الْمُتَفَحِّشُ الْبَذی ءُ، اَلْبَخِیلُ، اَلْمُخْتَالُ، اَلْحَقودُ، اَلْحَسُودُ، اَلْقاسِی الْقَلْبِ، اَلْبَعِیدُ مِنْ کُلِّ خَیْرٍ یُرْجی، غَیْرُ المَاْمونِ مِنْ کُلِّ شَرٍّ یُتَّقی؛
آیا شما را از کم شباهت ترینتان به خودم آگاه نسازم؟ عرض کردند: چرا، ای رسول خدا! فرمودند: زشتگویِ بی آبرویِ بی شرم، بخیل، متکبر، کینه توز، حسود، سنگدل، کسی که هیچ امیدی به خیرش و امانی از شرش نیست.
کافی، ج ۲، ص ۲۹۱، ح ۹
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
ألا اُخْبِرُکُمْ بِاَشبَهِکُم بی؟ قَالوا: بَلی یا رَسولَ اللّه. قالَ: اَحسَنُکُم خُلقا وَ اَلیَنُکُم کَنَفا وَ اَبَرُّکُم بِقَرَابَتِهِ وَ اَشَدُّکُم حُبّا لاِِخوانِهِ فی دینِهِ وَ اَصبَرُکُم عَلَی الحَقِّ وَ اَکظَمُکُم لِلغَیظِ وَ اَحسَنُکُم عَفْوا وَ اَشَدُّکُم مِن نَفْسِهِ اِنْصافا فِی الرِّضا وَ الْغَضَبِ؛
آیا شما را از شبیه ترینتان به خودم با خبر نسازم؟ گفتند: آری ای رسول خدا! فرمودند: هر کس خوش اخلاق تر، نرم خوتر، به خویشانش نیکوکارتر، نسبت به برادران دینی اش دوست دارتر، بر حق شکیباتر، خشم را فروخورنده تر و با گذشت تر و در خرسندی و خشم با انصاف تر باشد.
کافی، ج ۲، ص ۲۴۰، ح ۳۵
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
اَنـَا اَدیبُ اللّه وَ عَلیٌّ اَدیبی، اَمَرَنی رَبّی بِالسَّخاءِ وَ الْبِرِّ وَ نَهانی عَنِ الْبُخْلِ وَ الْجَفاءِ وَ ما شَی ءٌ اَبْغَضُ اِلَی اللّه عَزَّوَجَلَّ مِنَ الْبُخْلِ وَ سوءِ الْخُلُقِ، وَ اِنَّهُ لیُفْسِدُ العَمَلَ کَما یُفْسِدُ الخَلُّ الْعَسَلَ؛
من ادب آموخته خدا هستم و علی، ادب آموخته من است. پروردگارم مرا به سخاوت و نیکی کردن فرمان داد و از بخل و سختگیری بازَم داشت. در نزد خداوند عزّوجلّ چیزی منفورتر از بخل و بد اخلاقی نیست. بد اخلاقی، عمل را ضایع می کند، آن سان که سرکه عسل را. مکارم الاخلاق، ص ۱۷
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کانَ رسولُ اللّه صلىاللهعليهوآلهوسلم أکْثَرَ ما یَجلِسُ تُجاهَ القِبلةِ؛
پیامبر خدا هنگام نشستن، بیشتر رو به قبله می نشست.
میزان الحکمة، ح ۲۵۱۸
امام علی عليهالسلام (در توصیف پیامبر اکرم) فرمودند:
وَهُوَ خاتَمُ النَّبیّینَ، أَجوَدُ النّاسِ کَفّا وَاَرحَبُ النّاسِ صَدرا وَأَصدَقُ النّاسِ لَهجَةً وَأَوفَی النّاسِ ذِمَّةً وَأَلیَنُهُم عَریکَةً وَأَکرَمُهُم عِشرَةً مَن رَآهُ بَدیهَةً هابَهُ وَمَن خالَطَهُ مَعرِفَةً أَحَبَّهُ یَقولُ ناعِتُهُ: لَم اَرَقَبلَهُ وَلا بَعدَهُ مِثلَهُ؛
او خاتم پیامبران است. بخشنده ترین مردم بود، سعه صدرش از همه بیشتر (پرحوصله ترین مردم) و راستگوترین و پایبندترین آنان به عهد و پیمان. از همه نرمخوتر بود و رفتارش بزرگوارانه تر. هر کس بدون سابقه قبلی او را می دید، هیبتش او را می گرفت و هر کس با او معاشرت می نمود و او را می شناخت دوستدارش می شد و هر کس می خواست او را وصف کند، می گفت: نظیر او را در گذشته و حال ندیده ام.
بحارالأنوار، ج۱۶، ص۱۹۰، ح۲۷
امام حسین عليهالسلام فرمودند:
کانَ صلىاللهعليهوآلهوسلم ... یُعطی کُلَّ جُلَسائِهِ نَصیبَهُ وَ لا یَحسَبُ أَحَدٌ مِن جُلَسائِهِ أَنَّ أَحَدا أَکرَمُ عَلَیهِ مِنهُ؛
پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم بهره هر یک از هم نشینان خود را عطا می فرمودند و چنان معاشرت می نمودند که کسی گمان نمی کرد شخص دیگری نزد پیامبر از او گرامی تر باشد.
بحارالأنوار، ج۱۶، ص۱۵۲، ح۴
قال الامام علی( عليهالسلام ):
فی صِفَةِ النَّبیِّ صلىاللهعليهوآلهوسلم طَبیبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ قَد أَحکَمَ مَراهِمَهُ وَأَحمی (أمضی) مَواسِمَهُ یَضَعُ ذلِکَ حَیثُ الحاجَةُ إِلَیهِ مِن قُلوبٍ عُمیٍ وَآذانٍ صُمٍّ وَأَلسِنَةٍ بُکمٍ، مُتَتَبِّعٌ بِدَوائِهِ مَواضِعَ الغَفلَةِ وَمَواطِنَ الحَیرَةِ... ؛
امام علی عليهالسلام در توصیف پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:پزشکی است که با دانش خود، همواره میان مردم می گردند، مرهمهایش را به خوبی فراهم و ابزار کارش را آماده کرده و آنها را هر جا که لازم باشد، از دلهای کور و گوشهای کر و زبانهای گنگ به کار می برد. غفلت گاه ها و جایگاه های حیرت را جستجو و با داروی خود آنها را درمان می کند.
نهج البلاغه، خطبه ۱۰۸
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند :
خَیْرُکُم خَیْرُکُم لِنِسائِهِ و اَنَا خَیْرُکُم لِنِسائی؛
بهترین شما کسی است که برای زنان خود بهتر باشد و من بهترین شما برای زن خود هستم.
من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۴۳
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند :
اِنّی لَم اُبعَث لَعّانا وَ اِنّما بُعِثتُ رَحمَةً؛
من پیامبر نشده ام که لعن و نفرین کنم، بلکه مبعوث شده ام تا مایه رحمت باشم.
کنزالعمال، ح ۸۱۷۶
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
ما استیقظ رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم من نوم قط الا خر لله - عزوجل - ساجدا؛
هیچ گاه رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم از خواب برنخاست ، جز آن که در پیشگاه خداوند به سجده می افتاد.
(بحارالانوار، ج ۱۶، ص ۲۵۳).
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
صلوات فرستادن بر پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم ، گناهان را بسان ریختن آب بر آتش از بین می برد.
ثواب الاعمال،ص۱۸۷
اِنّا اُمِرْنا مَعاشِرَ الاَنْبیاءِ بِمُداراةِ النّاسِ، کَما اُمِرْنا بِاِقامَةِ الفَرائِضِ؛
ما پیامبران، همانگونه که به برپا داشتن واجبات مأمور شدهایم، به مدارا کردن با مردم نیز مأمور شدهایم.
امالی طوسی، ص ۵۲۱
امام حسن عسکری عليهالسلام فرمودند:
بسیار به یاد خدا و بسیار به یاد مرگ باشید. بسیار قرآن تلاوت نمایید و به پیامبر صلوات و درود بفرستید که همانا درود بر پیامبر، معادل ده نیکی است.
(بحارالانوار/۷۸/۳۷۲)
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
مثلی و مثلکم کمثل رجل أو قد نارا فجعل الفراش و الجنادب یقعن فیها و هو یذبّهنّ عنها و أنا آخذ بحجزکم عن النّار و أنتم تفلتون من یدی؛
حکایت من و شما چون مردی است که آتشی بیفروخت و پروانه ها و ملخها بنا کردند در آن بیفتند و وی آنها را از آتش نگه می داشت من کمر بندهای شما را گرفته ام که شما در آتش نیفتید و شما از دست من در می روید.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
ما لی و للدّنیا، ما أنا و الدّنیا إلّا کراکب استظلّ تحت شجره ثمّ راح و ترکها؛
مرا با دنیا چه کار من در دنیا چون مسافری هستم که در سایه درختی نشست و برفت و آن را واگذاشت.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
لو کان لی مثل أحد ذهبا لسرّنی أن لا یمرّ علیّ ثلاث و عندی منه شی ء إلّا شی ء أرصده لدین؛
اگر به اندازه کوه احد طلا داشتم دوست داشتم پس از سه روز چیزی از آن به نزد من نباشد مگر چیزی که برای قرضی ذخیره کرده باشم.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
سألت اللَّه أن یجعل حساب أمّتی إلیّ لئلّا تفتضح عند الامم، فأوحی اللَّه عزّ و جلّ إلیّ: یا محمّد بل أنا أحاسبهم فإن کان منهم زلّه سترتها عنک لئلا تفتضح عندک؛
از خدا خواستم که حساب امت مرا به من واگذارد تا پیش امتهای دیگر رسوا نشود، پس خدای عز و جل به من وحی کرد ای محمد نه، بلکه من حسابشان را می رسم و اگر گناهی از آنها سر زده از تو پوشیده می دارم که پیش تو نیز رسوا نشود.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
خیرکم خیرکم لأهله و أنا خیرکم لأهلی ما أکرم النّساء إلّا کریم و لا أهانهنّ إلّا لئیم؛
بهترین شما کسی است که برای کسان خود بهتر است، من از همه شما برای کسان خود بهترم، بزرگ مردان زنان را گرامی شمارند و فرومایگان زنان را خوار دارند.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
بعثت بمداراه النّاس؛
من به مدارا با مردم مبعوث شده ام.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
أوتیت جوامع الکلم؛
سخنان مختصر و جامع را به من دادند.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
إنّما بعثت لأتمّم مکارم الأخلاق؛
من مبعوث شدم تا فضائل اخلاق را به کمال رسانم.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
إنّما أنا بشر مثلکم و إنّ الظّنّ یخطی و یصیب و لکن ما قلت لکم قال اللَّه فلن أکذب علی اللَّه؛
من انسانی مثل شما هستم و گمان به خطا یا صواب می رود ولی هر چه را بگویم خدا گفته است بر خدا دروغ نمی بندم.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
إنّ کذبا علی لیس ککذب علی أحد فمن کذب علیّ متعمّدا فلیتبوّء مقعده من النّار؛
دروغ بستن بر من مثل دروغ بستن بر دیگری نیست هر که به عمد بر من دروغ بندد در آتش جای گیرد.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
إنّ ربّی أمرنی أن یکون نطقی ذکرا و نظری عبرا؛
پروردگارم به من فرمان داده که سخنم ذکر باشد و نظرم مایه عبرت.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالی لم یبعثنی معنّتا و لا متعنّتا و لکن بعثنی معلّما میسّرا.
خداوند مرا اشکال گیر و اشکال تراش نفرستاده بلکه آموزگار و آسانگیر فرستاده است.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
أنا النّذیر و الموت المغیر و السّاعه الموعد؛
من بیم دهنده ام و مرگ یغماگر است و رستاخیز وعده گاه.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
اللّهمّ لا تکلنی إلی نفسی طرفه عین و لا تنزع منّی صالح ما أعطیتنی؛
خداوندا یک لحظه مرا به خودم وامگذار و چیزهای خوبی که به من بخشیده ای از من باز مگیر.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
اللّهمّ کما حسّنت خلقی فحسّن خلقی؛
خدایا چنان که صورت مرا نیک کردی سیرتم را نیز نیک کن.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
إذا أتی علیّ یوم لا أزداد فیه علما یقرّبنی إلی اللَّه تعالی فلا بورک لی فی طلوع الشّمس ذلک الیوم؛
اگر روزی بر من بگذرد و در آن روز دانشی نیاموزم که مرا به خداوند نزدیک کند، طلوع آفتاب آن روز بر من مبارک مباد.
نهج الفصاحه
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
أدّبنی ربّی فأحسن تأدیبی؛
خداوند مرا ادب آموخت و نیک آموخت.
نهج الفصاحه
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - عليهالسلام ا - :
مَنْ سَلَّمَ عَلَیْهِ اَوْ عَلَیَّ ثَلاثَةَ أیّام أوْجَبَ اللّهُ لَهُ الجَنَّةَ، قُلْتُ لَها: فی حَیاتِهِ وَ حَیاتِکِ؟ قالَتْ: نعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنا ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام فرمودند:
هر که بر پدرم رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم و بر من به مدّت سه روز سلام کند خداوند بهشت را برای او واجب می گرداند. راوی گوید: عرضه داشتم: آیا در زمان حیات و زنده بودن؟ فرمودند: چه در زمان حیات ما باشد; و یا پس از مرگ.
بحارالأنوار، ج ۴۳، ص ۱۸۵، ح ۱۷
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء عليهالسلام :
أبَوا هِذِهِ الاْمَّةِ مُحَمَّدٌ وَ عَلی، یُقْیمانِ أَودَّهُمْ، وَ یُنْقِذانِ مِنَ الْعَذابِ الدّائِمِ إنْ أطاعُوهُما، وَ یُبیحانِهِمُ النَّعیمَ الدّائم إنْ واقَفُوهُما ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام فرمودند:
حضرت محمّد صلىاللهعليهوآلهوسلم و علی عليهالسلام ، والِدَین این امّت هستند، چنانچه از آن دو پیروی کنند آن ها را از انحرافات دنیوی و عذاب همیشگی آخرت نجات می دهند و از نعمت های متنوّع و وافر بهشتی بهره مندشان می سازند.
بحارالأنوار، ج ۲۳، ص ۲۵۹، ح ۸
قالَ رَسُولُ صلىاللهعليهوآلهوسلم لِعَلی عليهالسلام :
أنَا رَسُولُ اللّهِ الْمُبَلِّغُ عَنْهُ، وَ أنْتَ وَجْهُ اللّهِ وَ الْمُؤْتَمُّ بِهِ، فَلا نَظیر لی إلاّ أنْتَ، وَ لا مِثْلَ لَکَ إلاّ أنَا؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم به امام علی عليهالسلام فرمودند:
من رسول خدا هستم، که از طرف او تبلیغ و هدایت می نمایم و تو وجه اللّه می باشی، که امام و مقتدای (بندگان خدا) خواهی بود، پس نظیری برای من وجود ندارد مگر تو و همانند تو نیست مگر من.
تفسیر البرهان، ج ۴، ص ۱۸۴
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
اعطانی الله - عز و جل - فاتحة الکتاب؛
خداوند سوره حمد را به من عطا کرده است
( امالی شیخ صدوق ، ص ۱۱۷ )
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
اِنّی لَمْ اُبْعَثْ لَعّانا وَ اِنّما بُعِثْتُ رَحْمَةً؛
من پیامبر نشدهام که لعن و نفرین کنم، بلکه مبعوث شدهام تا مایه رحمت باشم.
کنزالعمال ، ح ۸۱۷۶
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
خَیْرُکُم خَیْرُکُم لِنِسائِهِ و اَنَا خَیْرُکُم لِنِسائی؛
بهترین شما کسی است که برای زنان خود بهتر باشد و من بهترین شما برای زن خود هستم.
من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۴۳.
امام کاظم عليهالسلام می فرمایند:
کانَ النَّبیُّ صلىاللهعليهوآلهوسلم اِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلی رُؤوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ؛
هرگاه صبح میشد پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم دست نوازش بر سر فرزندان و نوههای خود میکشیدند
عدة الداعی، ص ۷۹.
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم وسلم می فرمایند :
پروردگارم مرا به هفت خصلت امر نموده است: دوست داشتن بینوایان و نزدیک شدن به آنها، ذکر لا حول و لا قوة الا باللّه را بسیار گفتن، با خویشاوندان رابطه برقرار کردن؛ هر چند آنان قطع رابطه کنند، [و در مسائل مادی]، به پایینتر از خود نگاه کنم نه به بالاتر، در راه خدا سرزنش ملامتگران را به خود نگیرم، حق را بگویم اگر چه تلخ باشد و از کسی چیزی نخواهم.
الاصول الستة عشر، ص ۷۵.
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
اُمِرْتُ اَن آخُذَ الصَّدَقَةَ مِن اَغْنیاءِکُم فَاَرُدَّها فی فُقَراءِکُم؛
من مأمورم که صدقه (و زکات) را از ثروتمندانتان بگیرم و به فقرایتان بدهم.
مستدرک الوسائل، ج ۷، ص ۱۰۵
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
کانَ النَّبیُّ صلىاللهعليهوآلهوسلم اِذا سُئِلَ شَیئا فَاِذا اَرادَ اَنْ یَفْعَلَه ُقالَ: نَعَم وَ اِذا اَراد اَنْ لا یَفْعَلَ سَکَتَ و کانَ لا یَقول لِشَیءٍ لا... ؛
هرگاه از رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم چیزی تقاضا میشد، اگر ایشان آن را میخواستند انجام دهند، میفرمودند: بله و اگر نمیخواستند انجام دهند، سکوت مینمودند و هیچگاه ایشان برای چیزی نه نمیگفتند.
بحارالأنوار، ج ۹۳، ص ۳۲۷.
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
کانَ صلىاللهعليهوآلهوسلم لا یَذُمُّ اَحَدا وَ لا یُعَیِّرُهُ وَ لا یَطْلُبُ عَثَراتِهِ وَ لا عَوْرَتَهُ وَ لا یَتَـکَلَّمُ اِلاّ فیما رَجا ثَوابَهُ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم ، هرگز بدگویی کسی را نمیکردند، سرزنش نمینمودند و در پی لغزشها و اسرار دیگران نبودند و [درباره دیگران]، چیزی جز خیر (خوبی) نمیگفتند.
عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۸۴
امام کاظم عليهالسلام می فرمایند:
اِنَّ رَسولَ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم کانَ اِذا اَتاهُ الضَّیْفُ اَکَلَ مَعَهُ وَ لَمْ یَرْفَعْ یَدَهُ مِنَ الْخِوانِ حَتّی یَرْفَعَ الضَّیْفُ یَدَهُ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هرگاه میهمان داشتند، با او غذا میخوردند و دست از سفره و غذا نمیکشیدند، تا آنکه میهمان دست از غذا خوردن بکشد.
کافی، ج ۶، ص ۲۸۶
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم وسلم می فرمایند :
لا یُـبَلِّغُنی اَحَدٌ مِنْکُم عَنْ اَحَدٍ مِن اَصحابی شَیئا، فَاِنّی اُحِبُّ اَنْ اَخْرُجَ اِلَیکُم و اَنَا سَلیمُ الصَّدرِ؛
کسی از شما حق ندارد از هیچ یک از یارانم چیزی به من بگوید؛ زیرا دوست دارم در حالی که چیزی از شما در دلم نیست به سویتان بیایم.
مکارم الاخلاق، ص ۱۷
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
کانَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم یُداعِبُ وَ لا یَقولُ اِلاّ حَقّـا؛
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم شوخی میکردند ولی جز حقّ چیزی نمیگفتند.
مستدرک الوسائل، ج ۸ ، ص ۴۰۸.
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
کانَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم لَیَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ اَصحابِهِ اِذا رَآهُ مَغْموما بِالْمُداعَبَةِ وَ کانَ صلىاللهعليهوآلهوسلم یَقولُ: اِنَّ اللّهَ یُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فی وَجْهِ اِخْوانِهِ؛
هرگاه رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم یکی از اصحاب خود را غمگین میدیدند، با شوخی او را خوشحال میکردند و میفرمودند: خداوند، کسی را که با برادران (دینی) اش با ترشرویی و چهره عبوس روبرو شود، دشمن میدارد.
رسائل شهید ثانی، ص ۳۲۶
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
اَوصانی رَبّی بِسَبعٍ: اَوصانی بِالاِْخلاصِ فِی السِّرِّ وَ الْعَلانیَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنی و اُعْطیَ مَن حَرَمَنی و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنی و اَن یَکونَ صَمْتی فِکْرا وَ نَظَری عِبَرا؛
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند : پروردگارم هفت چیز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشکار، گذشت از کسی که به من ظلم نموده، بخشش به کسی که مرا محروم کرده، رابطه با کسی که با من قطع رابطه کرده، و سکوتم همراه با تفکّر و نگاهم برای عبرت باشد.
کنزالفوائد، ص ۱۸۴
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
مَا کَلَّمَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم اَلْعِبادَ بِکُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـکَلِّمَ النّاسَ عَلی قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم که با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم.
کافی، ج ۱ ، ص ۲۳
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
او که خاتم پیامبران بود، بخشندهترین، پرحوصلهترین، راستگوترین، پایبندترین مردم به عهد و پیمان، نرمخوترین و خوش مصاحبتترین مردم بود، هر کس بدون سابقه قبلی او را میدید، هیبتش او را میگرفت و هر کس با او معاشرت مینمود و او را میشناخت دوستدارش میشد و هر کس میخواست او را تعریف کند، میگفت: نظیر او را پیش از او و پس از او ندیدهام.
بحارالأنوار، ج ۱۶، ص ۱۹۰
امام حسین عليهالسلام می فرمایند:
کانَ صلىاللهعليهوآلهوسلم لا یَحْسَبُ اَحَدٌ مِنْ جُلَسائِهِ اَنَّ اَحَدا اَکْرَمُ عَلَیْهِ مِنْهُ؛
پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم چنان با همنشینان رفتار مینمودند که هیچ یک از آنان گمان نمیکرد کسی نزد آن حضرت از وی گرامیتر باشد.
عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۸۴
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم وسلم می فرمایند :
اِنَّما بُعِثْتُ لاُِتَمِّمَ مَکارِمَ الاَْخْلاقِ؛
من تنها برانگیخته شدهام تا اخلاق بزرگوارانه را به کمال رسانم.
بحارالأنوار، ج ۷۱، ص ۳۸۲.
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
کانَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم لا یُؤْثِرُ عَلَی الصَّلاةِ عَشاءً وَ لا غَیْرَهُ وَ کانَ اِذا دَخَلَ وَقْتُها کَاَنـَّهُ لا یَعْرِفُ اَهْلاً وَ لا حَمیما؛
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم چیزی مثل شام و غیر آن را بر نماز مقدم نمیداشتند و هنگامی که وقت نماز میرسید، گویی که هیچ یک از اهل خانه و دوستان را نمیشناختند.
مجموعه ورام، ج ۲، ص ۷۸.
امام رضا عليهالسلام می فرمایند:
اِنّا اَهلُ بَیْتٍ نَری وَعدَنا عَلَینا دَینا کَما صَنَعَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم ؛
ما اهل بیت، وعدههای خود را برای خودمان، بدهی و دِین حساب میکنیم، چنانکه رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم چنین میکردند.
تحف العقول، ص ۴۴۶.
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
کُنّا اِذَا احْمَرَّ الْبَاْسُ وَ لَقِیَ القَومُ الْقَوْمَ اتَّقَیْنا بِرَسولِ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم فَما یَکونُ اَحَدٌ اَقْرَبَ اِلَی الْعَدُوِّ مِنْهُ ؛(
وقتی که آتش جنگ بر افروخته میشد و دو لشکر به هم میرسیدند، به پیامبر پناهنده میشدیم و کسی نبود که از آن حضرت به دشمن نزدیکتر باشد.
مکارم الاخلاق، ص ۱۸.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم به امام علی عليهالسلام فرمودند:
من رسول خدا هستم، که از طرف او تبلیغ و هدایت میکنم. و تو وجه اللّه هستی، که امام و مقتدای (بندگان خدا) خواهی بود، پس نظیری برای من وجود ندارد مگر تو و همانند تو نیست، مگر من.
تفسیر البرهان: ج ۴، ص ۱۸۴
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم :
لَمّا خَلَقَ اللّهُ الْمَعیشَةَ جَعَلَ الْبَرَکاتِ فِی الْحَرثِ وَ الْغَنَمِ؛
چون خداوند، وسایل زندگی مردم را آفرید، برکتها را در کشاورزی و گوسفندداری قرار داد.
کنزالعمّال، ح ۹۳۵۴
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم :
مَنْ تَسَمّی بِاسمی یَرجو بَرَکَتی وَ یُمْنی، غَدَتْ عَلَیْهِ الْبَرَکَةُ وَ راحتَ اِلی یَوْمِ القیامَةِ؛
هر کس به نام من نامگذاری کند و برکت و خجستگی مرا امید داشته باشد، برکت به سوی او خواهد آمد و تا قیامت (باقی) خواهد بود.
کنزالعمّال، ح ۴۵۲۲۱.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
خداوند مرا اشکال گیر و اشکال تراش نفرستاده بلکه آموزگار و آسانگیر فرستاده است.
(نهج الفصاحه ، حدیث - ۷۲۵)
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
سیره و روش حضرت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم میانه روی و کار او راهنمایی به راه راست و گفتارش جدا کننده حق از باطل و حکمتش عادلانه و سخنانش بیان کننده (مشکلات) و سکوتش رساترین زبان ها بود.
غررالحکم ، باب حضرت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
حضرت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم با شکم گرسنه از دنیا رفت و با سلامت جان و روح به آخرت وارد شد ، سنگی روی سنگ نگذاشت ، تا آنکه راه خود را پیمود و دعوت پروردگارش را اجابت نمود.
غررالحکم ، باب حضرت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم وسلم می فرمایند :
بی اُنذِرتُم وَ بِعَلیِّ بنِ أبی طالِبِ اهْتَدَیتُم... وَ بِالْحَسَنِ اُعْطیتُمُ الإْحسانُ وَ بِالْحُسَینِ تَسعَدونَ وَ بِهِ تَشقونَ ألا وَ إنَّ الْحُسَینَ بابٌ مِن أبوابِ الْجَنَّةِ مَن عاداهُ حَرَّمَ اللّهُ عَلَیهِ ریحَ الْجَنَّةِ؛
به وسیله من هشدار داده شدید و به وسیله علی عليهالسلام هدایت مییابید و به وسیله حسن احسان میشوید و به وسیله حسین خوشبخت میگردید و بدون او بدبخت. بدانید که حسین دری از درهای بهشت است، هر کس با او دشمنی کند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام میکند.
مأة منقبة، ص ۲۲
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
أَمَرَنی رَبّی بِمُداراةِ النّاسِ کَما أَمَرَنی بِأَداءِ الْفَرائِضِ؛
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.
کافی، ج ۲، ص ۱۱۷، ح ۴.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
مَن تَسَمّی بِاسمی یَرجو بَرَکَتی وَ یُمنی، غَدَت عَلَیهِ البَرَکَةُ وَ راحتَ اِلی یَومِ القیامَةِ؛
هر کس به نام من نامگذاری کند و برکت و خجستگی مرا امید داشته باشد، برکت به سوی او خواهد آمد و تا قیامت (باقی) خواهد بود.
کنزالعمّال، ح ۴۵۲۲۱
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
اِنّی لَم اُبعَث لَعّانا وَ اِنّما بُعِثتُ رَحمَةً
من پیامبر نشدهام که لعن و نفرین کنم، بلکه مبعوث شدهام تا مایه رحمت باشم.
مشکاة الانوار، ص ۱۵۷
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم یداعِبُ وَ لا یقولُ اِلاّ حَقّـا؛
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم شوخی می کردند ولی جز حقّ چیزی نمی گفتند.
(مستدرک الوسائل، ج ۸ ، ص ۴۰۸)
پیامبر اعظم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
اِنّا اُمِرنا مَعاشِرَ الاَنبیاءِ بِمُداراةِ النّاسِ، کما اُمِرنا بِاقامَةِ الفَرائِضِ؛
ما پیامبران، همانگونه که به برپا داشتن واجبات مأمور شدهایم، به مدارا کردن با مردم نیز مأمور شده ایم.
(ارشاد القلوب، ج ۱، ص ۱۱۵)
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
أَمَرَنی رَبّی بِمُداراةِ النّاسِ کما أَمَرَنی بِأَداءِ الفَرائِضِ.
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.
(کافی، ج ۲، ص ۱۱۷، ح ۴.)
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
أَمَرَنی رَبّی بِمُداراةِ النّاسِ کما أَمَرَنی بِأَداءِ الفَرائِضِ.
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.
(کافی، ج ۲، ص ۱۱۷، ح ۴.)
حضرت امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
خدای بزرگ پیامبر خود را تربیت کرد و چون ادب را در او به کمال رساند، فرمود: همانا تو دارای خلقی عظیم هستی آنگاه کار دین و امت را به او سپرد تا بندگانش را اداره کند.
اصول کافی، ج۱، ص ۲۶۶.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم هرگز سخن کسی را قطع نمی کردند، مگر آنگاه که بیش از حد حرف می زد (یا از حد مشروع فراتر می رفت) آن وقت او را نهی می کردند یا بر می خاستند.
سنن النبی، ص ۱۸.
پیامبر اسلام صلىاللهعليهوآلهوسلم ، وقتی به خانه ی خویش می رفتند، اوقاتشان را سه قسمت می کردند: بخشی برای خدای متعال، بخشی مخصوص خانواده و قسمتی هم برای کارهای شخصی خود.
مکارم الاخلاق، ص ۱۳.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم از ستمی که به ایشان می شد. انتقام نمی گرفتند، مگر آن که حریم الهی هتک شود، که در آن صورت خشم می کردند و غضبشان برای خدا بود.
سنن النبی، ص ۴۵.
مکارم الاخلاق، ص ۱۴.
هرگز دیده نشد که پیامبر گرامی صلىاللهعليهوآلهوسلم پای خود را پیش کسی دراز کنند.
بحارالانوار، ج ۱۶، ص ۲۳۶.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هیچ چیز را بر نماز مقدم نمی داشتند. هرگاه نماز فرا می رسید، رسول خدا دیگر نه خانواده می شناختند و نه دوست.
سنن النبی، ص ۲۶۸.
حضرت امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
خدای بزرگ پیامبر خود را تربیت کرد و چون ادب را در او به کمال رساند، فرمود: همانا تو دارای خلقی عظیم هستی، آنگاه کار دین و امت را به او سپرد تا بندگانش را اداره کند.
اصول کافی، ج۱، ص ۲۶۶.
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
کان رسول الله یحمدالله فی کل یوم ثلاث ماة و سنین مرة.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هر روز سیصد و شصت بار خدا را حمد می کردند.
بحارالانوار، ج۱۶، ص ۲۵۷.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند: چ
من اتانی زائرا کنت شفیعه یوم القیامه.
هر که به زیارت من بیاید در روز قیامت شفیع او باشم.
بحارالانوار، ج۱۰۰، ص ۱۴۲.
قال الإمام الصّادق عليهالسلام : ما أَعجَبَ رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم شئٌ من الدنیا إلا أن یکون فیها جائعاً خائفاً.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: چیزی از دنیا جز گرسنگی و ترس (از خدا)، رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم را خوشحال نمی ساخت.
«الکافی، ج ۲، ص ۱۲۹»
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
ان فاطمة بنت رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم لم تزل مظلومة من حقها ممنوعة و عن میراثها مدفوعة لم تحفظ فیها وصیة رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم و لا روعی فیها حقه و لا حق الله عزوجل و کفی بالله خاکما و من الظالمین منتقما.
فاطمه دختر پیامبر همواره مظلوم بود و از حق خود وارث پدر محروم گردید و درباره او به توصیه پیامبر عمل نشد و حق پیامبر و خدای بزرگ نسبت به فاطمه مراعات نشد و خدا به عنوان داور و انتقام گیرنده از ستمگران کافی است.
امالی شیخ طوسی: ۱۵۵.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ان فاطمة عليهاالسلام مکثت بعد رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم خمسة و سبعین یوما و کان دخلها حزن شدید علی ابیها و کان یأتیها جبرئیل فیحسن عزائها علی ابیها و یطیب نفسها و یخبرها عن ابیها و مکانه و یخبرها یما یکون بعدها فی ذریتها و کان علی عليهالسلام یکتب ذلک.
حضرت فاطمه عليهاالسلام پس از پیامبر فقط ۷۵ روز زنده بود و در این مدت غم جانکاه فراق پدر او را رنج می داد. بهمین خاطر جبرئیل می آمد و او را تسلی می داد و با سخنان و خبرهائی که از موقعیت و مکان پدرش می داد به او آرامش می بخشید و گاهی نیز از حوادث آینده و زندگی و سرنوشت فرزندانش برای او سخن می گفت و علی عليهالسلام همه آنها را می نوشت.
کافی ج ۱: ۴۵۸.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
عاشت فاطمة عليهاالسلام لم ترکاشرة و لا ضاحکة تأتی قبور الشهدأ فی کل جمعة مرتین الأثنین و الخمیس فتقول: هیهنا کان رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم و هیهنا کان المشرکون.
حضرت فاطمه عليهاالسلام پس از پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم خندان و خوشحال دیده نشد. هر هفته دو بار روزهای دوشنبه و پنجشنه بر سر تربت شهیدان احد می آمد. آنگاه به یاد خاطرات گذشته می گفت: پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم در اینجا مستقر بود و مشرکین در آنجا.
کافی، ۶: ۵۶۱.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
البکائون خمسة: آدم، و یعقوب، و یوسف، عليهالسلام و فاطمة عليهاالسلام بنت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم و علی بن الحسین عليهالسلام .
... اما فاطمة عليهاالسلام فبکت علی رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم حتی تأذی بها اهل المدینة فقالوا لها: قد اذیتنا بکثرة بکائک، فکانت تخرج الی المقابر - مقابر الشهدأ - فتبکی حتی تقضی حاجتها ثم تنصرف.
گریه کنندگان معروف تاریخ پنج نفرند: آدم و یعقوب و یوسف عليهالسلام و فاطمه زهرا عليهاالسلام و امام سجاد عليهالسلام آنگاه حضرت صادق عليهالسلام در بیان علت گریه آنان می فرماید:
فاطمه عليهاالسلام نیز آن قدر بر فراق پدر گریست که مردم مدینه به زحمت افتاده و گفتند: با گریه بسیارت ما را آزردی، او نیز ناچار به سوی مزار شهدای احد می رفت و آن قدر گریه می کرد تا آرام می گرفت و بر می گشت.
الخصال: ۲۷۲، ح ۱۵.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
انما سمیت فاطمه عليهاالسلام محدثة لان الملائکة کانت تهبط من السمأ فتنادیها کما تنادی مریم بنت عمران فتقول: یا فاطمه ان الله اصطفاک و طهرک و اصطفاک علی نسأ العالمین یا فاطمة اقنتی لربک و اسجدی و ارکعی مع الراکعین فتحدثهم و یحدثونها.
فاطمه زهرا عليهالسلام به آن جهت ((محدثه)) نام گرفت که ملائکه از آسمان فرود می آمد و او را صدا می زد همانگونه که مریم عليهالسلام را ندا می داد و می گفت: (ای فاطمه، خدا تو را برگزید و پاکیزه ساخت و بر همه زنان عالم برتری داد. ای فاطمه همواره خدا را عبادت کن و برای او سجده نما و همراه با رکوع کنندگان به درگاه او رکوع کن). او با فرشتگان سخن می گفت و آنان نیز با او سخن می گفتند.
علل الشرائع: ۲۱۶.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
ان فاطمة عليهاالسلام بنت رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم کانت تزور قبر حمزة صلىاللهعليهوآلهوسلم ترمه و تصلحه و قد تعلمته بحجر؛
فاطمه عليهاالسلام دختر پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم همواره به زیارت قبر حمزه می رفت، و آن را با سنگ نشان گذاشته بود و به تعمیر و اصلاح آن می پرداخت.
وفاء الوفاء ۳: ۹۳۲.
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
انها استقت بالقربة حتی اثر فی صدرها وطحنت بالرحی حتی مجلت یداها و کسحت البیت حتی اغبرت ثیابها و اوقدت النار تحت القدر حتی دکنت ثیابها.
فاطمه عليهاالسلام آن قدر با کوزه آب کشید تا در سنیه اش اثر گذاشت و آن قدر با آسیاب آرد کرد که دستانش تاول زود و آن قدر خانه جاروب کرد که لباسش غبار آلود شد و آن قدر آتش بر زیر دیگ افروخت که بر لباسش دود خاکستر نشست.
علل الشرائع ج ۲: ۶۵.
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
فوالله ما اغضبتها و لا اکرهتها علی امر حتی قبضها الله عزوجل الیه و لا اغضبتنی و لا عصت لی امرا. و لقد کنت انظر الیها فتنکشف عنی الهموم و الأخزان.
به خدا سوگند هیچ گاه فاطمه عليهاالسلام را به خشم نیاوردم و او را بر کاری که میل نداشت وادار نکردم تا روزی که خداوند او را برد و او نیز هیچگاه مرا به خشم نیاورد و از فرمان من سرپیچی نکرد و هر گاه که به او می نگریستم نگرانیها و غمها از من زدوده می شد.
کشف الغمة ج ۱: ۳۶۳
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
کان صداق فاطمة عليهاالسلام جرد برد حبرة و درع حطمیة و کان فراشها اهاب کبش یلقیانه و یفرشانه و ینامان علیه.
مهر کابین حضرت فاطمه عليهاالسلام لباس کهنه و زرهی بود و فرش خانه او پوست میشی که آنرا می انداختند و بر آن می خوابیدند.
کافی ج ۵: ۳۷۸.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ان فاطمة عليهاالسلام بنت رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم کانت مسبحتها من خیوط صوف مفتل علیه عدد التکبیرات فکانت عليهاالسلام تدیرها بیدها تکبر و تسبح الی ان قتل حمزة بن عبد المطلب فاستعملت تربته و عملت التسابیح فاستعمها الناس
تسبیح حضرت فاطمه عليهاالسلام نخی بود که بر آن به تعداد تکبیرات۳۴ عدد گره زده بود و آن را در دستش می چرخانید و تکبیر و تسبیح می گفت تا وقتی که حمزه شهید شد، تسبیح از تربت او ساخت. و از آن پس ساختن تسبیح در میان مردم رواج یافت.
وسائل الشیعه ج ۴: ۱۰۳۳
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان لأمی فاطمة عليهاالسلام صلاة تصلیها علمها جبرئیل، رکعتان تقرء فی الأولی: الحمد مرة و: انا انزلناه فی لیلة القدر، مأة مرة و فی الثانیة: الحمد مرة، و مأة مرة: قل هو الله احد، فاذا سلمت سبحت تسبیح الطاهرة عليهالسلام .
مادر ما فاطمه عليهاالسلام همواره دو رکعت نماز می خواند که جبرئیل به او آموخته بود، در رکعت اول آن پس از حمد صد بار سوره قدر و در رکعت دوم پس از حمد صد بار سوره توحید را می خوانی، و پس از سلام نماز. تسبیحات حضرتش را نیز می گویی.
جمال الاسبوع: ۱۷۳
حضرت موسی بن جعفر عليهالسلام فرمودند:
کانت فاطمة عليهاالسلام اذا دعت تدعو للمؤمنین و المؤمنات ولا تدعو لنفسها
فثیل لها یا بنت رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم انک تدعین للناس و لاتدعین لنفسک فقالت عليهالسلام : الجار ثم الدار.
هرگاه حضرت فاطمه عليهاالسلام دعا می کرد برای زنان و مردان مؤمن دعا می کرد و برای خود دعا نمی کرد. به او گفته شد: چرا شما برای مردم دعا می کنید اما برای خودتان دعا نمی کنید؟
فرمودند: اول همسایه آنگاه درون خانه.
علل الشرائع، ج ۱: ۲۱۶.
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
و کانت فاطمة عليهاالسلام لاتدع احدا من اهلها ینام تلک اللیلة - لیلة القدر - و تداویهم بقلة الطعام و تتأهب لها من النهار و تقول: محروم من حرم خیرها.
فاطمه عليهاالسلام نمی گذاشت کسی از اهل خانه در شبهای قدر به خواب رود. به آنان غذای کم می داد و از روز قبل برای احیای شب قدر آماده می شد و می فرمودند: محروم کسی است که از برکات این شب محروم باشد.
دعائم الاسلام، ج ۱: ۲۸۲.
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
ان ابنتی فاطمة ملأ الله قلبها و جوارحها ایمانا الی مشاشها، فتفرغت لطاعة الله.
خداوند قلب دخترم فاطمه عليهاالسلام و سراپای وجود او را پر از ایمان کرده است، پس او به همین خاطر همواره در اطاعت خداست.
دلائل الامامه: ۱۳۹، ح ۴۷
عَن الامام الصادق عليهالسلام : لما زُفّتْ فاطمةُ الی عَلیٍ عليهالسلام نَزلَ جبرئیلُ و میکائیلُ و اسرافیلُ فَکبرَ جَبرئیلُ و کبّر اسرافیلُ و کبّر میکائیلُ فکبرتِ الملائکةُ و جرِت السُنةُ بالتکبیرِ فی الزفافِ الی یومِ القیامةِ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: وقتی که شب عروسی حضرت فاطمه عليهالسلام فرا رسید، جبرئیل و میکائیل و اسرافیل آمدند. جبرئیل تکبیر گفت و سپس اسرافیل و پس از آن میکائیل تکبیر گفت و آنگاه فرشتگان نیز تکبیر گفتند و بر این اساس «سنت» است که در شب عروسی «تکبیر» گفته شود.
«سنن النبی، ص ۱۵۰»
عن الامام جعفر بن محمد عليهالسلام عن آبائه - علیهم السّلام - قال: لمّا حضرَتْ فاطمةَ الوفاةُ بَکَتْ، فقالَ لها امیرالمؤمنین یا سیدتی ما یبکیکِ ؟ قالتْ: ابکی لِما تَلقی بَعدی.
امام صادق عليهالسلام از قول پدرانشان عليهمالسلام فرمودند: زمانی که حضرت فاطمه عليهالسلام در حال احتضار بودند و وفاتشان نزدیک شد، شروع به گریه کردند، امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: ای بانوی من چرا گریه می کنی. حضرت زهرا عليهالسلام فرمودند: بر آنچه بعد از من (از رنجها و سختی ها) می بینی گریه می کنم.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۱۸»
عن ابی عبداللهِ الحسین عليهالسلام : لما قُبِضَتْ فاطمةُ - عليهالسلام ا - دفنَها امیرُ المومنین سِراً و عفا علی مَوضِعِ قَبرِها.
امام حسین عليهالسلام فرمودند: چون فاطمه عليهالسلام وفات کرد، امیرالمومنین عليهالسلام او را پنهانی به خاک سپرد و محل قبرش را ناپدید کرد.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۳۵۶»
عن ابی الحسن عليهالسلام قال: اِنَّ فاطمةَ - عليهالسلام ا - صدیقةٌ شهیدةٌ.
امام کاظم عليهالسلام فرمودند: همانا فاطمه عليهالسلام زنی بسیار راستگو بود که به شهادت رسید.
«اصول کافی، ج ۱، ص ۴۵۸»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِنَّ فاطمةَ لتشفع یومَ القیامةِ فیمن اَحَبَّها و تَولّاها و احبَّ ذُرِّیتها و تولّاهم و یَشْفَعُها الله فیهم و یدْخلُهم الجنةَ بِشفاعَتها.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: همانا فاطمه عليهاالسلام در روز قیامت برای کسی که محب و دوست دار او و فرزندانش باشد، شفاعت می کند و خداوند شفاعت او را در مورد این افراد می پذیرد و آنها را با شفاعت او وارد بهشت می کند.
«القطره من بحار مناقب النبی و العترة، ج ۲، ص ۱۸۹»
قال النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا سلمانُ حُبُّ فاطمةَ یَنْفَعُ فی مائةِ مَوطنٍ ایسَرُ تلکَ المواطنِ: الموتُ و القبرُ و المیزانُ و المحشرُ و الصراطُ و المحاسبةُ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ای سلمان محبت فاطمه عليهاالسلام و دوست داشتن او در صد موقف و جایگاه از مواقف قیامت سودمند است، آسان ترین این مواقف: مرگ و قبر و میزان و محشر و (پل) صراط و موقف محاسبه اعمال است.
«بحار الانوار، ج ۲۷، ص ۱۱۶»
قال النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم : اذا کانَ یومَ القیامةِ تَقْبَلُ ابنتی فاطمةُ علی ناقةٍ مِنْ نُوَقِ الجنّة مُدَبجَةَ الجَنْبینِ خِطامُها مِنْ لؤلؤِ رَطْبٍ، قَوائِمُها مِنْ الزُّمردِ الاخضرِ، ذَنْبُها مِنْ المِسْک الاَذْفَرِ عَیناها یاقوتتان حمراوان.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: زمانی که قیامت فرا رسد، دخترم فاطمه عليهاالسلام سوار بر شتری از شترهای بهشت می آید در حالی که دو پهلوی آن شتر آراسته و نقش و نگار دار است و مهارش از لؤلؤیی نازک، پاهایش از زمرد سبز، دمش از مُشکی تیز بوی و دو چشمش از دو یاقوت قرمز است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۱۹»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : تُحْشَرُ ابنتی فاطمةُ - عليهالسلام ا - یومَ القیامةِ و معها ثیابٌ مصبوغهٌ .
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: دخترم فاطمه عليهالسلام در روز قیامت در حالی محشور می شود که همراه او پیراهنی است خونین که به یکی از ساقهای عرش آویزان است، حضرت زهراء عليهالسلام می گوید: ای خداوند عادل میان من و قاتل فرزندم داوری کن. پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: قسم به پروردگار کعبه که خداوند برای دخترم داوری می کند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۲۰»
عن ابی عبد الله عليهالسلام قال: اذا کانَ یومُ القیامةِ جَمَعَ اللهُ الاولینَ و الآخِرینَ فی صعیدٍ واحدٍ فینادی منادٍ: غُضُّوا ابصارَکم و نَکِّسُوا رُؤُسَکم حتّی تَجُوزَ فاطمةُ بنتُ محمدٍ صلىاللهعليهوآلهوسلم الصراطَ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: وقتی روز قیامت فرا رسد، خداوند تمامی بشر از اولین و آخرین را در یک جا جمع می کند پس منادایی ندا می دهد: چشمانتان را ببندید و سرهایتان را پایین بیندازید تا فاطمه دختر محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم از صراط بگذرد.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۲۴»
لمّا زَوَّجَ رسولُ اللهِِِ صلىاللهعليهوآلهوسلم فاطمةَ مِنْ علیٍ عليهالسلام اتاه ناسٌ من قریشٍ .
زمانی که پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فاطمه را به همسری علی عليهالسلام در آورد، عده ای از قریش به نزد حضرت آمدند و گفتند: آیا تو فاطمه را در مقابل مهریه ای ناچیز به تزویج علی در آوردی؟ حضرت فرمودند: من او را به تزویج علی در نیاوردم بلکه خداوند متعال در شب معراج در کنار درخت (سدرة المنتهی) او را به تزویج علی عليهالسلام در آورد.
«من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۲۵۳»
عن ابی جعفر عليهالسلام قال: کان رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم اذا ارادَ السفرَ سلََّّمَ علی مَنْ اراد
امام باقر عليهالسلام فرمودند: پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم هرگاه می خواستند به سفر بروند با هر کس از اهلبیت خود می خواستند خدا حافظی کنند، خداحافظی می کردند، سپس آخرین کسی که از او خداحافظی می کردند، فاطمه عليهالسلام بود، پس سفرشان را از خانه فاطمه آغاز می کردند و زمانی که از سفر باز می گشتند اول از همه به خانه فاطمه عليهالسلام می رفتند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۸۳»
قال ابو عبدالله عليهالسلام : اتدری ایَّ شیءٍ تفسیرُ فاطمةَ قلت: اخبرنی یا سیدی قال فُطِمَتْ مِنْ الشَّرِ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: آیا می دانی معنی و مفهوم فاطمه چیست؟ گفتم آقای من شما مرا آگاه کنید، حضرت فرمودند: یعنی که از بدی ها دور شده است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۱۰»
قال ابو عبدالله عليهالسلام : لِفاطمةَ - عليهالسلام ا - تِسْعَةُ اسماءٍ عند اللهِ عز و جلّ: فاطمةُ و الصِّدِّیقةُ و المبارکةُ و الطاهرةُ و الزکیةُ و الراضیةُ و المرضیةُ و المحدثةُ و الزهراءُ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: نزد خداوند متعال برای فاطمه عليهالسلام نه اسم وجود دارد: ۱. فاطمه ۲. صدیقه ۳. مبارکه ۴. طاهره ۵. زکیه ۶. راضیه ۷. مرضیه ۸. محدثه ۹. زهراء.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۱۰»
عن الامام جعفر بن محمد عليهالسلام عن ابیه عليهالسلام قال: اِنَّ فاطمةَ - عليهالسلام ا - کانتْ تُکَنَّی امَ ابیها.
امام صادق عليهالسلام از قول پدرشان (امام باقر عليهالسلام ) فرمودند: همانا فاطمه عليهالسلام به ام ابیها کنیه گذاری شده است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۱۶»
قال الامام الباقر عليهالسلام : وُلِدَتْ فاطمةُ بنت محمدٍ صلىاللهعليهوآلهوسلم بعدَ مبعثِ الرسولِ بخمسِ سنینَ و تُوَفِّیَتْ و لها ثمانَ عَشَرةَ سنةً.
امام باقر عليهالسلام فرمودند: فاطمه دختر محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم پنج سال بعد از به نبوت رسیدن پیامبر اکرم متولد شد و هیجده ساله بود که وفات کرد.
«اصول کافی، ج ۱، ص ۴۵۷»
قال النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم : اَوَّلُ شخصٍ تدْخُلُ الجنةَ فاطمةُ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: اولین کسی که داخل بهشت می شود، فاطمه است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۴۴»
قال الله عزّوجلّ:
اگر علی عليهالسلام را نیافریده بودم، همسری مناسب فاطمه عليهاالسلام ، از فرزندان آدم و نسل او نبود.
(عیون اخبارالرضا(ع)۲۰۳)
قالَ النَّبِیُّ صلىاللهعليهوآلهوسلم :
إنَّ اللهَ لَهُ الْحَمْدُ، عَرَضَ حُبَّ عَلِیٍّ وَ فاطِمَةَ، وَ ذُرّیَّتِهما عَلی الْبَرِیَّةِ فَمَنْ بادَرَ مِنْهُمْ بِالإجابَةِ جَعَلَ اللهُ مِنْهُمْ الرُّسُلَ، وَ مَنْ أجابَ بَعْدَ ذلِک جَعَلَ مِنْهُمْ الشِّیعَةَ وَ إنَّ اللهَ جَمَعَهُمْ فِی الْجَنَّةِ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
خداوند که حمد وستایش برای اوست، دوستی علی و فاطمه و ذریه آن دو را بر همه انسان ها عرضه داشت، اول کسانی که آن را پذیرفتند به عنوان رُسُل (رسولان) انتخاب شدند و پس از آنان کسانی که آن را پذیرفته به عنوان «شیعه» برگزیده شدند و خداوند در بهشت همه آنان را جمع خواهد کرد.
«احقاق الحق، ج ۹، ص ۱۹۱»
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
إنّ فاطمةَ نورُ عَیْنی، وثَمَرةُ فُؤادی؛
فاطمه نور دیده و میوه دل من است.
میزان الحکمة: ح ۱۱۵۸
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
ملعون ملعون من یظلم بعدی فاطمة ابنتی ویغصبها حقها ویقتلها ؛
مورد نفرین است، مورد نفرین است هر کس پس از من به فاطمه عليهاالسلام دخترم ستم کند و حقش را غصب نماید و او را بکشد.
بحارالانوار، ج ۷۳، ص ۳۵۴
حضرت امیرالمؤمنین علی عليهالسلام می فرمایند:
انا زوج البتول سیدة نساء العالمین ؛
من همسر بتول عليهاالسلام هستم؛ همان کسی که سرور زنان جهانیان است
معانی الاخبار، ص ۵۸
حضرت امیرالمؤمنین علی عليهالسلام می فرمایند:
«فوالله لا اغضبتنی ولاعصت لی امرا ولقد کنت انظر الیها فتنکشف عنی الهموم والاحزان؛
سوگند به خدا که فاطمه عليهاالسلام هیچ گاه مرا خشمگین نکرد و در هیچ کاری از من سرپیچی ننمود و من هرگاه به فاطمه عليهاالسلام نگاه می کردم، غم و اندوه از من زدوده می شد .»
بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۳۴
حضرت عليهالسلام می فرمایند:
«... ان الحسن والحسین سبطا هذه الامة وهما من محمد کمکان العینین من الراس واما انا فکمکان الید من البدن واما فاطمة فکمکان القلب من الجسد ؛
حسن و حسین عليهماالسلام دو سبط این امت هستند، و آن دو برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم همانند دو چشم برای سرند، و من [برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ] همانند دست برای بدن هستم، و فاطمه عليهاالسلام برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم همانند قلب برای بدن است .»
بحارالانوار، ج ۳۹، ص ۳۵۲
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
«ان فاطمة عليهاالسلام کانت تاتی قبور الشهداء فی کل غداة سبت ؛
فاطمه عليهاالسلام در هر بامداد شنبه به مزار شهیدان می رفت .»
وسائل الشیعة، ج ۲، ص ۸۷۹
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
«... لولا ان امیرالمؤمنین عليهالسلام تزوجها لما کان لها کفو الی یوم القیامة علی وجه الارض آدم فمن دونه؛(
به راستی اگر امیرالمؤمنین عليهالسلام فاطمه عليهاالسلام را به ازدواج خود در نیاورده بود، تا روز قیامت بر روی زمین از آدم تا پس از آدم برای فاطمه عليهاالسلام همتایی نبود .»
خصال، ج ۲، ص ۴۱۴
حضرت امیرالمؤمنین عليهالسلام درباره حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلام می فرمایند:
«انها استقت بالقربة حتی اثرفی صدرها وطحنت بالرحی حتی مجلت یدها وکسحت البیت حتی اغبرت ثیابها واوقدت النار تحت القدر حتی دکنت ثیابها فاصابها من ذلک ضرر شدید؛
حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلام آن قدر با مشک، آب کشید که اثر آن در سینه اش آشکار شد و چندان با دست خود آسیاب کرد که دستهایش پینه زد و آن قدر خانه را جاروب کرد که لباسهایش خاک آلود گردید و چندان آتش در زیر دیگ روشن کرد که لباسهایش سیاه و دود آلود شد و از این کارها رنج و سختی زیادی به او رسید .»
علل الشرایع، ج ۲، ص ۳۶۶
امام کاظم عليهالسلام می فرمایند:
«ان فاطمة عليهاالسلام صدیقة شهیدة ؛
فاطمه عليهاالسلام بانوی بسیار راست گویی است که او را به شهادت رسانده اند .»
کافی، ج ۱، ص ۴۵۸
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
«ان اطفال شیعتنا من المؤمنین تربیهم فاطمة عليهاالسلام ؛
بی شک خردسالان شیعه ما از مؤمنان را فاطمه عليهاالسلام پرورش می دهد .»
بحارالانوار، ج ۶، ص ۲۲۹.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«... یا فاطمة ابشری فلک عندالله مقام محمود تشفعین فیه لمحبیک وشیعتک؛
ای فاطمه عليهاالسلام مژده باد! که در پیشگاه خدا مقامی شایسته داری که در آن مقام برای دوستان و شیعیانت شفاعت می کنی .»
بحارالانوار، ج ۷۶، ص ۳۵۹
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«اشتاقت الجنة الی اربع من النساء: مریم بنت عمران، وآسیة بنت مزاحم زوجة فرعون وخدیجة بنت خویلد وفاطمة بنت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ؛
بهشت مشتاق چهار زن است: مریم دختر عمران، آسیه دختر مزاحم و زن فرعون، خدیجه دختر خویلد و فاطمه عليهاالسلام دختر محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم .»
بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۵۳
«... نور ابنتی فاطمة من نور الله وابنتی فاطمة افضل من السماوات والارض ؛
نور دخترم فاطمه عليهاالسلام از نور خداست، و دخترم فاطمه عليهاالسلام برتر از آسمانها و زمین است .»
بحارالانوار، ج ۱۵، ص ۱۰
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«ما زوجت فاطمة الا لما امرنی الله بتزویجها؛
من فاطمه عليهالسلام را به ازدواج در نیاوردم، مگر پس از آن که خداوند مرا به ازدواج او فرمان داد .»
عیون اخبار الرضا عليهالسلام ، ج ۲، ص ۵۹
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«رائحة الانبیاء رائحة السفرجل ورائحة الحور العین رائحة الآس ورائحة الملائکة رائحة الورد ورائحة ابنتی فاطمة الزهراء رائحة السفرجل والآس والورد ؛
بوی پیامبران بوی به و بوی حورالعین بوی آس و بوی فرشتگان بوی گل سرخ است، ولی بوی دخترم فاطمه عليهاالسلام بوی به و آس و گل سرخ روی هم است .»
بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۷
پیامبر اکرم ( صلىاللهعليهوآلهوسلم وسلم) می فرمایند:
«یا سلمان! ان ابنتی فاطمة ملا الله قلبها وجوارحها ایمانا ویقینا الی مشاشها تفرغت لطاعة الله ؛
ای سلمان! به راستی که خداوند قلب و اعضای فاطمه عليهاالسلام تا استخوانهایش را از ایمان و یقین آکنده ساخته است؛ به گونه ای که در طاعت خدا جدیت دارد .»
بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۴۶؛ مناقب، ج ۳، ص ۳۳۷
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«انا الشمس وعلی عليهالسلام القمر وفاطمة الزهرة والفرقدان الحسن والحسین؛
من خورشیدم و علی عليهالسلام ماه و فاطمه عليهاالسلام ، زهره (ناهید) است و حسن و حسین عليهماالسلام دو ستاره نور افشان فرقدان هستند .»
بحارالانوار، ج ۲۴، ص ۷۴؛ معانی الاخبار، ص ۱۱۴
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«... ففاطمة حوراء انسیة وکلما اشتقت الی رائحة الجنة شممت رائحة ابنتی فاطمة عليهاالسلام ؛
فاطمه عليهاالسلام حوریه ای است به صورت انسان که من هر گاه مشتاق بوی بهشت می شوم، دخترم فاطمه عليهاالسلام را می بویم .»
التوحید، شیخ صدوق، ص ۱۱۷
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«... فداک ابوک یا فاطمة؛
پدرت به قربان تو باد ای فاطمه عليهاالسلام !»
بحارالانوار، ج ۲۲، ص ۴۹۰
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«یا فاطمة انت منی وانا منک ؛
ای فاطمه! تو از من هستی و من از تو هستم .»
بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۳۲
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
«من صلی اربع رکعات فقرا فی کل رکعة بخمسین مرة «قل هو الله احد» کانت صلوة فاطمة عليهاالسلام ؛
هر کس چهار رکعت نماز بخواند [هر دو رکعت به یک سلام] و در هر رکعت [پس از سوره حمد] پنجاه مرتبه سوره «قل هو الله احد» را بخواند، این نماز، نماز فاطمه عليهاالسلام است .»
من لایحضره الفقیه، ج ۱، ص ۵۶۴
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«... من زار فاطمة فکانما زارنی ؛
هر کس فاطمه عليهاالسلام را زیارت کند، مانند این است که مرا زیارت کرده است .»
بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۵۸
امام رضا عليهالسلام می فرمایند:
«اول من جعل له النعش فاطمة ابنة رسول الله، صلوات الله علیها وعلی ابیها وبعلها وبنیها؛
نخستین کسی که پس از مرگش برای او تابوت ساخته شد، فاطمه عليهاالسلام دختر رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم بود؛ درود و صلوات خدا بر او و پدر و شوهر و فرزندانش باد .»
بحارالانوار، ج ۷۸، ص ۲۴۹
امام باقر عليهالسلام می فرمایند:
«ما عبد الله بشی ء من التحمید افضل من تسبیح فاطمة عليهاالسلام ؛
خداوند در حمد و ستایش به چیزی برتر از تسبیح فاطمه عليهاالسلام عبادت نشده است .»
کافی، ج ۳، ص ۳۴۳
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
«... فاطمة کوکب دری بین نساء اهل الدنیا ؛
فاطمه عليهاالسلام اختری تابناک در میان زنان دنیاست .»
کافی، ج ۱، ص ۱۹۵
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
«... فاطمة سیدة نساء العالمین من الاولین والاخرین؛
فاطمه عليهاالسلام سرور زنان جهانیان از اولین تا آخرین است .»
معانی الاخبار، ص ۱۰۷
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«... یا فاطمة! لو ان کل نبی بعثه الله وکل ملک قربه شفعوا فی کل مبغض لک غاصب لک ما اخرجه الله من النار ابدا؛
ای فاطمه! اگر تمام پیامبرانی که خدا برانگیخته و تمام فرشتگانی که مقرب درگاه خود گردانده است، برای هر کینه توزی که حق تو را غصب نموده است، شفاعت کنند، هرگز خدا او را از آتش [دوزخ] خارج نمی سازد .»
بحارالانوار، ج ۷۶، ص ۳۵۴
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«انی سمیت ابنتی فاطمة لان الله عزوجل فطمها وفطم من احبها من النار؛
من نام دخترم را فاطمه عليهاالسلام گذاشتم؛ زیرا خدای عزوجل فاطمه عليهاالسلام و هر کس که او را دوست دارد، از آتش دوزخ دور نگه داشته است .»
عیون اخبار الرضا عليهالسلام ، ج ۲، ص ۴۶
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«ان الله لیغضب لغضب فاطمة ویرضی لرضاها؛
بی شک خداوند با خشم فاطمه عليهاالسلام به خشم می آید و با خشنودی او خشنود می شود .»
الامالی، شیخ مفید، ص ۹۴
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«... ان فاطمة بضعة منی و هی نور عینی وثمرة فؤادی ؛
فاطمه عليهاالسلام پاره تن و نور چشم و میوه دل من است .»
الامالی، شیخ صدوق، ص ۴۸۶
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«... فاطمة اعز البریة علی؛
فاطمه عليهاالسلام عزیزترین مردم در نزد من است .»
الامالی، شیخ مفید، ص ۲۵۹
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم از حضرت امیرالمؤمنین، علی عليهالسلام درباره حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلام پرسیدند، حضرت پاسخ دادند:
«نعم العون علی طاعة الله؛
[فاطمه عليهاالسلام ] خوب یاوری در راه اطاعت و بندگی خداست .»
بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۱۷
امام صادق عليهالسلام به شخصی که نام دخترش را فاطمه گذاشته بود، فرمودند:
«... اذا سمیتها فاطمة فلا تسبها و لاتلعنها ولاتضربها؛
حالا که نام او را فاطمه گذاشته ای، پس دشنامش مده، نفرینش مکن و کتکش مزن .»
کافی، ج ۶، ص ۴۸
امام کاظم عليهالسلام می فرمایند:
«لایدخل الفقر بیتا فیه اسم محمد او احمد او علی او الحسن او الحسین او جعفر او طالب او عبدالله او فاطمة من النساء؛
در خانه ای که نام محمد یا احمد یا علی یا حسن یا حسین یا جعفر یا طالب یا عبدالله و یا از میان زنان، فاطمه باشد، فقر [و تنگدستی] وارد نمی شود .»
کافی، ج ۶، ص ۱۹
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«ان فاطمة خلقت حوریة فی صورة انسیة ؛
بی شک فاطمه عليهاالسلام حوریه ای است که به صورت انسان آفریده شده است .»
بحارالانوار، ج ۷۸، ص ۱۱۲
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
«... یا علی انفذ لما امرتک به فاطمة فقد امرتها باشیاء امر بها جبرئیل عليهالسلام ؛
ای علی! آنچه را فاطمه عليهاالسلام بدان امر می کند، انجام ده؛ زیرا من چیزهایی را به او امر کرده ام که جبرئیل عليهالسلام به آنها امر کرده است .»
بحارالانوار، ج ۲۲، ص ۴۸۴
امام باقر عليهالسلام می فرمایند:
«... ولقد کانت - عليهاالسلام - مفروضة الطاعة علی جمیع من خلق الله من الجن والانس والطیر والوحش والانبیاء والملائکة ؛
اطاعت از فاطمه عليهاالسلام بر تمامی آفریدگان خدا از جن و آدمیان و پرندگان و وحوش و پیامبران و فرشتگان واجب است .»
دلائل الامامة، ص ۲۸
امام حسن عليهالسلام فرمودند:
ما کان اعبد من فاطمة الزهراء عليهالسلام کانت تقوم حتی تتورم قدماها ؛
عابدتر از فاطمه زهرا عليهاالسلام در دنیانبوده است آن قدر به نماز می ایستاد که پاهایش ورم می کرد.
(بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۷۵).
حضرت مهدی عليهالسلام فرمودند:
اِنَّ لِی فِی اِبنَةِ رَسولِ اللهِ اُسوَةٌ حَسَنَةٌ؛
به درستی که دختر رسول خدا (فاطمه) برای من سرمشقی نیکوست.
الغیبه، طوسی، ص ۲۸۶
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
فمن عرف فاطمة حق معرفتها فقد ادرک لیلة القدر؛
هر کس به شناخت حقیقی فاطمه عليهاالسلام دست یابد، بی گمان شب قدر را درک کرده است.
بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۶۵
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
من احب فاطمة ابنتی فهو فی الجنة معی ومن ابغضها فهو فی النار؛
هر کس فاطمه عليهاالسلام دخترم را دوست بدارد، در بهشت با من است، و هر کس با او دشمنی ورزد، در آتش [دوزخ] است
بحارالانوار، ج ۲۷، ص ۱۱۶
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
فاطِمَهُ بِضعَهٌ مِنّی فَمَن آذاهـا فَـقَـد آذانی وَ مَن اَحَبَّـها فَـقَـد اَحَبَّنِی؛
فاطمه پاره وجود من است، هر که او را بیازارد مرا آزار داده و هر که او را خوشحال کند مرا خوشحال کرده است.
بحارالانوار،ج۴۳ص۲۹
قال رسول الله - صلىاللهعليهوآلهوسلم -:
یافاطمة ! اعطیک ما هو خیر لک من خادم و من الدنیا بما فیها، تکبرین الله بعد کل صلاة اربعا و ثلاثین تکبیرة ، وتحمدین الله ثلاثا و ثلاثین تحمیدة ، و تسبحین الله ثلاثا و ثلاثین تسبیحة ، ثم تخمین ذلک بلااله الا الله ، وذلک خیر لک من الذین اردت و من الدنیا و ما فیها فلزمت - صلوات الله علیها - هذاالتسبیح بعد کل صلاة ، و نسب الیها ؛
ای فاطمه ! به تو چیزی را عطا کنم که از خدمتکار و دنیا با آنچه در آن است بهتر باشد بعد از نماز سی و چهار مرتبه ((الله اکبر))سی و سه مرتبه ((الحمدلله ))و سی و سه مرتبه ((سبحان الله ))بگو و پس از آن را به ((لااله الاالله ))ختم کن این کار برای تو بهتر است از آنچه می خواهی و از دنیا وآنچه در آن است پس حضرت زهرا عليهاالسلام پس از هر نماز به این تسبیح مداومت کرد و منسوب به او گردید.
(بحارالانوار، ج ۸۵، ص ۳۳۶).
امام مهدی عليهالسلام می فرمایند:
دختر رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم برای من سرمشق و اسوهی نیکوست.
(بحارالانوار/۵۳/۱۸۰)
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء عليهالسلام : یا أبَا الحَسَن، إنّی لأسْتَحی مِنْ إلهی أنْ أکَلِّفَ نَفْسَکَ ما لا تَقْدِرُ عَلَیْهِ ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام خطاب به همسرشان امیرالمؤمنین علی عليهالسلام کردند و اظهار نمودند: من از خدای خود شرم دارم که از تو چیزی را در خواست نمایم و تو توان تهیه آن را نداشته باشی.
امالی شیخ طوسی، ج ۲، ص ۲۲۸
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - عليهالسلام ا - : إذا حُشِرْتُ یَوْمَ الْقِیامَةِ، أشْفَعُ عُصاةَ أُمَّةِ النَّبی ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام فرمودند: هنگامی که در روز قیامت برانگیخته و محشور شوم، خطاکاران امّت پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم را شفاعت می نمایم.
احقاق الحقّ، ج ۱۹، ص ۱۲۹
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء عليهالسلام : اصْعَدْ عَلَی السَّطْحِ، فَإنْ رَأیْتَ نِصْفَ عَیْنِ الشَّمْسِ قَدْ تَدَلّی لِلْغُرُوبِ فَأعْلِمْنی حَتّی أدْعُو ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام روز جمعه نزدیک غروب آفتاب به غلام خود می فرمودند: بالای پشت بام برو، هر موقع نصف خورشید غروب کرد مرا خبر کن تا برای خود و دیگران دعا کنم.
معانی الأخبار، ص ۳۹۹
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - عليهالسلام ا - :
أُوصیکَ اَوّلاً أنْ تَتَزَوَّجَ بَعْدی بِإبْنَةِ اُخْتی أمامَةَ، فَإنَّها تَکُونُ لِوُلْدی مِثْلی، فَإنَّ الرِّجالَ لابُدَّ لَهُمْ مِنَ النِّساءِ ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام در آخرین لحظات عمرشان به همسر خود چنین سفارش نمودند: پس از من با دختر خواهرم أمامه ازدواج نما، چون که او نسبت به فرزندانم مانند خودم دلسوز و متدیّن است. همانا مردان در هر حال، نیازمند به زن می باشند.
بحارالأنوار، ج ۴۳، ص ۱۹۲، ح ۲۰
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - عليهالسلام ا - :
أصْبَحْتُ وَ اللهِ! عاتِقَةً لِدُنْیاکُمْ، قالِیَةً لِرِجالِکُمْ ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام بعد از جریان غصب فدک و احتجاج حضرت، بعضی از زنان مهاجر و انصار به منزل حضرت آمدند و احوال وی را جویا شدند، حضرت در پاسخ فرمودند: به خداوند سوگند، دنیا را آزاد کردم و هیچ علاقه ای به آن ندارم، همچنین دشمن و مخالف مردان شما خواهم بود.
دلائل الإمامة، ص ۱۲۸، ح ۳۸
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء عليهالسلام : إنْ لَمْ یَکُنْ یَرانی فَإنّی أراهُ، وَ هُوَ یَشُمُّ الریح ؛
مرد نابینائی وارد منزل شد و حضرت زهراء عليهاالسلام پنهان گشت، وقتی رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم علّت آن را جویا شد؟ در پاسخ پدر اظهار داشت: اگر آن نابینا مرا نمی بیند، من او را می بینم، دیگر آن که مرد، حسّاس است و بوی زن را استشمام می کند.
بحارالأنوار، ج ۴۳، ص ۹۱، ح ۱۶
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء عليهالسلام :
إنّی قَدِاسْتَقْبَحْتُ ما یُصْنَعُ بِالنِّساءِ، إنّهُ یُطْرَحُ عَلی الْمَرْئَةِ الثَّوبَ فَیَصِفُها لِمَنْ رَأی، فَلا تَحْمِلینی عَلی سَریر ظاهِر، اُسْتُرینی، سَتَرَکِ اللّهُ مِنَ النّارِ ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام در آخرین روزهای عمر پر برکتشان ضمن وصیّتی به اسماء فرمودند: من بسیار زشت و زننده می دانم که جنازه زنان را پس از مرگ با انداختن پارچه ای روی بدنش تشییع می کنند. و افرادی اندام و حجم بدن او را مشاهده کرده و برای دیگران تعریف می نمایند. مرا بر تختی که اطرافش پوشیده نیست و مانع مشاهده دیگران نباشد قرار مده بلکه مرا با پوشش کامل تشییع کن خداوند تو را از آتش جهنّم مستور و محفوظ نماید.
تهذیب الأحکام، ج ۱، ص ۴۲۹
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء عليهالسلام :
أوُصیکَ یا أبَا الْحَسنِ أنْ لا تَنْسانی، وَ تَزُورَنی بَعْدَ مَماتی ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام ضمن وصیّتی به همسرشان اظهار داشتند: مرا پس از مرگم فراموش نکن و به زیارت و دیدار من بر سر قبرم بیا.
زهرة الرّیاض ـ کوکب الدّری، ج ۱، ص ۲۵۳
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء عليهالسلام :
مَنْ سَلَّمَ عَلَیْهِ اَوْ عَلَیَّ ثَلاثَةَ أیّام أوْجَبَ اللّهُ لَهُ الجَنَّةَ، قُلْتُ لَها: فی حَیاتِهِ وَ حَیاتِکِ؟ قالَتْ: نعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنا ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام فرمودند:
هر که بر پدرم رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم و بر من به مدّت سه روز سلام کند خداوند بهشت را برای او واجب می گرداند. راوی گوید: عرضه داشتم: آیا در زمان حیات و زنده بودن؟ فرمودند: چه در زمان حیات ما باشد; و یا پس از مرگ.
بحارالأنوار، ج ۴۳، ص ۱۸۵، ح ۱۷
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء عليهالسلام :
وَاللّهِ! لا کَلَّمْتُکَ أبَداً، وَاللّهِ! لاَدْعُوَنَّ اللّهَ عَلَیْکَ فی کُلِّ صَلوة ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام پس از ماجرای هجوم به خانه حضرت، خطاب به ابوبکر کردند و فرمودند:
به خدا سوگند، دیگر با تو سخن نخواهم گفت، سوگند به خدا، در هر نمازی تو را نفرین خواهم کرد.
الکافی، ج ۱، ص ۴۶۰
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
إنَّما سُمِّیت ابنَتی فاطِمَةُ لأنَّ اللَّهَعزّ و عجل فَطَمَها وفَطَمَ مَن أحَبَّها مِنَ النَّار
دخترم به این دلیل فاطمه نامیده شده است که خداوند عزّ و جل او و دوستدارانش را از آتش دوزخ به دور داشته است.
بحارالانوار، ج۴۰۳، باب۲، ص۱۰
حضرت زهرا عليهالسلام ا فرمودند:
حبب الی من دنیاکم ثلاث: تلاوة کتاب الله و انظر فی وجه رسول و الانفاق فی سبیل الله
از دنیای شما سه چیز محبوب من است: ۱-تلاوت قرآن ۲-نگاه به چهره رسول خدا ۳-انفاق در راه خدا
(وقایع الایام خیابانی، جلد صیام، ص۲۹۵)
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
أن الله خلقنی و خلق علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمه من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
جامع الاخبار ص ۴۶
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
أن الله خلقنی و خلق علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمه من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
جامع الاخبار ص ۴۶
حضرت امام باقر عليهالسلام فرمودند:
و لقد ولی خمس سنین و ما وضع آجرة علی آجرة ولا لبنة علی لبنة و لا أقطع قطیعا و لا أورث بیضأ لاحمرأ.
امیرالمؤمنین عليهالسلام پنج سال حکومت کرد، و در طول این مدت آجری بر آجر و خشتی روی خشت ننهاد، و زمینی را به خود اختصاص نداد و درهم سفید و دینار سرخی
حضرت صادق عليهالسلام فرمودند:
کان أمیر المؤمنین عليهالسلام اذا توضأ لم یدع أحدا یصب علیه المأ قال: لا احب أن اشرک فی صلاتی أحدا.
حضرت امیر المؤمنین عليهالسلام : به هنگام وضو گرفتن اجازه نمی داد کسی برایش آب بریزد و می فرمودند: دوست ندارم در نمازم به درگاه خدا کسی را شریک قرار دهم.
علل الشرایع ۱: ۳۲۳
حضرت صادق عليهالسلام فرمودند:
کان علی عليهالسلام قد جعل بیتا فی داره لیس بالصغیر و لا بالکبیر لصلاته و کان اذا کان اللیل ذهب معه بصبی لیبیت معه فیصلی فیه.
حضرت امیر المؤمنین عليهالسلام در خانه خود اتاقی را که نه کوچک بود و نه بزرگ، اختصاص به نماز خود داده و هر شب کودکی را برای خوابیدن بهمراه خود می برد و در همانجا نمازهایش را می خواند.
المحاسن ۲: ۴۵۲ ح ۲۵۵۷
حضرت صادق عليهالسلام فرمودند:
ان علیا عليهالسلام کان اذا أصبح یقول:
مرحبا بکما من ملکین حفیظین املی علیکما ما تحبان ان شأ الله. فلا یزال فی التسبیح و التهلیل حتی تطلع الشمس و کذالک بعد العصر حتی تغرب الشمس.
حضرت امیر عليهالسلام هر بامداد در خطاب به دو فرشته نویسنده اعمال می فرمودند: مرحبا بر شما دو فرشته بزرگوار و یادداشت کننده اعمال به خواست خدا امروز نیز آنچه دوست دارید بر شما املأ خواهم کرد، و به دنبال این تعهد به ذکر: ععع سبحان الله و لا اله الا الله مشغول می شد تا خورشید طلوع می کرد. و هنگام عصر نیز تا غروب آفتاب، به همان ذکرها می پرداخت.
بحارالانوار ۸۴: ۲۶۷ ح ۳۸
حضرت صادق عليهالسلام فرمودند:
کان أمیرالمؤمنین عليهالسلام أشبه الناس طعمة برسول الله عليهالسلام کان یأکل الخبز و الخل و الزیت و یطعم الناس الخبز و اللحلم.
حضرت امیرالمؤمنین عليهالسلام در نوع غذا شبیه ترین افراد به پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم بود. او خود نان و سرکه و روغن زیتون می خورد و به مردم مهمانان خود نان و گوشت می داد.
الکافی ۶: ۳۲۸
حضرت زهرا عليهاالسلام فرمودند:
... ما الذی نقموا من أبی الحسین؟!
نقموا - و الله - منه شدة و طأته و نکال وقعته و نکیر سیفه - و قلة مبالاته لحتفه - و تبحره فی کتاب الله و تنمره فی ذات الله.
اینان کارگردانان سقیفه چه عیبی از ابوالحسن گرفتند؟! که او را برای رهبری جامعه اسلامی صالح ندیدند! بخدا سوگند عیب او را بر خورد سخت و بدون مسامحه و سهل انگاری در برابر حق و مرگبار بودن رویارویی با او و شمشیر بران و بی اعتنایی به مرگ و آگاهی گسترده نسبت به کتاب خدا و گردن فرازی در راه خدا دانسته اند.
دلائل الامامة: ۱۲۵، الاحتجاج ۱: ۱۴۷
پیامبر گرامی اسلام صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
یا علی ان الله جعلک تحب المساکین و ترضی بهم أتباعا و یرضون بک اماما.
یا علی، خدای متعال تو را چنین قرار داده که بینوایان را دوست می داری و آنان را به عنوان پیروان خویش بپسندی و آنان هم تو را به پیشوایی و امامت بپسندند.
حلیة الاولیأ ۱: ۷۱
حضرت صادق عليهالسلام فرمودند:
... و الله ما أکل علی بن أبی طالب عليهالسلام من الدنیا حراما قط حتی مضی لسبیله و ما عرض له أمران کلاهما لله رضا الا أخذ بأشدهما علیه فی بدنه - دینه - و ما نزلت برسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم نازلة قط الا دعاه ثقة به و ما أطاق أحد عمل رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم من هذه الامة غیره و ان کان لیعمل عمل رجل کان وجهه بین الجنة و النار یرجو ثواب هذه و یخاف عقاب هذه.
به خدا سوگند علی بن ابی طالب عليهالسلام تا روزی که از این دنیا رفت مال حرامی نخورد و هیچگاه بر سر دو راهی که هر دو راه مورد خشنودی خدا باشد قرار نگرفت مگر اینکه پر زحمت ترین آنها را برگزید و هر حادثه مهمی که برای پیامبر خدا پیش می آمد - به دلیل اعتمادی که به علی داشت - از او کمک می گرفت. و در میان این امت هیچ کس نتوانست همانند علی عليهالسلام : راه پیامبر را - بی کم و کاست - طی کند و با این همه تلاش و کوشش همواره چنان بیمناکان کار می کرد، چشمی به بهشت و چشم دیگر بر آتش داشت، از سویی امیدوار پاداش بهشت و از سوی دیگر هراسناک از کیفر آتش بود.
الارشاد: ۲۵۵
حضرت امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند:
والله ما سألت ربی ولدا نضیر الوجه و لا سألت ولدا حسن القامة ولکن سألت ربی ولدا مطیعین لله خائفین و جلین منه حتی اذا نظرت الیه و هو مطیع لله قرت به عینی.
به خدا سوگند هیچگاه از پروردگار خود فرزندانی خوش سیما و نه فرزندانی سرو قامت نخواسته ام، بلکه فرزندانی مطیع خداوند و ترسان از او خواسته ام، تا هرگاه به فرزندم نگریستم و او را در حال اطاعت خدا دیدم، چشمانم روشن گردد.
تفسیر الصافی ۴:۲۷
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
من أراد أن ینظر الی آدم فی علمه و الی نوح فی تقواه و الی ابراهیم فی حلمه و الی موسی فی هیبته و الی عیس فی عبادته فلینظر الی علی بن ابیطالب عليهالسلام
هر که می خواهد به آدم و علم او و نوح و تقوای او و ابراهیم و دور اندیشی بردباری او و موسی و هیبت او و عیسی و عبادت او بنگرد، به علی بن ابی طالب بنگرد.
ارشاد القلوب: ۲۱۷
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
... هیهات أن یغلبنی هوای و یقودنی جشعی الی تخیر الأطعمة و لعل بالحجاز أو الیمامة من لا طمع له فی القرص و لا عهد له بالشبع او أبیت مبطانا و حولی بطون غرثی و أکباد حری.
هیهات که هوا و هوسم بر من چیره شود و شکمبارگی به گزینش طعام های لذیذ وادارم نماید، در حالی که چه بسا در یمامه و یا حجاز کسانی باشند که امید دستیابی به قرص نانی نداشته و خاطره ای از سیری ندارند و هرگز مباد که من با شکم پر بخوابم در حالی که شاید پیرامون من شکمهای به پشت چسبیده و جگرهای سوخته باشد.
نهج البلاغه، الکتب: ۴۵
حضرت امیر عليهالسلام فرمودند:
ان الله جعلنی اماما لخلقه، ففرض علی التقدیر فی نفس و مطعمی و مشربی و ملبسی کضعفأ الناس، کی یقتدی الفقیر بفقری و لا یطغی الغنی غناه.
خداوند، مرا پیشوای خلق خود قرار داد و هماهنگی با مردم تهیدست را در امور شخصی و خوراک و پوشاک بر من واجب نمود، تا فقرا از من الگو بگیرند و بی نیازی ثروتمندان، آنان را به سرکشی و طغیان نخواند.
الکافی ۱: ۴۱۰
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
و الله لو اعطیت الاقالیم السبعة بما تحت افلاکها علی أن أعصی الله فی نملة أسلبها جلب شعیرة ما فعلت،و ان دنیاکم عندی لا هون من ورقة فی فم جرادة تقضمها، ما لعلی و نعیم یفنی و لذة لا تبقی!
بخدا سوگند اگر اقلیمهای هفت گانه زمین را با هر چه در زیر آسمان آنها است به من دهند تا خدا را در حد گرفتن پوست جوی از دهان موری نافرمانی کنم، نخواهم کرد. چرا که این دنیای شما در نزد من از برگ نیم جویده ای در دهان ملخی ناچیزتر است. علی را با نعمتهای فناپذیر و لذت های گذرا و ناپایدار چه کار!
نهج البلاغه، الخطب: ۲۲۲
ایها الناس! انی و الله ما أحثکم علی طاعة الا و أسبقکم الیها و لا أنهاکم عن معصیة الا و أتناهی قبلکم عنها.
ای مردم! بخدا سوگند من هرگز شما را به هیچ طاعتی فرا نمی خوانم مگر آنکه خود بر شما در عمل به آن پیشی می جویم و از هیچ گناهی بازتان نمی دارم و نهی نمی کنم مگر آنکه پیش از شما، خود را از عمل به آن باز می دارم.
نهج البلاغه، الخطب: ۱۷۳
حضرت امیر المؤمنین عليهالسلام فرمودند:
... و من العجب بعثهم الی أن أبرز للطعان و أن أصبر للجلاد، هبلتهم الهبول! لقد کنت و ما اهدد بالحرب و لا ارهب بالضرب و انی لعبی یقین من ربی و فی غیر شبهة من دینی.
... و از شگفتیهای زمانه این است که شامیان به من پیام داده اند که خود را برای مقابله با سر نیزه ها آماده کنم و برای ضربه های شمشیر شکیبا باشم، مادران گریان بسوگشان بنشینند! تا کنون کسی مرا با دعوت به جنگ تهدید نکرده است و از زخمهای نیزه و شمشیر هراسی نداشته ام، چرا که بر یقین به پروردگارم تکیه دادم و دینم را زنگار شبهه نیالوده است.
نهج البلاغه، الخطب، ۲۲
حضرت امیر المؤمنین عليهالسلام فرمودند:
اما و الله ان کنت لفی ساقتها حتی تولت بحذافیرها، ما ضعفت و لا جبنت و ان مسیری هذا لمثلها، فلا نقبن الباطل حتی یخرج الحق من جنبه. مالی و لقریش؟ و الله لقد قاتلتهم کافرین و لأقاتلنهم مفتونین و انی لصاحبهم بالأمس کما أنا صاحبهم الیوم.
به خدا سوگند، من همواره در زمره پیشتازان این حرکت بودم تا روزی که جبهه دشمن تار و مار شد و جاهلیت از صحنه بیرون رفت، بی آنکه کم ترین ضعف یا ترسی داشته باشم و امروز نیز در همان راستا قدم بر می دارم و تصمیم دارم باطل را بشکافم تا حق از پهلوی آن بیرون آید.
مرا با قریش چه کار؟ که دیروز در موضع کفر بودند و با آنان جنگیدم و امروز نیز که گرفتار فتنه و انحراف شده اند به پیکارشان خواهم خواست. من همانگونه که دیروز با آنان برخورد کردم امروز نیز همانم.
نهج البلاغه، الخطب: ۳۳
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
... لم یکن لأحد فی مهمز و لا لقائل فی مغمز، الذلیل عندی عزیز حتی اخذ الحق له، و القوی عندی ضعیف حتی اخذ الحق منه. رضینا عن الله قضأه و سلمنا لله أمره.
در تمامی زندگی من، نقطه سیاهی نیست تا عیب جویان و اشاره کنندگان با چشم و ابرو اشاره کنند و سخنی گویند. خوارترین افراد نزد من عزیز است تا حق او را بستانم و نیرومند نزد من ناتوان است تا حق دیگران را از او بازگیرم. ما با تمام وجود به قضای الهی خشنود و در برابر فرمانش تسلیم هستیم.
نهج البلاغه الخطب: ۳۷
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
و لعمری ما علی من قتال من خالف الحق و خابط الغی من ادهان و لا ایهان.
به جان خودم سوگند، در نبرد با کسی که مخالفت حق کند و راه گمراهی پیش گیرد، نه مداهنه می کنم نه سستی.
نهج البلاغه، الخطب: ۲۴
حضرت امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند:
و الله ما نزلت ایة الا و قد علمت فیما نزلت و أین نزلت، ان ربی وهب لی قلبا عقولا و لسانا سؤ لا.
بخدا سوگند آیه ای از قرآن کریم نازل نشده است مگر اینکه من می دانم در چه موضوعی و در کجا نازل شده است، زیرا پروردگارم به من دلی اندیشمند - ژرف اندیش - و زبانی پرسشگر عنایت کرده است.
انساب الاشراف ۲: ۹۸ ح ۲۷
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
کنت اذا سألت رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم أعطانی و اذا سکت ابتدأنی.
هرگاه از پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم سؤ ال می کردم، خواسته ام را پاسخ می داد و اگر من سکوت می کردم او خود پیشگام می شد و از دانش خود بهره مندم می ساخت.
المصنف ۶: ۳۶۸ ح ۳۲۰۶۱
حضرت علی عليهالسلام فرمودند:
کانت لی من رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم منزلة لم یکن لاحد من الخلائق انی کنت آتیه کل سحر فاسلم علیه.
موقعیتی که من در محضر پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم داشتم برای هیچ کس دیگر نبود. من هر روز سحر محضر ایشان می رفتم.
مسند احمد ۱: ۸۵-۷۷
حضرت علی عليهالسلام می فرمایند:
و قد علمتم موضعی من رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم بالقرابة القریبة و المنزلة الخصیصة، وضعنی فی حجره و أنا ولد یضمنی الی صدره ، و یکنفنی الی فراشه، و یمسنی جسده، و یشمنی عرفه، و کان یمضغ الشیی ء ثم یلقمنیه، و ما وجد لی کذبة فی قول و لا خطلة فی فعل.
... شما خود در پیوند با رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هم بدلیل خویشاوندی و هم به سبب موقعیت ویژه من، جایگاه مرا می شناسید. او مرا از روزگاری که نوزادی بودم در دامن خود می نشاند و بر سینه می چسبانید، در بستر خویش می خوابانید و بدنش را به بدنم می سایید و از عطر دلپذیرش بهره مندم می ساخت، لقمه را می جوید و در دهانم می گذاشت و هرگز در گفتارم دروغی نشنید و در رفتارم لغزش و سبکسری ندید.
نهج البلاغه: الخطب: ۱۹۲
قال الامام علی عليهالسلام : فی ذیلِ هذهِ الایة «وابْتَغوا الیهِ الوَسیلةَ» أنا وسیلَتُه.
امام علی عليهالسلام در تفسیر این آیه شریفه که خداوند می فرماید: «و برای تقّرب به پروردگارتان وسیله بجوئید» فرمودند: من وسیله تقرب به خدا هستم.
«تفسیر المیزان، ج ۵، ص ۳۶۲»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : حُبُّ عَلیِ بنِ اَبیِطالِب یَأْکُلُ الذُنُوبَ کَما تَأکُلُ النارُ الحُطَبَ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: محبت علی عليهالسلام گناهان را میبلعد (نابود می کند)، همانگونه که آتش چوبها را میبلعد.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۳۰۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : جائَنی جَبْرَئِیل مِن عِندِ الله بِوَرقَةِ آس خضرا، مَکتوُبٌ فیها ببیاضٍ انّی اِفْتَرَضتُ مَحَبَةَ عَلیٍّ عَلی خَلقِی فَبَلِّغْهِم ذلِکَ عَنّی.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: جبرئیل از نزد خدا برای من نامهای (ورقه ای سبز که در آن با رنگ سفید نوشته شده بود) آورد که در آن آمده بود، من محبت علی را بر مردم واجب کردهام پس آن را به مردم ابلاغ نما.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۲۷۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : خَلَقَ اللهُ مِنْ نُورٍ وَجْهِ عَلیِ بنِ اَبی طالب بسبعینَ اَلْفَ مَلَکٍ یَسْتَغْفِروُنَ لَهُ وَ لِمُحبیهِ اِلی یَومِ القِیامِةِ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: خداوند از نور صورت علی بن ابی طالب، هفتاد هزار فرشتهای خلق کرده که تا روز قیامت برای او و دوستانش طلب آمرزش میکنند.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۲۷۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِنَّ الناسَ لَو اِجْتَمعُوا عَلی حُبِّ عَلی لَما خَلَقَ اللهُ النّارَ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: اگر همه مردم بر (گِرد) محبت علی عليهالسلام جمع میشدند، خداوند آتش (جهنم) را نمیآفرید.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۲۴۸»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِنَّ وَجْهَ عَلیِّ بنِ اَبیِ طالب یَزْهَرُ فی الجَنَّةِ کَما یَزْهَرُ کَوکَبُ الصُبحَ لِاهَلِ اِلدُّنیا.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: سیمای علی بن ابیطالب در بهشت چنان میدرخشد که ستاره صبح (خورشید) برای اهل دنیا میدرخشد.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۲۳۰»
قالَ رسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : لَمّا اُسری بی اِلَی السَّماءِ فاذا اَنَا بمَلَکٍ مِنْ مَلائِکةِ اللهِ فِی صورةِ عَلِیِّ اسمُهُ علی .
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: شب معراج که مرا به آسمان بردند، ناگاه با فرشتهای روبرو شدم که به صورت و شمائل علی عليهالسلام بود و اسم او نیز علی بود، در زیر عرش الهی در حال سجده میگفت: پروردگارا علی و اولاد او و دوستان و پیروان او را بیامرز .
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۹۸»
قالَ رسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِنَّ المَلائِکةَ تَتَقَرَّبُ اِلَی اللهِ بِمَحَبَتِکَ .
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: یا علی همانا فرشتگان، با محبت تو به سوی خداوند تقرب میجویند .
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۹۳»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : و الذّی بَعَثَنی بِالنَبُوةِ ما نَصَبْتُ عَلیاً لِاُمتی فیِ الاَرضِ حَتی نَوَّهَ اللهُ باِسمِهِ فی سَماواتِهِ وَ أوجَبَ ولایَتَهُ عَلی مَلائِکتِه.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: سوگند به خدایی که مرا به نبوت مبعوث کرد من علی را به عنوان جانشین در میان امت خود نَصب نکردم، مگر آنکه خداوند قبلاً او را در آسمانهایش ستایش کرده و نام او را به عظمت برده و ولایت او را بر فرشتگان واجب کرده بود.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۹۲»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا عَلی اِنَّکَ اُعطیتَ ثَلاثَةً لَمْ اُعطِ .
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ای علی به تو سه چیز داده شده که حتی به من هم داده نشده از جمله: پدر زنی مثل من داری، همسری چون فاطمه، و فرزندانی چون حسنین.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۸۹»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ اَحَبَّ أَنْ یَنْظُرَ اِلیَ یُوسفِ فِی جَمالِهِ فَلْینَظْرُ اِلیَ هذا.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که دوست دارد جمال یوسف را ببیند به سوی این مرد علی عليهالسلام نگاه کند.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۳۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ اَرادَ أَنْ یَنْظُرَ اِلی آدمَ فِی عِلمهِ، و اِلی نوُحِ فی حِکمَتِهِ وَ اِلیَ اِبراهیمَ فی حِلمِهِ فَلْیَنْظُر اِلیَ عَلیِّ بنِ اَبیِ طالِب.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که میخواهد علم و معرفت آدم ابوالبشر و حکمت نوح و حلم ابراهیم را ببیند، پس باید به سوی علی بن ابی طالب نگاه کند.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۳۵»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : اِنّی لَمْ اَردَّ عَلی اللهِ وَ لا عَلی رسوُلِه ساعَةٌ قَط و لقد .
امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: من هرگز لحظهای از فرمان خدا و رسول او روی نگرداندهام و پیامبر را به جان و دل یاری دادهام آن هم در میدانهایی که پهلوانان میگریختند، و گام ها به عقب باز میگشت و این شجاعتی بود که خداوند مرا بدان گرامی داشت.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۹۷»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : سَلوُنیِ قَبْل أَنْ تَفقِدوُنی فلَأنا بطُرقِ السَماءِ اَعلمُ منّی بطرُقِ الارَضِ.
امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: پیش از آنکه مرا از دست دهید، از من سؤال کنید، همانا من به راههای آسمان داناتر از راههای زمین هستم.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۸۹»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : و اللهِ لو شِئتُ أَنْ اُخبرَ کُلَّ رجلٍ مِنکمُ لمخرجهِ و مَولِجهِ .
امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: به خدا قسم اگر بخواهم میتوانم هر یک از شما را خبر دهم که از کجا آمده و به کجا میرود و امورش چگونه خواهد بود؟ ولی از آن میترسم که اگر چنین کنم دربارهام غلوّ کنید و به رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم کافر شوید، بدانید که من اینجا رازها را به یاران خاصّ خود که از خطر غلوّ و کفر در اماناند میسپارم.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۷۵»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : قُمتُ بالاَمر حینَ فَشِلوُا و تَطَلعت ُحینَ تَقبعوُا وَ نَطَقت ُحینَ تَعتوُا .
امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: زمانی که دیگران سستی کردند من به انجام وظیفه برخاستم و هنگامی که هر کس سر در لاک خود فرو برده بود، من آشکارا به میدان آمدم و آن زمان که زبان همه بسته بود من سخن گفتم، وقتی که همگان در راه مانده بودند من با نور خدا گام در راه نهادم، در هنگام شعار صدایم از همه آهسته تر بود، ولی در مقام عمل از همه برتر بودم.
«نهج البلاغه، خطبه ۳۷»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : وللهِ لَابنُ ابی طالب آنسُ بالموَتِ مِنَ الطِفلِ بثَدْیِ اُمّهِ.
امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: به خدا سوگند، اُنس و علاقه پسر ابوطالب به مرگ از اُنس طفل شیرخوار به پستان مادر بیشتر است.
«نهج البلاغه، خطبه ۵»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : ما شَککتُ فی الحَق مُذْ اُریتُه.
امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: از زمانی که حق را به من نشان دادهاند در آن شک نکردهام.
«نهج البلاغه، خطبه ۴»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : اِنّی لَمِنْ قومٍ لا تأخذُهُم فی اللهِ لَومَةُ لائِم سیماهم سیما الصدِّیقین .
امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: من از کسانی هستم که در راه خدا از سرزنش کنندگان نمیترسم، از آنانم که سیمایشان سیمای صدیقان، و گفتارشان گفتار نیکان است، شب زندهدار و روشنی بخش روزاند، دلهایشان در بهشت و پیکرهایشان در کار طاعت خداوند است.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۹۲»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِنَّکَ تَسْمَعُ ما اَسْمَعَ وَ تَری ما اَری، اِلّا اِنَّکَ لَسْتَ بنَبیٍّ و لکنَّکَ لوزیرٌ
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ای علی! تو میشنوی آن چه را که من میشنوم، و میبینی آن چه را که من میبینم، جز آن که پیامبر نیستی؛ ولی وزیر و یاور من هستی و بر راه خیر میروی.
«نهج البلاغه، خطبة ۱۹۲»
قالَ رسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : لَمّا اُسرِیَ بی اِلَی السَّماءِ فأَوحَی اِلیَّ ربّی ما أَوحَی، ثُمَّ قالَ یا مُحمد اِقرء عَلی علیّ بن ابی طالِب، امیرالمؤمنین .
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: شبی که مرا به معراج بردند، از سوی پروردگارم به من چیزهایی وحی شد، سپس به من گفت: ای محمّد، علی بن ابیطالب را به نام امیرمؤمنان بخوان، این اسمی است که هیچ کسی قبل از او و بعد از او بدین اسم نامیده نشده است.
«بحار الانوار، ج ۳۷، ص ۲۹۰»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اَنَا وَ عَلیٌ اَبوا هذهِ الاُمَةِ...
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: من و علی پدران این امت هستیم، کسی که ما را بشناسد بیتردید خدا را شناخته است و کسی که ما را نپذیرد، بیتردید خدا را نپذیرفته است.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۲۵۵»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : عَلَّمَنی اَلفَ بابٍ یَفْتَحُ مِنْ کُلِّ بابٍ اَلفُ بابٍ.
امیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم هزار درِ علم و دانش را به من آموخت که از هر در آن هزار در دیگر گشوده می شود.
بحار الانوار، ج ۳۸، ص ۳۳۱
قال رَسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا علی اَنْتَ مِنّی بمَنزِلَة هارون مِنْ موسی اِلّا اِنّه لا نَبِیَّ بَعدی.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله . فرمودند: ای علی تو نسبت به من مانند هارون نسبت به موسی هستی، به جز اینکه بعد از من پیامبری نیست.
«بحار الانوار، ج ۳۸، ص ۳۳۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : النَظَر اِلی علیٍّ عِبادَةٌ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: نگاه کردن به علی عبادت است.
«بحار الانوار، ج ۳۸، ص ۱۹۸»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا علی مَنْ خالَفَکَ فقَد خالَفَنَی و مَنْ خالَفَنی فقد خالَفَ اللهَ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: یا علی کسی که با تو مخالفت کند با من مخالفت کرده است و کسی که با من مخالفت کند با خدا مخالفت کرده است.
«بحار الانوار، ج ۳۸، ص ۳۰»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : علیٌّ مع الحق و الحق معه و علی لسانه و الحقُ یدور حیثما دار علیٌّ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: علی با حق است و حق با او و بر زبان اوست و حق بر محور علی دور میزند.
«بحار الانوار، ج ۳۸، ص ۲۸»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ حارَبَ علیاً فقد حارَبَنی و مَنْ حارَبَنی، حارَبَ اللهَ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که با علی بجنگد با من جنگیده است و کسی که با من جنگ نماید با خداوند جنگیده است.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۳۴۶»
قالَ رسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا عَلی اَنْتَ الامام و الخلیفة بعدی، حربُکَ حربی و سِلمُکَ سِلمی.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: یا علی تو امام و جانشین بعد از من هستی، جنگ با تو جنگ با من است و مسالمت با تو مسالمت با من است.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۳۳۷»
قالَ رسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا عَلی اَنتَ مَعِی فی الدَرجاتِ العُلی و اَنْتُ قَسیمُ الجَنْةِ وَ النّارِ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ای علی! تو در بالاترین درجات با من هستی و تو تقسیم کننده بهشت و دوزخ هستی.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۳۳۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : عُنوانُ صَحیفَةِ المَؤمِنِ حُبُّ عَلیِ بنِ اَبی طالِب.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: سرآغاز نامه عمل مؤمن، محبت علی بن ابی طالب است.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۲۸۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : لَمّا اُسری بی الی السَماءِ، رأیتُ علی ساق العرش: لااله الّا الله، محمد رسولی و صَِفی خلقی، ایدتُه بعلیٍّ و نصرتُه به.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: شبی که مرا به معراج بردند، دیدم که بر پایه عرش، کلمه توحید (لااله الّا الله) نقش بسته و آمده است که محمد فرستاده و صفی من است که او را با علی عليهالسلام تأیید کرده و یاری دادهام.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۵۳»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : حقُ علیٍّ عَلی هذهِ اِلاُمَةِ کَحَقِ الوالِدِ عَلی الوَلَدِ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: حق علی بر این امت مثل حق پدر بر فرزندش است.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا علی اََنتَ حُجَةُ اللهِ اَنْتَ الطریقُ اِلی الله وَ انْتَ الصراطُ المستقیم.
رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: یا علی تو حجت خداوند، طریق الهی و صراط مستقیم هستی.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : علیٌّ اَوّلُ مَنْ آمَنَ بی وَ اَوّلُ مَنْ یُصافِحُنیِ یوم القیامةِ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: علی عليهالسلام نخستین کسی بود که به من ایمان آورد و اولین کسی است که در قیامت با من مصافحه میکند.
«بحار الانوار، ج ۳۵، ص ۵۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ کنتُ مَولاهُ فَعلیٌ مَولاهُ.
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: هر کسی من مولای او هستم، علی مولای اوست.
«بحار الانوار، ج ۳۷، ص ۱۰۸»
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: من و علی از یک نور آفریده شدهایم.
«بحار الانوار، ج ۳۵، ص ۳۴»
قال رسوُل الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : کنُتُ أَنَا وَ عَلیٌ نوُراً بَیْنَ یَدَی الله قَبْلَ أنْ یَخْلُقَ آدَمَ .
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: من و علی قبل از خلقت آدم، نوری بودیم در پیشگاه خداوند، وقتی آدم آفریده شد، آن نور در وجود او قرار گرفت و پیوسته آن نور یکی بود تا اینکه در صلب عبدالمطلب به صورت دو نور، از هم جدا شد، نور نبوت در من و نور خلافت در وجود علی عليهالسلام قرار گرفت.
«بحار الانوار، ج ۳۵، ص۲۴»
قال الله عزّوجلّ:
اگر علی را نیافریده بودم، همسری مناسب فاطمه، از فرزندان آدم و نسل او نبود.
(عیون اخبارالرضا(ع)۲۰۳)
قال الله عزّوجلّ:
همانا علی امام پرهیزگاران و رهبر روسفیدان پاک و پادشاه مؤمنان است.
(امالیالصدوق۳۵۲)
قال الله عزّوجلّ:
ولایت علی بن ابی طالب عليهالسلام دژ (امان) من است هرکه وارد آن شود، از عذاب من در امان خواهد بود.
(عیون اخبارالرضا(ع)۱/۱۴۶)
قال الله عزّوجلّ:
برادرت علی را بشارت ده، که من دوستدار او را عذاب نمیکنم و به دشمن او رحم نمیکنم.
(امالی صدوق۳۹)
قال الله عزّوجلّ:
بهراستی درمیگذرم از مردمان مسلمانی که ولایت امام عادلی را که از جانب خداوند است پذیرفتهاند.
(کافی۱/۳۷۶)
قال امیر المؤمنین عليهالسلام :
اَحْمَدُ اللهِ ما قَضی مِنْ اَمرٍ وَ قدّر مِن فعلٍ.
امیر مؤمنان عليهالسلام فرمودند:
خدا را بر آنچه که قضای اوست و هر کاری را که مُقدّر فرموده، ستایش می کنم.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۸۰»
قال امیر المؤمنین عليهالسلام :
رَضینا عَنِ اللهِ قَضاهُ وَ سَلَّمنا لِلّهِ اَمْرَهُ.
امیر مؤمنان عليهالسلام فرمودند:
من در برابر قضای الهی راضی و تسلیم امر او هستم.
«بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۳۵۱»
عَنْ أبی عَبْدِ الله عَنْ قَوْلِهِ تَعالی «هُنَالِکَ الْوَلَیَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ» (کهف/۴۴)، قالَ: ولایةُ أمیرِ الْمُؤمِنیِنَ.
امام صادق عليهالسلام در تفسیر آیه «در آنجا ثابت شد که ولایت از آن خداوند بر حق است»، فرمودند: مراد (از ولایت خدا) ولایت امیر المؤمنین است.
«نور الثقلین، ج ۳، ص ۲۶۲»
قالَ أمِیرِ الْمُؤمِنِینَ عليهالسلام : وَ إنِّی النَّباءُ الْعَظِیمُ.
امام علی عليهالسلام فرمودند: و مقصود از نبأ عظیم (در سوره نباء) من هستم.
«نور الثقلین، ج ۵، ص ۴۹۱»
قالَ رَسُولُ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : عَلِیُّ بْنُ أبِی طالِبٍ أقْدَمُ اُمَّتِی سِلْماً وَ أکثَرُهُمْ عِلْماً وَ أَصَحُّهُمْ دِیناً وَ أفْضَلُهُمْ یَقِیناً و أحْلَمُهُمْ حِلْماً وَ أسْمَحُهُمْ کفّاً وَ هُوَ الْاِمامُ وَ الْخَلِیفَةُ بَعْدِی.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: علی بن ابی طالب پیشگام امت من در گرویدن به اسلام است و علم و دانش او از همه بیشتر و دین او از همه کاملتر و یقین او از همه برتر و حلم او از همه بیشتر و دست او از همه بخشنده تر است و او امام و خلیفه پس از من است.
«أمالی صدوق، ص ۸»
عَنِ النَّبِیِّ صلىاللهعليهوآلهوسلم قالَ: لِکلِّ شَیْءٍ جَوازٌ وَ جَوازُ الصِّراطِ حُبُّ عَلِیِّ بْنِ أبِی طالِبٍ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: برای (عبور از) هر چیزی، جوازی لازم است و جواز گذشتن از «صراط»، محبت و عشق به علی بن أبی طالب است.
«بحار الأنوار، ج ۳۹، ص ۲۰۲»
عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قالَ: قالَ لی رَسُول اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : لَمّا اُسْرِیَ بِی إلی السّماءِ إذاً مَلِک قَدْ أتانِی فَقالَ لِی یا مُحَمَّدُ! سَلْ مَنْ أرْسَلنا قَبْلَک قُلْتُ یا مَعاشِرَ النّاسِ وَ النَّبِیینَ عَلی ما بَعَثَکمْ اللهُ قَبلی؟ قالوُا: عَلی ولایتِک یا محمدُ و ولایةِ علیِّ بن ابی طالب.
ابن مسعود گفت: پیامبر به من فرمودند: هنگامی که در آسمان سیر کردم (در معراج) یکی از فرشتگان به پیش من آمد و گفت یا رسول الله پرسش خویش را با آن ها که قبل از شما مبعوث گشته اند در میان گذار! و من گفتم ای گروه مردم و پیامبران (سلف) بر چه چیزی خداوند متعال شما را مبعوث ساخته است؟ پاسخ دادند: بر ولایت تو ای محمد و ولایت علی ابن ابی طالب.
«بشارة المصطفی، ص ۲۰۱»
قالَ رَسُول اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم :
مَثَلِی وَ مَثَلُ عَلِیٍّ مَثَلُ شَجَرَةٍ أنا أصْلُها وَ عَلِیٌّ فَرْعُها .
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
مَثَل من و علی مَثَل درختی است که من ریشه و ساقه و علی شاخه آن است...
«تاریخ دمشق، ج ۲، ح ۹۹۹»
قالَ النَّبِیُّ صلىاللهعليهوآلهوسلم :
إنَّ اللهَ لَهُ الْحَمْدُ، عَرَضَ حُبَّ عَلِیٍّ وَ فاطِمَةَ، وَ ذُرّیَّتِهما عَلی الْبَرِیَّةِ فَمَنْ بادَرَ مِنْهُمْ بِالإجابَةِ جَعَلَ اللهُ مِنْهُمْ الرُّسُلَ، وَ مَنْ أجابَ بَعْدَ ذلِک جَعَلَ مِنْهُمْ الشِّیعَةَ وَ إنَّ اللهَ جَمَعَهُمْ فِی الْجَنَّةِ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
خداوند که حمد وستایش برای اوست، دوستی علی و فاطمه و ذریه آن دو را بر همه انسان ها عرضه داشت، اول کسانی که آن را پذیرفتند به عنوان رُسُل (رسولان) انتخاب شدند و پس از آنان کسانی که آن را پذیرفته به عنوان «شیعه» برگزیده شدند و خداوند در بهشت همه آنان را جمع خواهد کرد.
«احقاق الحق، ج ۹، ص ۱۹۱»
عَنِ النَّبِیِّ صلىاللهعليهوآلهوسلم قالَ: یا عَلِیُّ أنْتَ وَ شِیعَتُک فِی الْجَنَّةِ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: یا علی! جنّت، سرای تو و شیعیان تو است.
«حلیة الاولیاء، ج ۴، ص ۳۲۹»
امام رضا عليهالسلام :
کانَ أمیرُ المؤمنینَ عليهالسلام لایَنامُ ثلاثَ لیالٍ : لَیلةَ ثلاثٍ وعِشرِینَ مِن شَهرِ رَمَضانَ ، ولَیلةَ الفِطرِ ، ولَیلةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ ، وفیها تُقسَمُ الأرزاقُ والآجالُ وما یَکونُ فی السَّنَةِ
امیر المؤمنین عليهالسلام سه شب را نمیخوابید : شب بیست و سوم ماه رمضان ، شب عید فطر و شب نیمه ماه شعبان ؛ در این شبها ، روزیها تقسیم و مدّت عمر و هر آنچه در آن سال رخ خواهد داد ، تعیین میشود
بحار الأنوار :۹۷ / ۸۸ / ۱۵ منتخب میزان الحکمة : ۲۸۴
امام صادق عليهالسلام :
إنَّ أمیرَ المؤمنینَ عليهالسلام أشبَهُ الناسِ طُعمَةً برسولِ اللّه صلىاللهعليهوآلهوسلم ، کانَ یَأکُلُ الخُبزَ والخَلَّ والزَّیتَ ، ویُطعِمُ الناسَ الخُبزَ واللَّحم ؛
امیر المؤمنین عليهالسلام در زمینه طـعـام و غـذا ، شبیهترین مردم به رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم بود ؛ خودش نان و سرکه و روغن میخورد و به مردم نان و گوشت میخوراند
المحاسن : ۲ / ۲۷۹ / ۱۹۰۱ منتخب میزان الحکمة : ۳۴۲
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
یَومُ غَدیرِ خُمٍّ أفضَلُ أعیادِ اُمَّتی وهُوَ الیَومُ الَّذی أمَرَنِی اللّه ُ تَعالی ذِکرُهُ فیهِ بِنَصبِ أخی عَلِیِّ بنِ أبی طالِبٍ عَلَما لِاُمَّتی ، یَهتَدونَ بِهِ مِن بَعدی؛
روز غدیر خم، برترین عید امّت من است و آن، روزی است که خداوند متعال به من فرمان داد تا برادرم علی بن ابی طالب را نشانه ای برای امّتم قرار دهم تا پس از من، بدان، راه یابند.
الأمالی للصدوق : ص ۱۸۸ ح ۱۹۷
امام صادق عليهالسلام :
لَولا أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ أمیرَالْمُؤمنینَ لِفاطِمَةَ ما کان لَها کُفوٌ عَلی ظَهر الْأرضِ؛
اگر خداوند امیرمؤمنان را برای فاطمه نمیآفرید در زمین کفوی برای او نبود.
الکافی، ج ۱، ص ۴۶۱
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
حقُّ علیٍّ علی هذهِ الاُمّةِ کحَقِّ الوالِدِ علی وَلَدِهِ؛
حقّ علی بر این امّت همچون حقّ پدر است بر فرزندش.
موسوعه امام علی: ج ۸ ص ۹۳ ح ۳۲۵۹
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
مَن آذی علیّاً فَقدْ آذانی؛
هر کس علی را بیازارد مرا آزرده است.
موسوعه امام علی: ج ۱۱ ص ۲۶۶ ح ۶۱۵۴
حضرت عليهالسلام می فرمایند:
«... ان الحسن والحسین سبطا هذه الامة وهما من محمد کمکان العینین من الراس واما انا فکمکان الید من البدن واما فاطمة فکمکان القلب من الجسد ؛
حسن و حسین عليهماالسلام دو سبط این امت هستند، و آن دو برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم همانند دو چشم برای سرند، و من [برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ] همانند دست برای بدن هستم، و فاطمه عليهاالسلام [برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ] همانند قلب برای بدن است .»
بحارالانوار، ج ۳۹، ص ۳۵۲
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
«... لولا ان امیرالمؤمنین عليهالسلام تزوجها لما کان لها کفو الی یوم القیامة علی وجه الارض آدم فمن دونه؛(
به راستی اگر امیرالمؤمنین عليهالسلام فاطمه عليهاالسلام را به ازدواج خود در نیاورده بود، تا روز قیامت بر روی زمین از آدم تا پس از آدم برای فاطمه عليهاالسلام همتایی نبود .»
خصال، ج ۲، ص ۴۱۴
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
حلقه در بهشت از یاقوت سرخ بوده که روی صفحه طلائی درب نصب گردیده و وقتی حلقه روی درب کوبیده می شود صدای ((یاعلی)) از آن بلند می شود.
علل الشرایع، جلد ۱، ص ۵۴۳
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
یاد کنید در مجالس و صحبت های خود فضایل علی ابن ابی طالب عليهالسلام را زیرا یاد کردن از علی بن ابی طالب عليهالسلام یاد از من است و یاد کردن من یاد کردن از خداست.
عین الحیوة ، ص ۵۴۸
قال علی عليهالسلام
ما ترکت صلاة اللیل منذ سمعت قول النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم صلاة اللیل نور، فقال ابن الکواء و لیلة الهریر؟ قال : و لیلة الهریر؛
از روزی که رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ((نماز شب نور است ))، نماز شب را ترک نکردم. ابن کواء از حضرت پرسید حتی در لیلة الهریر (شب عملیات جنگ صفین ) امام فرمودند: حتی در آن شب
(بحارالانوار، ج ۴۱، ص ۱۷).
قال الصادق عليهالسلام
و کان علی- عليهالسلام - اذا قام الی الصلوة فقال : وجهت وجهی للذی فطرالسموات والارض ، تغیر لونه حتی یعرف ذلک فی وجهه ؛
وقتی علی عليهالسلام به نماز می ایستاد و آیه شریفه: ((رو می آورم با تمام وجودم به کسی که آسمانها وزمین را آفرید))را می خواند، رنگ و چهره مبارک او متغیر می شد، به طوری که تغییر حالت و دگرگونی از صورت مبارکش به خوبی مشاهده می گشت.
(میزان الحکمه ، ج ۵ ص۳۸۱).
قال الصادق عليهالسلام
و کان علی عليهالسلام اذا قام الی الصلوة فقال : ((وجهت وجهی للذی فطر السموات و الارض )) تغیر لونه حتی یعرف ذلک فی وجهه ؛
هنگامی که علی عليهالسلام به نماز می ایستاد، این آیه شریفه را می خواند: ((رو می آورم با تمام وجودم به کسی که آسمانها و زمین را آفرید)) و رنگ مبارک حضرتش تغییر می کرد، به طوری که تغییر حالت و دگرگونی از صورت مبارکش به خوبی مشاهده می گشت
(میزان الحکمه ، ج ۵، ص ۳۸۱)
قال الصادق عليهالسلام
کان علی عليهالسلام اذا اماله امر فزع قام الی الصلاة ثم تلا هذه الایة ((استعینوا بالصبر و الصلاة )) ؛
شیوه علی عليهالسلام چنان بود که چون مشکل مهمی برای او پیش می آمد، به نماز می ایستاد و این آیه را می خواند: ( ...وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ )
(تفسیر درالمنثور، ج ۱، ص ۶۷)
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی عليهالسلام :
لَقَدْ فارَقَکُمْ رَجُلٌ بِالاْمْسِ لَمْ یَسبِقْهُ الاْوَّلُونَ، وَ لا یُدْرِکُهُ أَلاْخِرُونَ؛
امام حسن مجتبی عليهالسلام پس از شهادت پدرش امیرالمؤمنین علی عليهالسلام ، در جمع اصحاب فرمودند: شخصی از میان شماها رفت که در گذشته مانند او نیامده است، و کسی در آینده نمی تواند هم تراز او قرار گیرد.
احقاق الحقّ، ج ۱۱، ص ۱۸۳
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - عليهالسلام ا - :
إنَّ السَّعیدَ کُلَّ السَّعیدِ، حَقَّ السَّعیدِ مَنْ أحَبَّ عَلیّاً فی حَیاتِهِ وَ بَعْدَ مَوْتِهِ ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام فرمودند:
همانا حقیقت و واقعیّت تمام سعادت ها و رستگاری ها در دوستی علی عليهالسلام در زمان حیات و پس از رحلتش خواهدبود.
شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۲، ص ۴۴۹
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - عليهالسلام ا - :
أبَوا هِذِهِ الاْمَّةِ مُحَمَّدٌ وَ عَلی، یُقْیمانِ أَودَّهُمْ، وَ یُنْقِذانِ مِنَ الْعَذابِ الدّائِمِ إنْ أطاعُوهُما، وَ یُبیحانِهِمُ النَّعیمَ الدّائم إنْ واقَفُوهُما ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام فرمودند:
حضرت محمّد صلىاللهعليهوآلهوسلم و علی عليهالسلام ، والِدَین این امّت هستند، چنانچه از آن دو پیروی کنند آن ها را از انحرافات دنیوی و عذاب همیشگی آخرت نجات می دهند و از نعمت های متنوّع و وافر بهشتی بهره مندشان می سازند.
بحارالأنوار، ج ۲۳، ص ۲۵۹، ح ۸
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - عليهالسلام ا - :
وَهُوَ الإمامُ الرَبّانی، وَالْهَیْکَلُ النُّورانی، قُطْبُ الأقْطابِ، وَسُلالَةُ الاْطْیابِ، النّاطِقُ بِالصَّوابِ، نُقْطَةُ دائِرَةِ الإمامَةِ ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلام در تعریف امام علی عليهالسلام فرمودند:
او پیشوائی الهی و ربّانی است، تجسّم نور و روشنائی است، مرکز توجّه تمامی موجودات و عارفان است، فرزندی پاک از خانواده پاکان می باشد، گوینده ای حقّ گو و هدایتگر است، او مرکز و محور امامت و رهبریّت است.
ریاحین الشّریعة، ج ۱، ص ۹۳
قالَ الاْمامُ علی عليهالسلام :
لَوْ لاَ الدّینُ وَ التُّقی، لَکُنْتُ أدْهَی الْعَرَبِ ؛
امام علی عليهالسلام فرمودند:
چنانچه دین داری و تقوای الهی نمی بود، هر آینه سیاستمدارترین افراد بودم ولی دین و تقوا مانع سیاست بازی می شود ـ.
اعیان الشّیعة، ج ۱، ص ۳۵۰
قالَ رَسُولُ صلىاللهعليهوآلهوسلم لِعَلی عليهالسلام :
أنَا رَسُولُ اللّهِ الْمُبَلِّغُ عَنْهُ، وَ أنْتَ وَجْهُ اللّهِ وَ الْمُؤْتَمُّ بِهِ، فَلا نَظیر لی إلاّ أنْتَ، وَ لا مِثْلَ لَکَ إلاّ أنَا؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم به امام علی عليهالسلام فرمودند:
من رسول خدا هستم، که از طرف او تبلیغ و هدایت می نمایم و تو وجه اللّه می باشی، که امام و مقتدای (بندگان خدا) خواهی بود، پس نظیری برای من وجود ندارد مگر تو و همانند تو نیست مگر من.
تفسیر البرهان، ج ۴، ص ۱۸۴
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
کان علی عليهالسلام اذااماله امر فزع قام الی الصلاة ثم تلا هذه الایة "واستعینوا بالصبر والصلاة "؛
شیوه امام علی عليهالسلام چنان بود که چون مشکل مهمی برای او پیش می آمد، به نمازمی ایستاد و این آیه را می خواند: ( وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ).
( تفسیر درالمنثور، ج ۱، ص ۶۷ )
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم به امام علی (ع) فرمودند:
من رسول خدا هستم، که از طرف او تبلیغ و هدایت میکنم. و تو وجه اللّه هستی، که امام و مقتدای (بندگان خدا) خواهی بود، پس نظیری برای من وجود ندارد مگر تو و همانند تو نیست، مگر من.
تفسیر البرهان: ج ۴، ص ۱۸۴
رسولُ اللّه صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
ذِکرُ علیٍّ عبادةٌ؛
یاد و ذکر علی، عبادت است.
موسوعه امام علی عليهالسلام ، ج ۸ ص ۱۴۳، ح ۳۴۵۷
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
بی اُنذِرتُم وَ بِعَلیِّ بنِ أبی طالِبِ اهْتَدَیتُم... وَ بِالْحَسَنِ اُعْطیتُمُ الإْحسانُ وَ بِالْحُسَینِ تَسعَدونَ وَ بِهِ تَشقونَ ألا وَ إنَّ الْحُسَینَ بابٌ مِن أبوابِ الْجَنَّةِ مَن عاداهُ حَرَّمَ اللّهُ عَلَیهِ ریحَ الْجَنَّةِ؛
به وسیله من هشدار داده شدید و به وسیله علی عليهالسلام هدایت مییابید و به وسیله حسن احسان میشوید و به وسیله حسین خوشبخت میگردید و بدون او بدبخت. بدانید که حسین دری از درهای بهشت است، هر کس با او دشمنی کند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام میکند.
مأة منقبة، ص ۲۲
امام علی عليهالسلام :
لَولا... ما اَخَذَ اللّهُ عَلَی الْعُلَماءِ اَلاّ یُقارّوا عَلی کِظَّةِ ظالِمٍ وَ لا سَغَبِ مَظْلومٍ لاََلْقَیْتُ حَبْلَها عَلی غارِبـِها؛
اگر خداوند از علما پیمان نگرفته بود که با پرخوری ظالم و گرسنگی مظلوم آرام نگیرند، زمام خلافت را به حال خود رها میکردم.
نهج البلاغه، از خطبه ۳.
حضرت علی عليهالسلام می فرمایند:
اَدَّبتُ نَفسی فَما وَجَدتُ لَها بِغَیرِ تَقوَی الاِلهِ مِن اَدَبِ؛
به ادب و تربیت نفس خود پرداختم و برایآن ادبی بهتر از تقوای الهی در تمام حالاتش نیافتم.
اعلام الدین، ص ۲۷۳
قال الامام علی عليهالسلام : زَعَمَ اِبنُ النَّابِغَةِ أنی تِلعابة تِمزَاحَةٌ ذُو دُعَابَةٍ، اُعَافِسُ وَاُمَارِسُ، هَیهَاتَ! یَمنَعُنِی مِن ذَاکخَوفُ المَوتِ وَذِکرُ البَعثِ وَالحِسَابِ.
امام علی عليهالسلام فرمودند: پسر نابغه (عمروعاص) پنداشته است که من اهل زیاده روی در بازیگری و شوخی کردنم و مردم را به بازی و بیهودگی می گیرم، هرگز، ترس از مرگ و یاد قیامت و حسابرسی مرا از این کارها باز داشته.
«نهج السعاده، ج ۲، ص ۸۷»
امام سجاد عليهالسلام فرمودند:
ان الحسن بن علی عليهالسلام کان اذا ذکر الجنة و النار اضطراب اضطراب السلیم و سأل الله الجنة و تعوذ به من النار.
امام مجتبی عليهالسلام وقتی از بهشت و آتش دوزخ یاد می کرد، مثل مار گزیده به خود می پیچید و از خداوند بهشت می طلبید و از آتش به خداوند پناه می برد.
امالی صدوق، ص ۱۵۰، بحارالانوار، ج ۴۳ ص ۳۳۱
امام سجاد عليهالسلام فرمودند:
ان الحسن بن علی عليهالسلام کان لایقرء من کتاب الله عزوجل ((یا ایها الذین آمنوا)) الا قال: لبیک، اللهم لبیک.
امام حسن عليهالسلام هیچ وقت آیه ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ) (ای کسانی که ایمان آورده اید) را از کتاب خدا نمی خواند مگر اینکه می گفت ((لبیک اللهم لبیک)).
بحارالانوار ۴۳ ص ۳۳۱
امام سجاد عليهالسلام فرمودند:
ان الحسن عليهالسلام کان اذا ذکر البعث و النشور بکی و اذا ذکر الممر علی الصراط بکی.
امام مجتبی عليهالسلام وقتی برانگیخته شدن و حشر و نشر قیامت و گذشتن از پل صراط را به یاد می آورد گریه می کرد.
امالی صدوق ص ۱۵۰
امام سجاد عليهالسلام فرمودند:
ان الحسن عليهالسلام کان اذا ذکر الموت بکی و اذا ذکر القبر بکی.
امام حسن عليهالسلام وقتی مرگ را به یاد می آورد، می گریست، و هرگاه به یاد قبر می افتاد، می گریست.
امالی صدوق، ص ۱۵۰، بحار الانوار ج ۴۳، ص ۳۳۱
امام سجاد عليهالسلام فرمودند:
ان الحسن بن علی عليهالسلام کان اصدق الناس لهجة و افصحهم منطقا.
امام حسن عليهالسلام از جهت زبان صادق ترین مردم و از نظر گفتار فصیح ترین آنان بود.
بحارالانوار ۴۳: ۳۳۱، عوالم ۱۶: ۱۳۲ ح ۵
امام سجاد عليهالسلام می فرماید:
ان الحسن بن علی عليهالسلام کان اذا قام فی صلاته تر تعد فرائضه بین یدی ربه عزوجل.
امام حسن عليهالسلام وقتی به نماز می ایستاد، پاهایش در مقابل پروردگار متعال و عظمت و کبریائی او می لرزید.
بحارالانوار ج ۸۴، ص ۲۸۵
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
کان الحسن عليهالسلام کثیر الاجهاد فی العبادة و التصدق.
امام حسن عليهالسلام در عبادت و صدقه دادن سخت کوش بود.
نظم درر المسطین ص ۱۹۶
امام سجاد عليهالسلام می فرماید:
ان الحسن عليهالسلام لم یر فی شی ء من احواله الا ذاکرا لله سبحانه.
امام حسن عليهالسلام در هیچ حالی دیده نشد مگر اینکه خدای سبحان را یاد می کرد.
امالی صدوق، ص ۱۵۰
امام رضا عليهالسلام فرمودند:
کان الحسن عليهالسلام تمریا و کان ابو عبد الله الحسین عليهالسلام تمریا.
امام حسن عليهالسلام و امام حسین عليهالسلام خرما را دوست می داشتند.
وسائل الشیعه، ج ۱۷ ص ۷۳ ح ۱۰۵
امام رضا عليهالسلام فرمودند:
کان نقش خاتم الحسن عليهالسلام ((العزة لله))
نقش نگین انگشتری امام حسن عليهالسلام ((العزد لله)) (بزرگی مخصوص خداست) بود.
اعیان الشیعه ج ۱، ص ۵۶۳، بحارالانوار ج ۴۳، ص ۲۵۸
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ان الحسن بن علی عليهالسلام حج خمسة و عشرین حجة ماشیا.
امام حسن عليهالسلام بیست و پنج بار پیاده به حج رفت.
مناقب، ج ۴ ص ۱۴، بحارالانوار، ج ۴۳ ص ۳۳۹
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ان الحسن بن علی عليهالسلام قاسم ربه ثلاث مرات حتی نعلا و نعلا و ثوبا و دینارا و دینارا.
امام حسن عليهالسلام تمام اموالش را حتی کفش و لباس و دینارهایش را سه بار با خدا تقسیم کرد.
وسائل الشیعه ج ۸، ص ۵۵
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ان الحسن بن علی عليهالسلام کان یخضب بالسود.
حسن بن علی عليهالسلام با رنگ سیاه خضاب می بست (محاسن شریفش را رنگ سیاه می زد)
معجم الکبیر طبرانی، ج ۳ ص ۲۲، ح ۲۵۳۵
امام سجّاد عليهالسلام :
إنَّ الحَسَنَ بنَ عَلیٍّ عليهالسلام کانَ أعبَدَ النّاسِ فی زَمانِهِ و أزهَدَهُم و أفضَلَهُم ؛
امام حسن عليهالسلام در زمان خود عابدترین ، زاهدترین و برترین مردم بود
الأمالی ، صدوق ، ص ۲۲۴
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم :من زار الحسن فی بقیعه ثبت قدمه علی الصراط یوم تزل فیه الأقدام.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:هر کس امام حسن عليهالسلام را در بقیع زیارت کند، در روزی که قدمها بر روی پل صراط میلغزد، گام او استوار خواهد بود.
«بحارالانوار، ج ۹۷، ص ۱۴۱»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : اُدنُ منّی حتی اُسِرَّ الیک .
امیرمؤمنان عليهالسلام (به هنگام شهادتشان به امام حسن عليهالسلام فرمودند: نزدیک من بیا تا اسراری را که رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به من گفت با تو بگویم و آنچه را به من سپرده بود، به تو بسپارم.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۶۴»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام لِابْنِهِ الْحَسَنُ عليهالسلام : یَا بُنَیَّ أَمَرَنِی رَسُولُ اللَّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم أَنْ أُوصِیَ إِلَیْکَ وَ أَنْ أَدْفَعَ إِلَیْکَ کُتُبِی وَ سِلَاحِی کَمَا أَوْصَی إِلَیَّ رَسُولُ اللَّه صلىاللهعليهوآلهوسلم ...
امیرمؤمنان عليهالسلام به فرزندش حسن عليهالسلام فرمودند: فرزندم! رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به من امر فرمود که به تو وصیت کنم و کتاب ها و سلاح خودم را به تو بسپارم چنان که پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم به من وصیت کرد و هم چنین پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به من فرمود که به تو دستور دهم وقتی مرگ فرا رسید، همه این وصایا را به برادرت حسین عليهالسلام نمایی و کتابها و سلاح را به او بسپاری.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۶۴»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : الْحَسَنُ و الْحُسینُ رَیْحانَتا رسول الله.
امیرمؤمنان عليهالسلام فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام دو ریحانه رسول خدا هستند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۷۰»
قال الامام الرضا عليهالسلام : اِنَّ الْحَسَنَ و الْحُسینَ - عليهماالسلام - کانا یَلْعَبانِ عَنْدَ النَبیّ حتی مَضی عامةُ اللیلِ ثُمَّ قال لَهما انْصَرفا الی اُمّکِما فَبَرقَتِ بَرقةٌ .
امام رضا عليهالسلام فرمودند: روزی حسن و حسین عليهماالسلام در کودکی) نزد جدشان سرگرم بازی بودند تا پاسی از شب گذشت، حضرت به آنها فرمودند: نزد مادرتان بروید، ناگاه برقی درخشید و مسیر آن دو را روشن کرد تا به نزد فاطمه رسیدند، پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به سوی روشنائی نگاه کرد و فرمودند: سپاس خدایی را که به ما اهلبیت کرامت داده است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۶»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : اَخَذَ رسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم بِیَد الْحَسَنِ و الْحُسینِ - عليهماالسلام - فقال مَنْ احبّ هذین کانَ معی فی دَرجَتی یَومَ الْقیامةِ.
امیرمؤمنان عليهالسلام فرمودند: رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم دست حسن و حسین عليهماالسلام را گرفتند و فرمودند: کسی که این دو را دوست داشته باشد روز قیامت با من است.
«بحار الانوار، ج ۳۷، ص ۳۷»
قال الامام الحسین عليهالسلام : دخلتُ أنا و اَخی علی جدّی رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم فَأجلَسَنی علی فَخْذِه الاَیسرِ و أجَلَسَ اَخی الْحَسَنُ عَلی فَخْذَه الاَیمَن .
امام حسین عليهالسلام فرمودند: روزی من و برادرم حسن به حضور جدم رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم رسیدیم، حضرت مرا به زانوی چپ و برادرم را بر زانوی راست خود نشاند، بعد ما را تنگ در آغوش کشید و فرمودند: پدر و مادرم فدای شما دو امام باد.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۲۵۵»
قال الامام الصادق عليهالسلام : اِنَّ الْحَسَنَ بن علیَّ بنَ ابیطالب - عليهماالسلام - کانَ اَعبُد النّاسِ فیِ زَمانِه و اَزْهَدَهُم و اَفْضَلَهُم .
امام صادق عليهالسلام فرمودند: امام حسن عليهالسلام عابدترین و زاهدترین و برترین مرد زمانش بود، هرگاه می خواست به حج برود پیاده می رفت و چه بسا با پای برهنه می رفت و هنگامی که از مرگ و قبر و قیامت یادی می شد، گریه می کرد.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۳۳۱»
سُئِلَ رسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اَیُّ اَهلِ بَیْتِکَ اَحَبُّ اِلَیکَ؟ قال: الْحَسَنُ و الْحُسینُ . از رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم سؤال شد که کدام یکی از اهل بیت خود را بیشتر دوست دارید؟ حضرت فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام را و حضرت پیوسته به فاطمه عليهالسلام می فرمودند: دو فرزندم را به نزد من بیاور، وقتی که می آمدند آن دو را می بوسید و در آغوش می گرفت.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۹»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : الْحَسَنُ و الْحُسینُ امامانِ قاما اوقَعَدا.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام امام اند چه در حال قیام باشند و چه در حال سکوت.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : هُما وَدِیْعَتیِ فِی اُمَتِی.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: آن دو (حسن و حسین عليهماالسلام دو امانت من در میان امتم هستند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۸۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ کانَ یُحِبُّنی فَلیُحِبَّ إبنَّی هذَیْنِ فانّ اللهَ اَمَرَنی بِحُبّهِما.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که مرا دوست دارد باید این دو فرزندم (حسن و حسین عليهماالسلام ) را نیز دوست داشته باشد، چون خداوند مرا به محبت آن دو دستور داده است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۷۰»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ اَحَبَّ الْحَسَنَ و الْحُسینَ و ذُرِیّتَهما مُخلِصاً لَمْ تَلْفَحِ النّارُ وَجْهَه
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که حسن و حسین عليهماالسلام و ذریّه آن دو را خالصانه دوست داشته باشد، آتش هرگز به او نزدیک نمی شود مگر این که گناهی کرده باشد که او را از ایمان تهی کرده باشد.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۷۰»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِذا کانَ یَومَ الْقیامةِ زُیِّنَ عَرشُ رَبِّ الْعالَمین بِکلِ زِینَةٍ .
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: هنگام فرارسیدن روز قیامت، عرش پروردگار عالمیان با بهترین و کامل ترین زینت ها تزئین می شود و دو منبر از نور یکی در طرف راست و دیگری در طرف چپ عرش قرار داده شده و حسن و حسین می آیند و بر آن دو منبر می نشینند و با این کار خداوند با حضور آن دو، عرش خود را آرایش می دهد .
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا عَلی خُلِقْتُ اَنَا و اَنْتَ مِنْ شَجرَةٍ فأَنَا اصلُها و اَنْتَ فَرعُهُا و الْحَسَنُ و الْحُسینُ أغصانُها.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ای علی! من و تو از یک درخت آفریده شده ایم، پس من اصل آن درخت و تو فرع آن و حسن و حسین شاخه های آن هستند.
«بحار الانوار، ج ۳۷، ص ۶۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : الْحَسَنُ و الْحُسینُ اَماما اُمَّتی بعد أبیهِما.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام بعد از پدرشان امام و پیشوای امت من هستند.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۲۵۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : الْحَسَنُ قُرَّةُ عینی و ضیاء قلبی و ثَمَرةُ فُؤادِی .
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: حسن نور چشم و روشنی دل و ثمره قلب من است، او حجت خدا بر امت من است، دستور او دستور من و سخن او سخن من است، کسی که او را عصیان کند مرا عصیان کرده است.
«بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۱۴۸»
قال الامام الْحَسَنُ عليهالسلام : اَنَا الْحَسَنُ بن علی و ابن سَیَِدةِ النِساءِ فاطمة اَنَا ابن رسول اللهَ .
امام حسن عليهالسلام فرمودند: هر کس مرا نمی شناسد بداند که من حسن فرزند علی عليهالسلام و فاطمه عليهالسلام دختر رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم هستم، من فرزند کسی هستم که رحمت برای عالمیان است من فرزند مکه و مِنی هستم، من فرزند مشعر و عرفات هستم.
«بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۸۸»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اَلْوَلَدُ رَیْحانةٌ، و رَیْحانَتای: الْحَسَنُ و الْحُسینُ عليهماالسلام
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: اولاد ریحانه است و دو ریحانه من حسن و حسین عليهماالسلام هستند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ اَحبَّ الْحَسَنَ و الْحُسینَ فَقَدْ اَحَبّنی و مَنْ اَبْغَضَهُما فقد أبْغَضَنی.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که حسن و حسین عليهمالسلام را دوست بدارد، من را دوست داشته و کسی که آن دو را دشمن بدارد، با من دشمنی کرده است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : انهما رَیْحانَتی مِن الدُّنیا یَعنی الحَسَن و الحُسین عليهماالسلام
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: آن دو یعنی حسن و حسین عليهماالسلام دو ریحانه من از دنیا است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۲»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : الْحَسَنُ و الْحُسینُ سَیِّدا شبابِ أَهلِ الْجَنّةِ.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام دو سرور جوانان اهل بهشت اند.
«بحار الانوار، ج ۴۲، ص ۲۶۳»
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
اللّهُمَّ أحِبَّ حَسَناً وحُسَیناً وأحِبَّ مَن یُحِبُّهُما؛
بار خدایا! حسن و حسین را دوست بدار و دوستداران آن دو را نیز دوست بدار.
میزان الحکمة: ح ۱۱۷۳
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
حَسَنٌ مِنّی وأنا مِنهُ، أحَبَّ اللَّهُ مَنْ أحَبَّهُ؛
حسن از من است و من از اویم. هر که او را دوست بدارد خداوند دوستش دارد.
میزان الحکمة: ح ۱۱۸۱
حضرت عليهالسلام می فرمایند:
«... ان الحسن والحسین سبطا هذه الامة وهما من محمد کمکان العینین من الراس واما انا فکمکان الید من البدن واما فاطمة فکمکان القلب من الجسد ؛
حسن و حسین عليهماالسلام دو سبط این امت هستند، و آن دو برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم همانند دو چشم برای سرند، و من [برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ] همانند دست برای بدن هستم، و فاطمه عليهاالسلام [برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ] همانند قلب برای بدن است .»
بحارالانوار، ج ۳۹، ص ۳۵۲
قال الصادق عليهالسلام
ان الحسن بن علی عليهالسلام کان اذا قام فی صلاته ترتعد فرائصه بین یدی ربه - عزوجل و کان اذا ذکر الجنة و النار اضطرب اضطراب السلیم ؛
هنگامی که امام حسن مجتبی عليهالسلام به نماز می ایستاد، تن مبارکش می لرزید و هرگاه که یاد بهشت و جهنم می نمود، چون مار گزیده به خود می پیچید.
(بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۲۵۸، میزان الحکمه ، ج ۵ ص ۳۸۲).
کان الحسن بن علی عليهالسلام اذا توضا ارتعدت مفاصله و اصفر لونه فقیل له : فی ذلک فقال : حق علی کل من وقف بین یدی رب العرش ان یصفر لونه و یرتعد فرائضه ؛
امام حسن مجتبی عليهالسلام به هنگام وضو مفصلهایش می لرزید و رنگش زرد می شد. جهت عروض این حال را از آن حضرت پرسیدند، فرمودند: برهر کسی که در مقابل پروردگار عرش می ایستد، سزاوار است که رنگش زرد شود و اعضایش بلرزد.
(بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۳۳۹)
قال الصادق عليهالسلام
ان الحسن بن علی عليهالسلام کان اذا قام فی صلاته ترتعد فرائضه بین یدی ربه - عز و جل و کان اذا ذکر الجنة و النار اضطرب اضطراب السلیم ؛
وقتی امام حسن مجتبی عليهالسلام به نماز می ایستاد، تن مبارک حضرتش در مقابل پروردگار می لرزید و هرگاه یاد بهشت و جهنم می نمود، چون مار گزیده مضطرب و پریشان می شد و به خود می پیچید.
(بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۲۵۸.میزان الحکمه ، ج ۵، ص ۳۸۲)
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی عليهالسلام :
وَ نَحْنُ رَیْحانَتا رَسُولِ اللّهِ، وَ سَیِّدا شَبابِ أهْلِ الْجَنّةِ، فَلَعَنَ اللّهُ مَنْ یَتَقَدَّمُ، اَوْ یُقَدِّمُ عَلَیْنا اَحَداً ؛
امام حسن مجتبی عليهالسلام به دنباله وصیّتش در حضور جمعی از أصحاب فرمودند:
و ما دو نفر یعنی حضرت و برادرشان امام حسین عليهماالسلام ریحانه رسول اللّه صلىاللهعليهوآلهوسلم و دو سرور جوانان اهل بهشت هستیم، پس خدا لعنت کند کسی را که بر ما پیشقدم شود یا دیگری را بر ما مقدّم دارد.
کلمة الإمامُ الْحَسَن عليهالسلام ، ص ۲۱۱
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند :
بی اُنذِرتُم وَ بِعَلیِّ بنِ أبی طالِبِ اهْتَدَیتُم... وَ بِالْحَسَنِ اُعْطیتُمُ الإْحسانُ وَ بِالْحُسَینِ تَسعَدونَ وَ بِهِ تَشقونَ ألا وَ إنَّ الْحُسَینَ بابٌ مِن أبوابِ الْجَنَّةِ مَن عاداهُ حَرَّمَ اللّهُ عَلَیهِ ریحَ الْجَنَّةِ؛
به وسیله من هشدار داده شدید و به وسیله علی عليهالسلام هدایت مییابید و به وسیله حسن احسان میشوید و به وسیله حسین خوشبخت میگردید و بدون او بدبخت. بدانید که حسین دری از درهای بهشت است، هر کس با او دشمنی کند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام میکند. مأة منقبة، ص ۲۲
اَنَسْ :حَیَّتْ جاریَةٌ لِلْحَسَنِ بْنِ عَلیٍّ عليهالسلام بِطاقَةِ رَیْحانٍ ، فَقالَ لَها : اَنـْتِ حُرَّةٌ لِوَجْهِ اللّهِ ، فَقُلْتُ لَهُ فی ذلِکَ ، فَقالَ : اَدَّبَنَا اللّهُ تَعالی فَقالَ : «و إِذا حُیّیتُم بِتَحیَّةٍ فَحَیُّوا بِاَحْسَنَ مِنْها»الآیَةِ، وَ کانَ اَحْسَنُ مِنْها اِعْتاقَها؛
اَنَس : یکی از کنیزان امام حسن عليهالسلام دسته گلی به ایشان تقدیم کرد. امام به او فرمودند: تو در راه خدا آزادی! دلیل این کارشان را پرسیدم. فرمودند: خداوند، ما را [این گونه] ادب آموخته است ، آنجا که [در قرآن کریم] میگوید: و چون احترام شُدید، به بهتر از آن، پاسخ گویید: و بهتر از هدیه او، آزادی او بود!
نهج السعادة، ج ۷، ص ۳۸۶.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
من زارالحسن فی بقیعه، ثبت قدمه علی الصراط یوم تنزل فیه الاقدام
هر کس حسن عليهالسلام را در بقیع زیارت کند. خداوند در آن روز که پاها می لرزد، پای او را بر صراط استوار گرداند.
بحارالانوار، ج۱۰۰، ص ۱۴۱.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
أن الله خلقنی و خلق علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمه من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
جامع الاخبار ص ۴۶
امام رضا عليهالسلام فرمودند:
کان نقش خاتم الحسین عليهالسلام : ((ان الله بالغ أمره)).
نقش نگین امام عليهالسلام این جمله بود:
(ان الله بالغ أمره؛ خداوند فرمان خود را به نتیجه و پایان می رساند).
الکافی ج ۶ ص ۴۷۴
قال الحسین عليهالسلام للحر بن یزید:
لیس شأنی شأن من یخاف الموت، ما اهون الموت علی سبیل نیل العز و احیأ الحق... افبالموت تخوفنی، هیهات طاش سهمک و خاب ظنک، لست اخاف الموت، ان نفسی لأکبر من ذلک و همتی لأعلی من أن أحمل الضیم خوفا من الموت و هل تقدرون علی اکثر من قتلی؟
امام حسین عليهالسلام به حر می فرمایند:
من آن نیستم که از مرگ بترسم، هر مرگی در راه رسیدن به عزت و احیای حق چه آسان است... آیا از مرگم بیم می دهی؟ هیهات که نشانت نگرفت و پندارت ناکام ماند، من از مرگ نمی هراسم، روحم برتر و همتم والاتر از آن است که از بیم مرگ زیر بار ستم بروم، آیا شما به بیشتر از کشتن من توان دارید؟
احقاق الحق ۱۱: ۶۰۱ موسوعة کلمات الامام الحسین:۳۶۰
امام حسین عليهالسلام فرمودند:
لو شتمنی رجل فی هذه الاذن (و اومی الی الیمنی) و اعتذر لی فی الاخری، لقبلت ذلک منه.
اگر کسی در این گوش من (اشاره کرد به گوش راست) ناسزا گوید و در گوش دیگرم عذر خواهی کند، پوزش او را از او قبول می کنم.
احقاق الحق ج ۱۱ ص ۴۳۱
قال علی بن الحسین عليهالسلام لما قیل له ما اقل ولد ابیک:
العجب کیف ولدت، کان یصلی فی الیوم و اللیلة الف رکعة.
امام زین العابدین عليهالسلام (در جواب کسی که گفت: چقدر اولاد پدر شما کم است) فرمودند:
تعجب می کنم چگونه به دنیا آمدم، در حالی که پدرم (امام حسین عليهالسلام ) هر روز و شب هزار رکعت نماز می خواند.
بحارالانوار ج ۸۲ ص ۳۱۱
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
ماتکلم الحسین عليهالسلام بین یدی الحسن عليهالسلام اعظاما له، و لا تکلم محمد بن الحنفیة بین یدی الحسین عليهالسلام اعظاما له.
امام حسین عليهالسلام در نزد امام حسن عليهالسلام بخاطر احترام او و محمد حنفیه نیز در پیش امام حسین عليهالسلام بخاطر احترامش حرف نمی زد.
مناقب ابن شهر آشوب ج ۳، ص ۴۰۱
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ما مشی الحسین عليهالسلام بین یدی الحسن عليهالسلام قط و لابدره بمطق اذا اجتمعا تعظیما له.
امام حسین عليهالسلام به خاطر رعایت احترام، هیچ وقت جلوی امام حسن عليهالسلام راه نرفت و زمانی که با هم بودند ابتدا به صحبت نکرد.
مشکاة الانوار ص ۱۷۰
أنَّ رَجُلاً قالَ لِلْحُسَیْنِ بنِ عَلِیٍّ عليهالسلام : اِجْلِسِ حَتْی نَتَناظَرَ فِی الدِّینِ فَقالَ: یا هذا اَنَا بَصِیرٌ بِدِینِی مَکشُوفٌ عَلی هُدایَ فَاِنْ کنْتَ جاهِلاً بِدِینِک فَاذْهَبْ وَاطْلُبْهُ، مالِی وَ لِلْمُماراةِ .
مردی به امام حسین عليهالسلام گفت: بنشینید تا با یکدیگر پیرامون مسائل دینی مناظره کنیم! امام فرمودند: من به مسائل دینی بصیر و آگاهم و راه هدایت برایم روشن است و اگر تو جاهل و ناآگاهی برو و یاد بگیر. من کجا و جدل؟ و سپس افزود: شیطان است که آدمی را وسوسه می کند و می گوید، با مردم مباحثه و مناظره راه بینداز تا دیگران نپندارند که تو نادان و ضعیف هستی.
«بحار الأنوار، ج ۲، ص ۱۳۵»
قال الامام الباقر عليهالسلام : اِنّ الحُسَیْنَ صاحِبَ کَربَلا قُتِلَ مَظْلوما، مَکروبا عَطْشانا، لَهفانا فآلَی اللّه عَزَّوَجلّ عَلی نَفْسِهِ اَن لا یاتیَهُ لَهفانٌ و لا مَکروبٌ و لا مُذنِبٌ و لا مَغمومٌ و لا عَطشانٌ و لا مَنْ بِهِ عاهَةٌ ثُمَّ دَعا عِندَهُ و تَقَرَّبَ بِالحُسَیْنِ بنِ عَلی عليهالسلام اِلَی اللّه عَزَّوَجَلَّ إلاّ نَفَّسَ اللّه کُرْبَتَهُ وَ اَعطاهُ مَسأَلَتَهُ و غَفَرَ ذَنـْبَهُ وَ مَدَّ فی عُمُرِهِ وَ بَسَطَ فی رِزقِهِ فَاعتَبِروا یا اُولـِی الاَبْصار.
امام باقر عليهالسلام : حسین، بزرگ مرد کربلا، مظلوم و رنجیده خاطر و لب تشنه و مصیب زده به شهادت رسید. پس خداوند، به ذات خود، قسم یاد کرد که هیچ مصیبت زده و رنجیده خاطر و گنهکار و اندوهناک و تشنه ای و هیچ بَلا دیده ای به خدا روی نمی آورد و نزد قبر حسین عليهالسلام دعا نمی کند و آن حضرت را به درگاه خدا شفیع نمی سازد، مگر این که خداوند، اندوهش را برطرف و حاجاتش را برآورده می کند و گناهش را می بخشد و عمرش را طولانی و روزی اش را گسترده می سازد. پس ای اهل بینش، درس بگیرید!
«بحارالأنوار، ج ۱۰۱، ص ۴۶، ح ۵»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام لِابْنِهِ الْحَسَنُ عليهالسلام : یَا بُنَیَّ أَمَرَنِی رَسُولُ اللَّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم أَنْ أُوصِیَ إِلَیْکَ وَ أَنْ أَدْفَعَ إِلَیْکَ کُتُبِی وَ سِلَاحِی کَمَا أَوْصَی إِلَیَّ رَسُولُ اللَّه صلىاللهعليهوآلهوسلم ...
امیرمؤمنان عليهالسلام به فرزندش حسن عليهالسلام فرمودند: فرزندم! رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به من امر فرمود که به تو وصیت کنم و کتاب ها و سلاح خودم را به تو بسپارم چنان که پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم به من وصیت کرد و هم چنین پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به من فرمود که به تو دستور دهم وقتی مرگ فرا رسید، همه این وصایا را به برادرت حسین عليهالسلام نمایی و کتابها و سلاح را به او بسپاری.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۶۴»
قال الامام الصادق عليهالسلام : جاءَ اَهلُ الکوفة اِلی علیٍّ عليهالسلام فَشَکُوا الیهِ أمساکَ الْمَطَر .
امام صادق عليهالسلام فرمودند: مردم کوفه روزی به حضور امام علی عليهالسلام آمدند و از نیامدن باران شکایت کردند و از حضرت خواستند تا برای آمدن باران دعا کند، حضرت به فرزندش حسین عليهالسلام دستور داد تا برای آمدن باران دعا کند، حسین عليهالسلام برخواست و شروع کرد به دعا، هنوز دعای او تمام نشده بود که باران شدیدی باریدن گرفت، به طوری که مردم از کنترل سیلاب عاجز ماندند.
«بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۱۸۷»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : الْحَسَنُ و الْحُسینُ رَیْحانَتا رسول الله.
امیرمؤمنان عليهالسلام فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام دو ریحانه رسول خدا هستند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۷۰»
قال الامام الرضا عليهالسلام : اِنَّ الْحَسَنَ و الْحُسینَ - عليهماالسلام - کانا یَلْعَبانِ عَنْدَ النَبیّ حتی مَضی عامةُ اللیلِ ثُمَّ قال لَهما انْصَرفا الی اُمّکِما فَبَرقَتِ بَرقةٌ .
امام رضا عليهالسلام فرمودند: روزی حسن و حسین عليهماالسلام (در کودکی) نزد جدشان سرگرم بازی بودند تا پاسی از شب گذشت، حضرت به آنها فرمودند: نزد مادرتان بروید، ناگاه برقی درخشید و مسیر آن دو را روشن کرد تا به نزد فاطمه رسیدند، پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به سوی روشنائی نگاه کرد و فرمودند: سپاس خدایی را که به ما اهلبیت کرامت داده است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۶»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : اَخَذَ رسولُ الله - صلىاللهعليهوآلهوسلم - بِیَد الْحَسَنِ و الْحُسینِ - عليهماالسلام فقال مَنْ احبّ هذین کانَ معی فی دَرجَتی یَومَ الْقیامةِ.
امیرمؤمنان عليهالسلام فرمودند: رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم دست حسن و حسین عليهماالسلام را گرفتند و فرمودند: کسی که این دو را دوست داشته باشد روز قیامت با من است.
«بحار الانوار، ج ۳۷، ص ۳۷»
قال الامام الحسین عليهالسلام : دخلتُ أنا و اَخی علی جدّی رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم فَأجلَسَنی علی فَخْذِه الاَیسرِ و أجَلَسَ اَخی الْحَسَنُ عَلی فَخْذَه الاَیمَن .
امام حسین عليهالسلام فرمودند: روزی من و برادرم حسن به حضور جدم رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم رسیدیم، حضرت مرا به زانوی چپ و برادرم را بر زانوی راست خود نشاند، بعد ما را تنگ در آغوش کشید و فرمودند: پدر و مادرم فدای شما دو امام باد.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۲۵۵»
قال الامام الْحَسَن عليهالسلام : اِنَّ الْحُسینَ بن علی بَعْدَ وَفاةِ نفسی امام مِنْ بَعدی .
امام حسن عليهالسلام فرمودند: حسین بن علی عليهالسلام بعد از رحلت من امام است، زیرا خداوند بعد از من امامت را به نام او ثبت کرده است و امامت از طریق وراثت پیامبر به او رسیده است.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۷۲»
قال الامام الصادق عليهالسلام : لم یَرْضَع الْحُسینُ عليهالسلام مِنْ فاطمةَ عليهاالسلام و مِنْ اُنثی، کانَ یُؤتی به النبی فَیَضعُ اِبهامُه فی فیه .
امام صادق عليهالسلام فرمودند: امام حسین عليهالسلام از فاطمه عليهالسلام و از هیچ زنی دیگر شیر نخورد، بلکه او را خدمت رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می آوردند و حضرت انگشت ابهامش را در دهان او می گذاشت و او به اندازه ای که دو یا سه روز او را کفایت کند، از آن می مکید.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۳۶۵»
سُئِلَ رسولُ الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اَیُّ اَهلِ بَیْتِکَ اَحَبُّ اِلَیکَ؟ قال: الْحَسَنُ و الْحُسینُ از رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم سؤال شد که کدام یکی از اهل بیت خود را بیشتر دوست دارید؟ حضرت فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام را و حضرت پیوسته به فاطمه عليهالسلام می فرمودند: دو فرزندم را به نزد من بیاور، وقتی که می آمدند آن دو را می بوسید و در آغوش می گرفت.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۹»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ سَرَّه اَنْ یَنْظُر الی سَیِّدِ شَبابِ اَهلِ الْجَنَةِ فَلْینظرَ الی الْحُسین ابن علی عليهالسلام .
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که می خواهد از نگاه کردن به سوی جوانان اهل بهشت مسرور و شاد شود، باید به سوی حسین بن علی عليهالسلام نگاه کند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۸»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ اَحَبَّ أنْ یَنْظُر الی اَحَبِ اَهَلِ الارضِ اِلی اَهْلِ اسماء فَلْیَنظُر اِلی الحُسین عليهالسلام .
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که میخواهد که محبوب ترین فرد روی زمین نزد اهل آسمان را ببیند، باید به حسین عليهالسلام نگاه کند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۷»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : الْحَسَنُ و الْحُسینُ امامانِ قاما اوقَعَدا.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآله فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام امام اند چه در حال قیام باشند و چه در حال سکوت.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : هُما وَدِیْعَتیِ فِی اُمَتِی.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: آن دو (حسن و حسین عليهماالسلام ) دو امانت من در میان امتم هستند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۸۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ کانَ یُحِبُّنی فَلیُحِبَّ إبنَّی هذَیْنِ فانّ اللهَ اَمَرَنی بِحُبّهِما.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که مرا دوست دارد باید این دو فرزندم (حسن و حسین عليهماالسلام ) را نیز دوست داشته باشد، چون خداوند مرا به محبت آن دو دستور داده است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۷۰»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ اَحَبَّ الْحَسَنَ و الْحُسینَ و ذُرِیّتَهما مُخلِصاً لَمْ تَلْفَحِ النّارُ وَجْهَه
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که حسن و حسین عليهماالسلام و ذریّه آن دو را خالصانه دوست داشته باشد، آتش هرگز به او نزدیک نمی شود مگر این که گناهی کرده باشد که او را از ایمان تهی کرده باشد.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۷۰»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا اَیُّها الناس هذا الحُسینُ ابنُ علی فَاَعرفُوهُ فَواَلذی نَفسی بِیْدهٍ اِنَّه لِفیء الجنّةِ و مُحبِیهِ فِی الجنة.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ای مردم! این حسین فرزند علی عليهالسلام است او را بشناسید، سوگند بخدایی که جان من بدست اوست، حسین عليهالسلام و دوستانش در بهشتاند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۶»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اِذا کانَ یَومَ الْقیامةِ زُیِّنَ عَرشُ رَبِّ الْعالَمین بِکلِ زِینَةٍ .
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: هنگام فرارسیدن روز قیامت، عرش پروردگار عالمیان با بهترین و کامل ترین زینت ها تزئین می شود و دو منبر از نور یکی در طرف راست و دیگری در طرف چپ عرش قرار داده شده و حسن و حسین می آیند و بر آن دو منبر می نشینند و با این کار خداوند با حضور آن دو، عرش خود را آرایش می دهد .
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا عَلی خُلِقْتُ اَنَا و اَنْتَ مِنْ شَجرَةٍ فأَنَا اصلُها و اَنْتَ فَرعُهُا و الْحَسَنُ و الْحُسینُ أغصانُها.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ای علی! من و تو از یک درخت آفریده شده ایم، پس من اصل آن درخت و تو فرع آن و حسن و حسین شاخه های آن هستند.
«بحار الانوار، ج ۳۷، ص ۶۵»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : الْحَسَنُ و الْحُسینُ اَماما اُمَّتی بعد أبیهِما.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام بعد از پدرشان امام و پیشوای امت من هستند.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۲۵۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : یا حسینُ اَنْتَ الامامُ، ابنُ الامام، اَخُو الامام، تَسعةٌ مِنْ ولدِکَ ائمةُ الاَبرارِ، تاسِعُهُم قائمُهُم.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ای حسین! تو امام، فرزند امام و برادر امام هستی و نُه امام از فرزندان توست که نهمین آنان، قائم آنها است.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۲۹۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : حسینُ مِنّی و اَنَا مِنهُ.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: حسین عليهالسلام از من است و من از او هستم.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۷۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : اَلْوَلَدُ رَیْحانةٌ، و رَیْحانَتای: الْحَسَنُ و الْحُسینُ عليهماالسلام
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: اولاد ریحانه است و دو ریحانه من حسن و حسین عليهماالسلام هستند.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ اَحبَّ الْحَسَنَ و الْحُسینَ فَقَدْ اَحَبّنی و مَنْ اَبْغَضَهُما فقد أبْغَضَنی.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که حسن و حسین عليهمالسلام را دوست بدارد، من را دوست داشته و کسی که آن دو را دشمن بدارد، با من دشمنی کرده است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : انهما رَیْحانَتی مِن الدُّنیا یَعنی الحَسَن و الحُسین - عليهماالسلام
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: آن دو یعنی حسن و حسین عليهماالسلام دو ریحانه من از دنیا است.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۶۲»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : الْحَسَنُ و الْحُسینُ سَیِّدا شبابِ أَهلِ الْجَنّةِ.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: حسن و حسین عليهماالسلام دو سرور جوانان اهل بهشت اند.
«بحار الانوار، ج ۴۲، ص ۲۶۳»
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
اللّهُمَّ أحِبَّ حَسَناً وحُسَیناً وأحِبَّ مَن یُحِبُّهُما؛
بار خدایا! حسن و حسین را دوست بدار و دوستداران آن دو را نیز دوست بدار.
میزان الحکمة: ح ۱۱۷۳
حضرت عليهالسلام می فرمایند:
«... ان الحسن والحسین سبطا هذه الامة وهما من محمد کمکان العینین من الراس واما انا فکمکان الید من البدن واما فاطمة فکمکان القلب من الجسد ؛
حسن و حسین عليهماالسلام دو سبط این امت هستند، و آن دو برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم همانند دو چشم برای سرند، و من [برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ] همانند دست برای بدن هستم، و فاطمه عليهاالسلام [برای محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ] همانند قلب برای بدن است .»
بحارالانوار، ج ۳۹، ص ۳۵۲
امام حسین عليهالسلام فرمودند:
اَنَا قَتیلُ الْعَبَرَةِ لا یَذْکُرُنی مُوْمِنٌ اِلّا اسْتَعْبَرَ ؛
من کشته گریه ام. هیچ مومنی مرا یاد نمی کند مگر اینکه گریان می شود.
امالی صدوق، ص ۱۱۸
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
چهار هزار ملک ، آشفته و غم آلود تا روز قیامت برای شهادت امام حسین عليهالسلام میگریند
کامل الزیارات ، ص ۱۱۳
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
میان قبر پاک امام حسین عليهالسلام تا آسمان هفتم محل رفت و آمد فرشتگان است
المحجه البیضاء ،ج۴،ص۴۶
امام حسین عليهالسلام فرمودند :
من برای عبرت و پند دیگران شهید میشوم
بحارالانوار ، ج ۴۴ ، ص ۲۸۰
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
به راستی که خدا کربلا را حرم امن و با برکت قرار داد پیش از آنکه مکه را حرم قرار دهد
کامل الزیارات ، ص ۲۶۷
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
حسین عليهالسلام را زیارت کنید و به او جفا روا مدارید ، زیرا که او سرور جوانان بهشت از میان خلایق و سید شهیدان است
کامل الزیارات ، ص ۱۸۱
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
برترین تربت زمین ، تربت سید الشهداء عليهالسلام است
جواهر الکلام ، ج ۸ ، ص ۴۳۷
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
آرامگاه مقدس امام حسین عليهالسلام کانالی از کانالهای بهشت است.
المحجه البیضاء ،ج۴،ص۴۵
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
ای مردم ، این حسین بن علی است ، او را بشناسید؛ قسم به آن که جانم در دست اوست ، او در بهشت است، دوست دارانش در بهشتاند و دوستداران دوستدارانش نیز در بهشتاند.
چهل حدیث - صفحه ۱۲
امام صادق (مام صادق عليهالسلام :
کسی که ( در عزای حسین عليهالسلام ) بگرید یا دیگری را بگریاند و یا آن که خود را به حالت اندوه عزا درآورد، بهشت بر او واجب است.
جلاء العیون، ص ۴۶۳
امام صادق عليهالسلام :
اگر بیماری از اهل ایمان حق و حرمت و ولایت حضرت امام حسین عليهالسلام را بشناسد و به اندازه سر سوزنی از خاک پاکش استشفا نماید ، دوا و شفایش خواهد شد
بحار الانوار ، ج ۹۸ ، ص ۱۲۵
رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم :
در کانون دلهای مؤمنان معرفتی ویژه نسبت به امام حسین عليهالسلام وجود دارد
کتاب پیام عاشورا صفحه ۲۵
امام باقر عليهالسلام فرمودند :
بر مؤمنان لازم است روز عاشورا را در ماتم بسر برند و به یکدیگر که رسیدند ، بگویند : عظم الله اجورنا و اجورکم بمصابنا بالحسین و جعلنا و ایاکم من الطالبین بثاره مع ولیه المهدی من آل محمد
کتاب پیام عاشورا صفحه ۷۵
امام صادق عليهالسلام فرمود ند:
تربت امام حسین عليهالسلام شفای هر بیماری است
کتاب پیام عاشورا صفحه ۶۱
امام صادق عليهالسلام از امام حسین عليهالسلام نقل میکند که فرمودند :
من کشته گریه ام هیچ مؤمنی مرا یاد نمیکند ، مگر اینکه گریان میشود
کتاب چهل حدیث - صفحه ۷۰
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم :
حسین از من است و من از حسینم خداوند دوست میدارد هر که حسین را دوست بدارد
کتاب چهل حدیث - صفحه ۳۲ و ۳۳
امام صادق عليهالسلام :
خدا لعنت کند کشنده حسین عليهالسلام را ، چه قدر یاد [ شهادت] حسین عليهالسلام زندگی را ناگوار میسازد ! من هیچ گاه آب سردی ننوشیدم ، مگر این که حسین عليهالسلام را یاد کردم و هیچ بنده ای نیست که آب بنوشد و حسین عليهالسلام را یاد کند و کشنده اش را لعنت فرستد، مگر اینکه خداوند صد هزار حسنه برایش مینویسد، صد هزار گناه او را پاک میسازد ، صد هزار درجه او را بالا میبرد ، گویی صد هزار بنده را آزاد کرده است و خداوند در روز قیامت او گشاده رو محشور میکند.
کتاب چهل حدیث - صفحه ۱۸و ۱۹
عن موسی بن جعفر عليهالسلام قال:
ولا تأخذوا من تربتی شیئا لتبرکوا به فأن کل تربة لنا محرمة الا تربة جدی الحسین بن علی عليهماالسلام فأن الله عزوجل جعلها شفاء لشیعتنا و أولیائنا؛
حضرت امام کاظم عليهالسلام در ضمن حدیثی که از رحلت خویش خبر میداد فرمودند: چیزی از خاک قبر من برندارید تا به آن تبرک جویید؛ چرا که خوردن هر خاکی جز تربت جدم حسین عليهالسلام بر ما حرام است، خدای متعال تنها تربت کربلا را برای شیعیان و دوستان ما شفا قرار داده است.
جامع الاحادیث الشیعه، ج ??، ص ???
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
السجود علی طین قبرالحسین عليهالسلام ینور الی الارض السابعة و من کان معه سبحة من طینقبرالحسین عليهالسلام کتب مسبحا و ان لم یسبح بها؛
سجده بر تربت قبر حسین عليهالسلام تا زمین هفتم را نور باران میکند و کسی که تسبیحی از خاک مرقد حسین عليهالسلام را با خود داشته باشد، تسبیح گوی حق محسوب میشود، اگر چه با آن تسبیح هم نگوید.
من لایحضره الفقیه، ج ?، ص ???/ وسائل الشیعه، ج ? ص ???
قال الصادق عليهالسلام :
السجود علی تربة الحسین عليهالسلام یخرق الحجب السبع؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
سجده بر تربت حسین عليهالسلام حجابهای هفتگانه را پاره میکند.
مصباح التمهجد، ص ???/ بحارالانوار، ج ??، ص ???
قال ابوعبدالله عليهالسلام :
فی طین قبرالحسین عليهالسلام الشفاء من کل داء و هو الدواء الاکبر؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
شفای هر دردی در تربت قبر حسین عليهالسلام است و همان است که بزرگترین داروست.
کامل الزیارات، ص ??? / وسائل الشیعه، ج ??، ص ???
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
حنکوا اولادکم بتربة الحسین عليهالسلام فإنها امان؛
کام کودکانتان را با تربت حسین عليهالسلام بردارید چرا که خاک کربلا فرزندانتان را بیمه میکند.
وسائل الشیعه، ج ??، ص ???
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم :
الا و ان الإجابة تحت قبته والشفاء فی تربته، و الائمة علیهم السلام من ولده؛
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
بدانید که اجابت دعا، زیر گنبد حرم او(امام حسین عليهالسلام ) و شفاء در تربت او، و امامان عليهمالسلام از فرزندان او هستند.
مستدرک الوسائل، ج ??، ص ???
قال ابوعبدالله عليهالسلام :
من باب عند قبرالحسین عليهالسلام لیلة عاشورا لقی الله یوم القیامة ملطخا بدمه کأنما قتل معه فی عرصة کربلا؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کسی که شب عاشورا در کنار مرقد امام حسین عليهالسلام سحر کند روز قیامت در حالی به پیشگاه خدا خواهد شتافت که به خونش آغشته باشد، مثل کسی که در میدان کربلا و در کنار امام حسین عليهالسلام کشته شده باشد.
وسائل الشیعه، ج ??، ص ???
قال الصادق عليهالسلام :
من زارالحسین عليهالسلام یوم عاشورا وجبت له الجنة؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
هر کس که امام حسین عليهالسلام را در روز عاشورا زیارت کند بهشت بر او واجب میشود.
اقبال الاعمال، ص ???
قال الرضا عليهالسلام :
من زار قبرالحسین عليهالسلام بشط الفرات کان کمن زار الله؛
امام رضا عليهالسلام فرمودند:
کسی که قبر امام حسین عليهالسلام را در کرانه فرات زیارت کند، مثل کسی است که خدا را زیارت کرده است.
مستدرک الوسائل، ج ??، ص???؛ به نقل از کامل الزیارات.
قال ابوالحسن موسی بن جعفر عليهالسلام :
أدنی ما یثاب به زائر ابی عبدالله عليهالسلام بشط فرات إذا عرف حقه و حرمته و ولایته ان یغفر له ما تقدم من ذنبه و ما تأخز؛
حضرت امام موسی کاظم عليهالسلام فرمودند:
کمترین ثوابی که به زائر امام حسین عليهالسلام در کرانه فرات داده میشود این است که تمام گناهان بخشوده میشود. بشرط این که حق و حرمت ولایت آن حضرت را شناخته باشد.
مستدرک الوسائل، ج ??، ص ???، به نقل از کامل الزیارات، ص ، ۱۳۸
قال الصادق عليهالسلام :
من اتی قبرالحسین عليهالسلام عارفا بحقه کتبه الله عزوجل فی اعلی علیین؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
هر کس که به زیارت قبر حسین عليهالسلام نایل شود و به حق آن حضرت معرفت داشته باشد خدای متعال او را در بلندترین درجه عالی مقامان ثبت میکند.
من لا یحضره الفقیه، ج ?، ص???
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
من لم یأت قبرالحسین عليهالسلام و هو یزعم انه لنا شیعة حتی یموت فلیس هو لنا شیعة و ان کان من اهل الجنة فهو من ضیفان اهل الجنة؛
کسی که به زیارت قبر امام حسین نرود و خیال کند که شیعه ما است و با این حال و خیال بمیرد او شیعه ما نیست و اگر هم از اهل بهشت باشد از میهمانان اهل بهشت خواهد بود.
کامل الزیارات، ص ???/ بحارالانوار، ج ??، ص ?
عن ابی عبدالله قال:
من اراد الله به الخیر قذف فی قلبه حب الحسین عليهالسلام و زیارته و من اراد الله به السوء قذف فی قلبه بغض الحسین عليهالسلام و بغض زیارته؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
هر کس که خدا خیر خواه او باشد محبت حسین عليهالسلام و زیارتش را در دل او میاندازد و هر کس که خدا بدخواه او باشد کینه و خشم حسین عليهالسلام و خشم زیارتش را در دل او میاندازد.
وسائل الشیعه، ج ??، ص ???/ بحارالانوار، ج ??، ص ??
قال ابوعبدالله عليهالسلام :
لو ان احدکم حج دهره ثم لم یزرالحسین بن علی عليهماالسلام لکان تارکا حقا من حقوق رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم لان حق الحسین فریضة من الله تعالی واجبه علی کل مسلم؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
اگر یکی از شما تمام عمرش را احرام حج ببندد اما امام حسین عليهالسلام را زیارت نکند حقی از حقوق رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم را ترک کرده است؛ چرا که حق حسین عليهالسلام فریضه الهی و بر هر مسلمانی واجب و لازم است.
وسائل الشیعه، ج ??، ص ???
قال ابوعبدالله عليهالسلام :
من لم یأت قبرالحسین عليهالسلام حتی یموت کان منتقص الایمان منتقص الدین، ان ادخل الجنة کان دون المؤمنین فیها؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
هر کس به زیارت قبر امام حسین عليهالسلام نرود تا بمیرد، ایمانش ناتمام و دینش ناقص خواهد بود به بهشت هم که برود پایین تر از مومنان در آنجا خواهد بود.
وسائل الشیعه، ج ??، ص ???
قال ابوعبدالله عليهالسلام :
لا تدع زیارة الحسین بن علی عليهماالسلام و مُرّ أصحابک بذلک یمدالله فی عمرک و یزید فی رزقک و یحییک الله سعیدا ولا تموت الا شهیدا؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
زیارت امام حسین عليهالسلام را ترک نکن و به دوستان و یارانت نیز همین را سفارش کن! تا خدا عمرت را دراز و روزی و رزقت را زیاد کند و خدا تو را با سعادت زنده دارد و نمیری مگر با شهادت.
وسائل الشیعه، ج??، ص???
قال الصادق عليهالسلام :
من اراد ان یکون فی جوار نبیه و جوارعلی و فاطمه علیهم السلام فلا یدع زیارة الحسین عليهالسلام ؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کسی که میخواهد در همسایگی پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم و در کنارعلی عليهالسلام و فاطمه عليهالسلام باشد زیارت امام حسین عليهالسلام را ترک نکند.
وسائل الشیعه، ج ??، ص ???، ح ??
قال الامام الصادق عليهالسلام :
من سره ان یکون علی موائد النور یوم القیامة فلیکن من زوارالحسین بن علی عليهماالسلام ؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
هر کس دوست دارد روز قیامت، بر سر سفرههای نور بنشیند باید از زائران امام حسین عليهالسلام باشد.
وسائل الشیعه، ج ??، ص ???/ بحارالانوار، ج ??، ص ??
قال ابوعبدالله عليهالسلام :
زیارة قبرالحسین بن علی عليهماالسلام من أفضل ما یکون من الأعمال؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
زیارت قبر امام حسین عليهالسلام از بهترین کارهاست که میتواند انجام یابد.
مستدرک الوسائل، ج ??، ص ????
قال الامام الصادق عليهالسلام :
زوروا قبرالحسین عليهالسلام ولا تجفوه فانه سید شباب أهل الجنة من الخلق و سید شباب الشهداء؛
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
مرقد امام حسین عليهالسلام را زیارت کنید و با ترک زیارتش به او ستم نورزید، چرا که او سید جوانان بهشت از مردم و سالار جوانان شهید است.
مستدرک الوسائل ج ??، ص ??? / کامل الزیارات ، ص ????
عن ابی جعفر و ابی عبدالله عليهماالسلام یقولان:
من احب أن یکون مسکنه و مأواه الجنة، فلا یدع زیارة المظلوم؛
از امام باقر و امام صادق عليهماالسلام نقل شده که فرمودند:
هر کس که میخواهد مسکن و مأوایش بهشت باشد، زیارت مظلوم امام حسین عليهالسلام را ترک نکند.
مستدرک الوسائل، ج ??، ص ????
عن حمران قال: زرت قبرالحسین عليهالسلام فلما قدمت جاء نی ابو جعفر محمد بن علی عليهالسلام فقال عليهالسلام ابشر یا حمران فمن زار قبور شهداء آل محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم یرید الله بذلک وصلة نبیه حرج من ذنوبه کیوم ولدته امه؛
حمران میگوید هنگامی که از سفر زیارت امام حسین عليهالسلام برگشتم، امام باقر عليهالسلام به دیدارم آمد و فرمودند: ای حمران! به تو مژده میدهم که هر کس قبور شهیدان آل محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم را زیارت کند و مرادش از این کار رضایت خدا و تقرب به پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم باشد، از گناهانش بیرون میآید مانند روزی که مادرش او را زاده است.
امالی شیخ طوسی، ج ?، ص ??، چاپ نجف/ بحارالانوار، ج ??، ص ???
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
لیس نبی فی السموات والارض و الا یسألون الله تبارک و تعالی ان یوذن لهم فی زیارة الحسین عليهالسلام ففوج ینزل و فوج یعرج؛
هیچ پیامبری در آسمانها و زمین نیست مگر این که میخواهند خداوند متعال به آنان رخصت دهد تا به زیارت امام حسین عليهالسلام مشرف شوند، چنین است که گروهی به کربلا فرود آیند و گروهی از آنجا عروج کنند.
مستدرک الوسائل، ج ??، ص ??? به نقل از کامل الزیارات، ص ????
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم :
یقبر ابنی بأرض یقال لها کربلا هی البقعة التی کانت فیها قبة الاسلام نجا الله التی علیها المؤمنین الذین امنوا مع نوح فی الطوفان؛
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
پسرم حسین در سرزمینی به خاک سپرده میشود که به آن کربلا گویند، زمین ممتازی که همواره گنبد اسلام بوده است، چنان که خدا یاران مومن حضرت نوح را در همانجا از طوفان نجات داد
کامل الزیارات، ص???، باب ??، ح ?
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
یا زُرارَةُ! اِنَّ السَّماءَ بَکَتْ عَلَی الْحُسَیْنِ اَرْبَعینَ صَباحاً ؛
ای زراره ! آسمان چهل روز، در سوگ حسین بن علی عليهالسلام گریه کرد.
جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۵۲
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
اَرْبَعَةُ الا فِ مَلَکٍ عِنْدَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ عليهالسلام شُعْثٌ غُبْرٌیَبْکُونَهُ اِلی یَوْمِ القِیامَةِ ؛
چهار هزار فرشته نزد قبر سیدالشهدا عليهالسلام ژولیده و غبارآلود، تا روز قیامت بر آن حضرت می گریند.
کامل الزیارات ، ص ۱۱۹
حضرت صادق عليهالسلام فرمودند:
نیحَ عَلَی الْحُسَینِ بْنِ عَلی سَنَةً فی کُلِّ یَوْمٍ وَ لَیْلَةٍ وَ ثلاثَ سِنینَ مِنَ الْیَوْمِ الَّذی اُصیبَ فیهِ؛
یک سال تمام ، هر شب و روز بر حسین بن علی عليهالسلام نوحه خوانی شد و سه سال، در روز شهادتش سوگواری برپا گشت
بحارالانوار، ج ۷۹، ص ۱۰۲
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
یا فاطِمَةُ! کُلُّ عَیْنٍ باکِیَهٌ یَوْمَ الْقیامَةِ اِلاّ عَیْنٌ بَکَتْ عَلی مُصابِ الْحُسَینِ فَاِنِّها ضاحِکَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ بِنَعیمِ الْجَنّةِ؛
فاطمه جان !روز قیامت هر چشمی گریان است ؛ مگر چشمی که در مصیبت و عزای حسین گریسته باشد،که آن چشم در قیامت خندان است و به نعمتهای بهشتی مژده داده می شود.
بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۹۳
امام صادق عليهالسلام می فرمایند :
کربلا را زیارت کنید و این کار را ادامه دهید، چرا که کربلا بهترین فرزندان پیامبران را در آغوش خویش گرفته است.
کامل الزیارات، ص ۲۶۹
امام باقر عليهالسلام :
مُروا شیعَتَنا بِزِیارَةِ قَبرِ الحُسَینِ بنِ عَلِیٍّ عليهالسلام ؛ فإنَّ إتیانَهُ یَزیدُ فی الرِّزقِ ، ویَمُدُّ فی العُمرِ ، ویَدفَعُ مَدافِعَ السُّوءِ؛
شیعیان ما را به زیارت قبر حسین بن علی عليهالسلام فرمان دهید ؛ زیرا زیارت آن ، روزی را زیاد میکند ، عمر را دراز میگرداند و بدیها را دور میسازد
بحار الأنوار : ۱۰۱ / ۴ / ۱۲
قال زین العابدین عليهالسلام
ان النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم اذن فی اذن الحسین عليهالسلام بالصلاة یوم ولد ؛
در روز ولادت امام حسین عليهالسلام پیامبر اسلام صلىاللهعليهوآلهوسلم در گوش او اذان گفت
(بحارالانوار، ج ۱۰۴، ص ۱۱۲)
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی عليهالسلام :
وَ نَحْنُ رَیْحانَتا رَسُولِ اللّهِ، وَ سَیِّدا شَبابِ أهْلِ الْجَنّةِ، فَلَعَنَ اللّهُ مَنْ یَتَقَدَّمُ، اَوْ یُقَدِّمُ عَلَیْنا اَحَداً ؛
امام حسن مجتبی عليهالسلام به دنباله وصیّتش در حضور جمعی از أصحاب فرمودند:
و ما دو نفر یعنی حضرت و برادرشان امام حسین عليهماالسلام ریحانه رسول اللّه صلىاللهعليهوآلهوسلم و دو سرور جوانان اهل بهشت هستیم، پس خدا لعنت کند کسی را که بر ما پیشقدم شود یا دیگری را بر ما مقدّم دارد.
کلمة الإمامُ الْحَسَن عليهالسلام ، ص ۲۱۱
امام صادق عليهالسلام :
اَ لْبَرَکَةُ مِنْ قَبْرِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلیٍّ عليهالسلام عَشَرَةُ اَمْیالٍ؛
تا ده میل اطراف قبر حسین بن علی عليهالسلام برکت است.
(بحارالأنوار، ج ۱۰۱، ص۱۱۶، ح ۴۱ )
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمایند :
بی اُنذِرتُم وَ بِعَلیِّ بنِ أبی طالِبِ اهْتَدَیتُم... وَ بِالْحَسَنِ اُعْطیتُمُ الإْحسانُ وَ بِالْحُسَینِ تَسعَدونَ وَ بِهِ تَشقونَ ألا وَ إنَّ الْحُسَینَ بابٌ مِن أبوابِ الْجَنَّةِ مَن عاداهُ حَرَّمَ اللّهُ عَلَیهِ ریحَ الْجَنَّةِ؛
به وسیله من هشدار داده شدید و به وسیله علی عليهالسلام هدایت مییابید و به وسیله حسن احسان میشوید و به وسیله حسین خوشبخت میگردید و بدون او بدبخت. بدانید که حسین دری از درهای بهشت است، هر کس با او دشمنی کند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام میکند.
مأة منقبة، ص ۲۲
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
أحَبَّ اللَّهُ مَن أحَبَّ حُسَیناً؛
هر که حسین را دوست بدارد ، خداوند دوستدار او است.
بحار الأنوار ، ج ۴۳ ، ص ۲۶۱
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
مَن اَرادَ الله بهِ الخَیرَ قَذَفَ فی قَلبَهِ حُبَّ الحُسَین وَ حُبَّ زیارتِهِی؛
کسی که خدا خیر خواه او باشد، محبّت حسین و شوق زیارتش را در دل او می اندازد.
(بحارالانوار ج ۹۸،ص ۷۶)
امام حسین عليهالسلام فرمودند:
فَإنی لا أَرَی المَوتَ إلَّا السَّعادَةَ وَ الحَیاة مَعَ الظّالِمینَ إلّا بَرماً؛
به درستی که من مرگ را جز سعادت نمی بینم و زندگی با ستمکاران را جز محنت نمی دانم
(تحف العقول ، ص ۲۴۵)
به درستی که حسین بن علی عليهماالسلام فرمودند: اگر زائر من بداند که خداوند چه برایش آماده کرده است، شادیش بیشتر از بی تابیش (از رنج سفر) خواهد بود. و همانا زائر او پاک از هر گناهی به خانه ی خود بر می گردد.
وسایل الشیعه، ج۱۰، ص ۳۱۸.
حضرت امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
آن کس که به خاطر خدا و در راه او زائر قبر حسین عليهالسلام گردد، خداوند او را از آتش دوزخ آزاد می کند و از فزع اکبر (خوف بزرگ) در روز قیامت ایمنش خواهد ساخت.
کامل الزیارات، ص ۱۴۶.
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
من سره أن یکون علی موائد النور یوم القیامة فلیکن من زوار الحسین بن علی عليهاالسلام ؛
هر کس دوست دارد روز قیامت، بر سر سفره های نور بنشیند باید اززائران امام حسین عليهالسلام باشد.
بحارالانوار، ج۱۰۱، ص ۲۳۸.
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
لا تدع زیارة الحسین بن علی عليهالسلام یمد الله فی عمرک و یزید فی رزقک و یحییک الله سعیدا و لا تموت إلا شهیدا؛
زیارت امام حسین عليهالسلام را فرو نگذار تا که خدا عمرت را طولانی و روزیت را زیاد کند و زندگی با سعادت و مرگ با شهادت به تو خواهد بخشید.
وسایل الشیعه، ج۱۴، ص ۴۳۱.
امام صادق عليهالسلام :
لا تَدَع زیارَةَ الحُسَیْنِ بْنِ عَلیّ عليهالسلام و مُر اَصحابَکَ بِذالِکَ، یَمُدُّ اللّهُ فی عُمْرِکَ و یَزیدُ اللّهُ فی رِزقِکَ و یُحییکَ اللّهُ سَعیدا و لاتَموتُ اِلاّ سَعیدا و یَکتُبکَ سَعیدا؛
زیارت امام حسین عليهالسلام را رها نکن و دوستان خود را هم به آن سفارش کن، که در این صورت، خداوند عمرت را طولانی و روزیات را زیاد میکند و زندگیات را همراه با سعادت میکند و جز سعادتمند نمیمیری و نام تو را در شمار سعادتمندان، ثبت میکند.
کامل الزیارات، ص ۲۸۶.
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
من انشد فی الحسین بیتا من شعر فبکی و ابکی عشره فله لهم الجنه.
هر کسی درباره حسین عليهالسلام بیتی شعر بسراید و خود بگرید و ده نفر را بگریاند، برای او و آن ده نفر بهشت باشد.
ثواب الاعمال/ ج۱۱۰.
امام رضا عليهالسلام می فرمایند:
فعلی مثل الحسین فلیبک الباکون، فان البکاء علیه لحظ الذنوب العظام.
هر کسی چون حسین باید گریه کنندگان بگریند؛ زیرا که گریستن بر او گناه بزرگ را می زداید.
وسایل الشیعه/ج۱۰/ ص ۳۹۴.
امام سجاد عليهالسلام می فرمایند:
ایها مؤمن دمعت عیناه بقتل الحسین عليهالسلام حتی یسیل علی خده، لواه الله بها فی الجنه عرفا یسکنها احقابا.
هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین عليهالسلام گریان شود، به طوری که اشک بر گونه هایش سرازیر گردد، خداوند به سبب آن او را درغرفه های بهشتی جای دهد که روزگاران دراز در آن به سر برند.
ثواب الاعمال/ ج۱۰۸.
حضرت علی عليهالسلام می فرمایند:
کل عین یوم القیامه باکیه و کل عین یوم القیامة ماهره، الاعین من اختصه الله بکرامته و بکی علی ما ینهک من الحسین و آل محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم .
در روز قیامت همه چشمها گریانند و هیچ چشمی خواب ندارد، مگر آن چشمی که خداوند آن را به کرامت خود اختصاص داده و برای هتک حرمت حسین و خاندان محمد گریسته باشد.
الخصال/ ج ۶۲۵.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
أن الله خلقنی و خلق علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمه من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
جامع الاخبار ص ۴۶
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام یلبس الصوف و اءغلظ ثیابه اذا قام الی الصلاة، و کان عليهالسلام اذا صلی یبرز الی موضع خشن فیصلی فیه و یسجد علی الارض. عععع؛
امام سجاد عليهالسلام هنگام نماز لباس پشمی خشن می پوشید و در مکان زبر و سخت به نماز می ایستاد و بر زمین سجده می کرد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۱۰۸.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام اذا کان شهر رمضان لم یتکلم الا بالدعا و التسبیح و الاستغفار و التکبیر فاذا اءفطر قال: اللهم ان شئت اءن تفعل فعلت.
امام سجاد عليهالسلام در ماه مبارک رمضان جز به دعا و تسبیح و استغفار و تکبیر لب نمی گشود و سخن نمی گفت، هنگامی که افطار می کرد می فرمودند: معبودا! هر کاری را خواسته باشی انجام دهی انجام خواهی داد.
کافی، ج ۴، ص ۸۸، ح ۸.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام یصل ما بین شعبان و رمضان و یقول: صوم شهرین متتابعین توبة من الله.
امام سجاد عليهالسلام روزه ماه شعبان و رمضان را به همدیگر می چسباند، و می فرمودند: روزه دو ماه پشت سر هم موجب پذیرش توبه از طرف خداست
کافی، ج ۴، ص ۹۲، ح ۳.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام اذا کان الیوم الذی یصوم فیه، یاءمر بشاة فتذبح و تقطع اءعضاؤ ه و تطبخ، و اذا کان عند المساء اءکب علی القدور حتی یجد ریح المرق و هو صائم، ثم یقول: هاتوا القصاع اغرفوا لال فلان، و اغرفوا لال فلان حتی یاءتی علی آخر القدور، ثم یؤ تی بخبز و تمر فیکون ذلک عشاءه.
روزی که امام سجاد عليهالسلام روزه می گرفت دستور می داد گوسفندی تهیه و ذبح شود و تکه شود و پخته شود هنگامی که شب می شد سر خود را بالای دیگها خم می کرد تا بوی آبگوشت را با دهان روزه بچشد و بعد از چشیدن می فرمودند: کاسه ها را بیاورید برای فلان خاندان و فلانی پر کنید تا اینکه به آخرین دیگها می رسید نان و خرما آورده می شد، پس این شامش می شد.
بحار، ج ۴۶، ص ۷۱ ؛ من لا یحضره الفقیه ۹۰، ح ۱۹۵۵.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام لا یسافر الا مع رفقة لا یعرفونه و یشترط علیهم اءن یکون من خدم الرفقة فیما یحتاجون الیه.
امام چهارم عليهالسلام جز با کاروانی که او را نشناسند مسافرت نمی کرد و با آنان شرط می کرد که از خدمتگزاران کاروان در نیازمندیهای آنان باشد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۶۹.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان (علی بن الحسین عليهالسلام ) یقبل الصدقة قبل ان یعطیها السائل، قیل له: ما یحملک علی هذا؟ قال: فقال: لست اقبل ید السائل انما اقبل ید ربی، انها تقع فی ید ربی قبل اءن تقع فی ید السائل...
امام چهارم عليهالسلام قبل از اینکه صدقه را به فقیر بدهد می بوسید، از امام سؤال شد، حکمت این کار شما چیست؟ فرمودند: من دست پروردگارم را می بوسم نه دست فقیر را، زیرا صدقه قبل از اینکه به دست فقیر برسد در دست خدا قرار می گیرد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۷۴.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام یقول: انی لا حب اداوم علی العمل و ان قل.
امام علی بن الحسین عليهالسلام می فرمودند: من دوست دارم که بر کار مداومت داشته باشم اگر چه کم باشد.
وسائل الشیعة، ج ۱، ص ۷۰.
حدیث - ۸
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام یمشی مشیة کاءن علی راءسه الطیر لا یسبق یمینه شماله.
امام چهارم چنان با آرامش راه می رفت مثل اینکه بالا سرش پرنده ای قرار دارد (که نمی خواهد او حرکتش را متوجه شود و پرواز کند) طرف راست او جلوتر از طرف چپش پیشی نمی گرفت.
مشکاة الانوار، ۲۲۷.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ان زین العابدین بکی علی اءبیه اءربعین سنة، صائما نهاره، قائما لیله، فاذا حضر الافطار جاء غلامه بطعامه و شرابه فیضعه بین یدیه فیقول: کل یا مولای، فیقول عليهالسلام : قتل ابن رسول الله عليهالسلام جائعا، قتل ابن رسول الله عليهالسلام عطشانا، فلا یزال یکرر ذلک و یبکی حتی یبل طعامه بدموعه، و یمزج شرابه بدموعه فلم یزل کذلک حتی لحق بالله عزوجل.
امام زین العابدین عليهالسلام چهل سال برای پدر بزرگوارش گریه کرد، در حالی که روزش، روزه دار بود و شبش، شب زنده داری می کرد، هنگامی که وقت افطار می شد غلامش غذا و نوشیدنی برای او می آورد و جلویش می گذاشت و می گفت: بخور، امام عليهالسلام می فرمودند: فرزند رسول خدا عليهالسلام گرسنه و تشنه شهید شد این جمله را تکرار می کرد و گریه سر می داد تا اینکه غذایش با اشک چشمش مخلوط می شد او همواره اینطور بود تا این که به جوار رحمت حق شتافت.
وسائل الشیعة، ۲، ۹۲۳.
امام سجاد عليهالسلام فرمودند:
لاءن اءدخل السوق و معی درهم اءبتاع به لحما لعیالی و قد قرموا الیه اءحب الی من اءن اءعتق نمسة.
چنانچه وارد بازار شوم و همراهم درهمی باشد که با آن برای خانواده ام گوشتی بخرم که به آن اشتیاق دارند برای من محبوبتر است از اینکه فردی را آزاد کنم.
وسائل الشیعة، ج ۱۵، ص ۲۵۱، ح ۶.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام یصلی فی الیوم و اللیلة الف رکعة و کانت الریح تمیله بمنزلة السنبلة، و کانت له خمسماءة نخلة، فکان یصلی عند کل نخلة رکعتین، و کان اذا قام فی صلاته غشی لونه لون آخر، و کان قیامه فی صلاته قیام العبد الذلیل بین یدی الملک الجلیل، کان اءعضائه ترتعد من خشیة الله و کان یصلی صلاة مودع یری اءنه لا یصلی بعدها اءبدا.
امام چهارم عليهالسلام شبانه روز هزار رکعت نماز می خواند و باد همانند سنبلی او را حرکت می داد و او دارای پانصد نخل بود، که کنار هر کدام دو رکعت نماز می خواند، و هنگامی که به نمازش می ایستاد رنگ برنگ می شد و ایستادنش در نماز همانند ایستادن بنده در مقابل پادشاه بزرگ بود، بدن او از خوف خدا می لرزید، و همانند کسی که با نماز وداع می کند و فکر می کند آخرین نماز اوست و دیگر هیچ وقت نماز نخواهد خواند نماز می گزارد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۷۹.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
کان علی بن الحسین عليهالسلام یصلی فی الیوم و اللیلة اءلف رکعة کما کان یفعل اءمیر المؤمنین عليهالسلام .
امام علی بن الحسین عليهالسلام شبانه روز هزار رکعت نماز می خواند همانطور که امیرمؤمنان هم چنین می کرد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۶۱.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
کان لابی عليهالسلام فی موضع سجوده آثار ناتئة و کان یقطعها فی السنة مرتین، فی کل مرة خمس ثفنات، فسمی ذاالثفنات لذلک.
در سجدگاه پدر بزرگوارم آثار ورم بود و سالی دوبار آن را قطع می کرد در هر مرتبه پنج لایه پینه بود از این جهت او را ((ذو الثفنات)) نامیدند.
بحار الانوار، ج ۴۶، ص ۶.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
ان اءبی علی بن الحسین عليهالسلام ما ذکر الله عزوجل نعمة الا سجد، و لا قراء آیة من کتاب الله عزوجل فیها سجود الا سجد و لا دفع الله عزوجل عنه سوء یخشاه اءوکید کائد الا سجد و لا فرغ من صلاة مفروضة الا سجد، و لا وفق لاصلاح بین اثنین الا سجد و کان اءثر السجود فی جمیع مواضع سجوده، فسمی السجاد لذلک.
پدرم علی بن الحسین عليهالسلام هیچ گاه نعمتی را یاد نمی کرد جز اینکه سجده شکر انجام می داد، و آیه ای از کتاب خدا را نمی خواند که دارای سجده بود مگر اینکه سجده می کرد، و هر گاه خداوند، مکر حیله گری یا خطری را از او بر طرف می کرد سجده شکر بجا می آورد و هر وقت از نماز فارغ می شد سجده می کرد و زمانی که موفق می شد بین دو نفر اصلاح کند سجده می کرد و طوری بود که اثر سجده در تمام اعضاء هفتگانه سجده او نمایان بود از این جهت او سجاد نامیده شد.
بحار الانوار، ج ۴۶، ح ۶.
لو مات من بین المشرق و المغرب لما استوحشت بعد اءن یکون القرآن معی؛
اگر تمام کسانی که در میان مشرق و مغرب هستند از دنیابروند (و من تنها بمانم) و قرآن با من باشد وحشت مرا نمی گیرد (و نمی ترسم).
بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۱۰۷.
امام باقر عليهالسلام :
کانَ یُصَلّی صَلاةَ مُوَدِّعٍ یَری أنَّهُ لایُصَلِّی بَعدَها أبَدَا ؛
امام سجّاد عليهالسلام مانند کسی که آخرین نماز خود را به جای میآورد ، نماز میگزارد. او چنین می دید که پس از آن هیچگاه نماز نمیگزارد
. همان ، ج ۴۶ ، ص ۷۹
امام باقر عليهالسلام :
کانَ أثَرُ السُّجُودِ فِی جَمیعِ مَواضِعِ سُجُودِهِ فَسُمِّیَ السَجّادُ لِذلِکَ ؛
اثر سجده در تمام مواضع هفت گانه سجده او(امام سجاد عليهالسلام ) نمایان بود ؛ از این جهت «سجّاد» نامیده شد
. بحار الأنوار ، ج ۴۶ ، ص ۶
امام صادق عليهالسلام :
یُنادِی مُنادٍ یَومَ القیامَةِ أینَ زَینُ العابِدینَ؟ فَکَأنّی أنظُرُ إلی عَلِیِّ بنِ الحُسَینِ عليهالسلام یَخطُرُ بَینَ الصُّفُوفِ ؛
روز قیامت منادی ندا میدهد : «زیور عبادت کنندگان کجاست؟» گویا علی بنحسین عليهالسلام را میبینم که میان صفها با ابّهت گام بر میدارد
. میزان الحکمه ، ح ۱۱۳۱
قالَ الامام ابو عبدالله عليهالسلام : کان علی بن الحسین اذا اتاهُ ختنُهُ علی ابنتهِ او علی اختِهِ، بَسَطَ له ردائُه ثم اجلسَهُ ثم یقول: مرحباً بمن کفی المؤنةَ و سَتَرَ العورة.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: سیره (امام) علی بن الحسین این بود که هنگامی که یکی از دامادهای او (شوهر دختر یا شوهر خواهر او)، بر او وارد می شد، امام عليهالسلام عبای خود را بر زمین، پهن می نمود و وی را بر آن می نشاند، سپس می فرمودند: آفرین بر کسی که مخارج ناموس مرا می پردازد و او را حفظ می کند.
«وسائل الشیعه، ج ۱۴، ص ۲۴»
قال الامام السجاد ـ عليهالسلام ـ : اللّهم انّی اسئلک ان تملَاَء قلبی حُبّاً لکَ.
امام سجاد عليهالسلام در دعا اینگونه می فرمودند: خداوندا قلب مرا از محبت به خودت سرشار نما.
«بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۹۳»
الإمام الصادق عليهالسلام :
إنَّ عَلِیَّ بنَ الحُسَینِ عليهالسلام استَقبَلَهُ مَولیً لَهُ فی لَیلَةٍ بارِدَةٍ ، وعَلَیهِ جُبَّةُ خَزٍّ ومِطرَفُ خَزٍّ وعِمامَةُ خَزٍّ وهُوَ مُتَغَلِّفٌ بِالغالِیَةِ ، فَقالَ لَهُ : جُعِلتُ فِداکَ ، فی مِثلِ هذِهِ السّاعَةِ عَلی هذِهِ الهَیئَةِ إلی أینَ ؟
قالَ : فَقالَ : إلی مَسجِدِ جَدّی رَسولِ اللّهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم ، أخطُبُ الحورَ العینَ إلَی اللّهِ عَزَّوجَلَّ
امام صادق عليهالسلام :
خدمتکار علی بن الحسین (زین العابدین) عليهالسلام ، ایشان را در شبی سرد ، ملاقات کرد ، در حالی که جامه و ردا و عمامهای از خَز پوشیده و خود را با عطری ، خوشبو کرده بود گفت : فدایت شوم! در چنین ساعتی و با این وضع ، رهسپار کجایی؟
امام عليهالسلام فرمود : « به مسجد جدّم پیامبر خدا میروم تا از خدای عز و جل حوریان را خواستگاری کنم »
الغالِیَةُ : نوع من الطیب مُرکّب من مسک وعنبر ودُهن ، والتغلّف بها : التلطُّخُ (النهایة : ج ۳ ص ۳۸۳ «غلا») .الکافی: ج ۶ ص ۵۱۷ ح ۵ ، بحار الأنوار: ج ۴۶ ص ۵۹ ح ۱۳
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
بَکی عَلیُّ بْنُ الحُسَینِ عليهالسلام عِشْرینَ سَنَةً وَ ما وُضِعَ بَیْنَ یَدَیْهِ طَعامٌ اِلاّبَکی؛
امام زین العابدین عليهالسلام بیست ساله (به یاد عاشورا) گریستند و هرگز طعامی پیش روی او نمی گذاشتند مگر اینکه گریه می کردند.
بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۱۰۸
امام سجاد عليهالسلام فرمودند:
اِنّی لَمْ اَذْکُرْ مَصْرَعَ بَنی فاطِمَةَ اِلاّ خَنَقَتْنی لِذلِکَ عَبْرَةٌ ؛
من هرگز شهادتِ فرزندان فاطمه عليهاالسلام را به یاد نیاوردم، مگر آن که بخاطر آن، چشمانم اشکبار گشت
بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۱۰۹
قال الصادق عليهالسلام
کان (السجاد) عليهالسلام اذا حضرت الصلاة اقشعر جلده و اصفر لونه و ارتعد کالسعفة ؛
چون وقت نماز فرا می رسید بدن امام زین العابدین عليهالسلام می لرزید و رنگ چهره اش زرد می شد و مانند شاخه نخل خرما و مرتعش می شد.
(بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۲۴۷).
قال الامام الصادق - عليهالسلام -:
کان علی بن الحسین عليهماالسلام اذا قام الی الصلاة ، تغیر لونه .فاذا سجد لم یرفع راءسه حتی یرفض عرقا ؛
امام سجاد عليهالسلام وقتی به نماز می ایستاد رنگش دگرگون می شد و چون به سجده می رفت سربر نمی داشت تا آن که عرق از وی می ریخت
(فروع کافی ، ج ۳، ص ۳۰۰)
امام سجاد عليهالسلام می فرمایند:
اگر همهی مردم از شرق تا غرب عالم بمیرند با وجود قرآن در کنار من، هرگز احساس وحشت و تنهایی نکنم.
(بحارالانوار/۸۹/۲۳۹)
امام باقر عليهالسلام می فرمایند :
کانَ اَبی زَیْنُ الْعابِدینَ عليهالسلام اِذا نَظَرَ اِلَی الشَّبابِ الَّذینَ یَطْـلُبونَ الْعِلْمَ اَدْناهُمْ اِلَیْهِ وَ قالَ : مَرحَبا بِکُمْ اَ نْتُمْ وَدائِعُ الْعِلْمِ وَ یوشِکُ اِذْ اَ نْتُمْ صِغارُ قَوْمٍ اَنْ تَـکونوا کِبارَ آخَرینَ ؛
پدرم [امام] زینالعابدین عليهالسلام ، هر گاه به جوانانی که دانش میاندوختند ، مینگریست ، آنان را به خود نزدیک میکرد و میفرمود : آفرین بر شما که امانتهای [مردم برای آموختن]دانشید و بهزودی شما کمسالان جامعه ، بزرگان جامعهای دیگر میشوید
الدر النظیم فی مناقب الائمة اللهامیم ، ص ۵۸۷
حضرت امام سجاد عليهالسلام می فرمایند:
هیچ جرعه ای سرنکشیدم که نزد من خوشتر از جرعه ی خشمی باشد که با آن طرف مقابل را کیفر ندهم.
اصول کافی، ج۲، ص ۱۰۹.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ان علی بن الحسین عليهالسلام کان اءحسن الناس صوتا بالقرآن و کان یرفع صوته حتی یسمعه اهل الدار.:
امام علی بن الحسین عليهالسلام از نظر صوت قرآنی نیکوترین فرد بود و صدای قرآن خواندنش را بلند می کرد تا اهل خانه بشنوند و بهره مند گردند.
وسائل الشیعه، ج ۴، ص ۸۵۸.
عن ابی عبدالله عليهالسلام قال: کانَ لِاَبِی ثَوْبانِ خَشِنانِ یُصَلّی فِیهِما صَلاتَهُ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: پدرم دو لباس خشن داشت که در آن دو لباس نماز خویش را میخواند.
«وسائل الشیعة، ج۳، ص۳۳۱»
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
یریدوننی الا اقول الحق و الله لا ازال اقول الحق حتی اموت
از من می خواهند که حق را نگویم، به خدا سوگند همواره حق را خواهم گفت تا هنگامی که مرگ بسراغم آید.
رجال الکشی: ۶۰۱ ح ۱۱۲۱
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
انی لاسارع الی حاجة عدوی خوفا ان اراده فیستغنی عنی.
من با شتاب نیاز دشمن را بر آورده می سازم از بیم آنکه مبادا او را رد کنم و او از من بی نیاز شود.
بحارالانوار ۷۸: ۲۰۷ ح ۶۴
امام کاظم عليهالسلام فرمودند:
کان یعرف موضع سجود ابی عبدالله عليهالسلام بطیب ریحه.
جایگاه سجده امام صادق عليهالسلام از بوی خوش آنجا شناخته می شد.
کافی ۶: ۵۱۱ ح ۱۱
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ما اتخمت قط و ذلک انی لم ابداء بطعام الا قلت بسم الله و لم افرغ من طعام الا قلت الحمدلله.
هرگز هضم غذا بر من مشکل نشده است، زیرا هیچ گاه شروع به غذا نکردم مگر اینکه ((بسم الله)) گفتم و هیچ گاه از غذا خوردن فارغ نشدم مگر آنکه ((الحمدلله)) گفتم.
وسائل الشیعه، ۱۶ ص ۵۸۶ ح ۷
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
انی اذا سافرت فی شهر رمضان ما آکل الا القوت و ما اشرب کل الری.
هرگاه در ماه رمضان به مسافرت می روم (به احترام ماه رمضان اگر چه مسافرم و روزه بر من واجب نیست ولی) جز به اندازه رمق داشتن غذا نمی خورم و هرگز از آب در حد سیراب شدن نمی نوشم.
وسائل الشیعه ۷: ۱۴۷ ح ۵
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
قالَ لی اَبی : یا جَعْفَرُ! اَوْقِفْ لی مِنْ مالی کَذا وکذا النّوادِبَ تَنْدُبُنی عَشْرَ سِنینَ بِمنی اَیّامَ مِنی ؛
پدرم امام باقر عليهالسلام به من فرموندد:
ای جعفر! از مال خودم فلان مقدار وقف نوحه خوانان کن که به مدّت ده سال در (منا) در ایام حجّ، بر من نوحه خوانی و سوگواری کنند.
بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۲۲۰
فضل بن ابی قرّه: خدمت امام صادق عليهالسلام که در باغشان مشغول کار بودند، رسیدیم و عرض کردیم: خدا ما را فدای شما کند! اجازه بدهید یا ما برایتان کار کنیم و یا غلامان. حضرت فرمودند: نه، مرا به حال خود بگذارید؛ زیرا دوست دارم خداوند عزّوجلّ مرا در حال کار کردن و زحمت کشیدن برای کسب روزی حلال ببیند.
من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۱۶۳، ح ۳۵۹۵.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
این لاعمل فی بعض ضیاعی حتی اعرق و ان لی من یکفینی لیعلم الله عزوجل انی اطلب الرزق الحلال.
من در برخی زمینهای کشاورزیم کار می کنم تا عرق می کنم، در حالی که افرادی هستند که به جای من کار کنند و مرا از کار کردن بی نیاز کنند، ولی من کار می کنم تا خداوند بزرگ بداند که من برای روزی حلال تلاش می کنم.
وسائل الشیعه ۱۲: ۲۳ ح ۸
امام رضا عليهالسلام :
کانَ أبی إذا دَخَلَ شَهرُ الْمُحَرَّمِ لا یُری ضاحِکاً؛
چون ماه محرم فرا میرسید، کسی پدرم را خندان نمیدید.
وسائل الشیعة، ج ۱۰، ص ۵۰۵
عن ابی الحسن موسی عليهالسلام :
انه کان اذارفع راءسه فی صلاته من السجدة الاخیرة جلس جلسة ثم نهض للقیام و بادر برکبتیه من الارض قبل یدیه ، و اذا سجد بادربهما الارض قبل رکبتیه؛
هنگامی که امام کاظم عليهالسلام سر از سجده دوم برمی داشت ، کمی می نشست و بعد قیام می کرد (و یکسره از سجده قیام نمی کرد) و پیش از دستها، زانوها را از زمین برمیداشت وهنگامی که به سجده می رفت ، دستها راپیش از زانوها بر زمین می گذاشت
(بحارالانوار، ج ۸۵، ص ۱۶۲).
امام رضا عليهالسلام فرمودند:
انَ اَبی اِذا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لا یُری ضاحِکاً وَ کانَتِ الْکِاَّبَةُ تَغْلِبُ عَلَیْهِ حَتّی یَمْضِیَ مِنْهُ عَشْرَةُ اَیّامٍ،
فَاِذا کانَ الْیَوْمُ العْاشِرُ کانَ ذلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ مُصیبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُکائِهِ ؛
هرگاه ماه محرّم فرا می رسید، پدرم (موسی بن جعفر عليهالسلام ) دیگر خندان دیده نمی شد و غم و افسردگی بر اوغلبه می یافت تا آن که ده روز از محرّم می گذشت ، روز دهم محرّم که می شد، آن روز، روز مصیبت و اندوه و گریه پدرم بود.
امالی صدوق ، ص ۱۱۱
امام رضا عليهالسلام می فرمایند:
زیارَةُ قَبرِ أبی مِثلُ زِیارَةِ قَبِر الحُسَینِ؛
زیارت قبر پدرم ، موسی بن جعفر عليهالسلام مانند زیارت قبر حسین عليهالسلام است
کامل الزیارات ، ص ۴۹۹
امام رضا عليهالسلام :
کانَ [الامام الکاظم عليهالسلام ]عَقلُهُ لاتُوازی بِهِ العُقُولُ و رُبَّما شاوَرَ الأسوَدَ مِن سُودانِهِ ؛
هیچ اندیشهای با اندیشه اوامام کاظم عليهالسلام برابری نمیکرد و [با این حال] چه بسا با یکی از خادمان سیاه خود مشورت میکرد
مکارم الأخلاق ، ج ۲، ص ۹۹
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم :
مَن أحَبَّ أن یَلقَی اللّهَ ضاحِکا مُستَبشِرا فَلیَتَوَلَّ عَلِیَّ ابنَ مُوسَی الرِّضا عليهالسلام ؛
کسی که دوست دارد خندان و با روی گشاده خداوند را دیدار کند ، باید از محبّت و ولایت علی بن موسی الرضّا عليهالسلام بهرهمند باشد
بحار الأنوار ، ج ۳۶ ، ص ۲۹۶
امام رضا عليهالسلام :
ما زارَنی أحَدٌ مِن أَولیائی عارِفاً بِحَقّی إلّا شُفِّعتُ فِیهِ یَومَ الْقیامَةِ؛
هر یک از دوستانم مرا با شناخت حقّم زیارت نمیکند مگر این که در روز قیامت، شفاعتم از او پذیرفته میشود.
وسائل الشیعة، ج ۱۳، ص ۵۵۲
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
سَتُدفَنُ بَضعَةٌ مِنّی بأرضِ خُراسانَ، لا یَزُورُها مُؤمِنٌ إلاّ أوجَبَ اللَّهُ لَهُ الجَنَّةَ؛
زود باشد که پارهای از تن من در خاک خراسان دفن شود. هیچ مؤمنی آن را زیارت نکند مگر آن که خداوند بهشت را بر او واجب گرداند.
حکمت نامه پیامبر اعظم صلىاللهعليهوآلهوسلم ج۴ ، ص ۳۰۰
امام رضا عليهالسلام :
ألا وإنّی لَمَقتولٌ بِالسَّمِّ ظُلما،ومَدفونٌ فی مَوضِعِ غُربَةٍ؛ فَمَن شَدَّ رَحلَهُ إلی زِیارَتِی، استُجیبَ دُعاؤُهُ،وغُفِرَ لَهُ ذَنبُه؛
بدانید که من با زهر ستم، کشته خواهم شد و در خاک غربت، دفن خواهم شد. پس، هر که برای زیارت من بارِ سفر بربندد، دعایش مستجاب و گناهانش آمرزیده میشود.
نهج الدعاء، ج۱، ص: ۳۸۱
حضرت امام رضا عليهالسلام می فرمایند:
من زارنی علی بعد داری اتیته یوم القیامه فی ثلاث مواطن حتی اخلصه من اهوالها؛ اذا نظایرت الکتب یمینا و شمالا و عندالصراط و عندالمیزان؛
هر که مرا در دیار غربت زیارت کند، روز قیامت من در سه جا به داد او می رسم و از هراسها و سختیها آنها نجاتش می دهم؛ در وقتی که نامه های اعمال از راست و چپ پراکنده شوند و در هنگام گذشتن از صراط و در موقع سنجیدن اعمال (میزان)
عیون اخبار الرضا، ج۲، ص ۲۵۵.
امام رضا عليهالسلام فرمودند:
الحمد لله الذی جعل فی و فی اءبنی محمد اسوة برسول الله و ابنه ابراهیم.
ستایش، شایسته خداوندی است که در من و فرزندم محمد (امام جواد) شباهتی و الگویی از پیامبر و فرزندش ابراهیم را قرار داد.
دلائل الامامه: ۲۰۰
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
.... و اءن الله عزوجل رکب فی صلبه (الحسین عليهالسلام ) نطفة مبارکة طیبة زکیة مرضیة و سماها محمد بن علی عليهالسلام فهو شفیع شیعته، و وارث علم جده، له علامة بینة و حجة ظاهرة.
...خداوند بزرگ در صلب امام حسین عليهالسلام نطفه بابرکت و پاک و پاکیزه و پسندیده ای قرار داده و او را محمد بن علی عليهالسلام نامیده است که او شفیع شیعیان، و وارث دانش جدش می باشد، او دارای نشانه ای آشکار و برهانی روشن است.
عوالم العلوم ۲۳: ۲۱۸.
قال الرضا عليهالسلام لاصحابة:
قد ولد لی شبیه موسی بن عمران، فالق البحار و شبیه عیسی بن مریم قدست ام ولدته، قد خلقت طاهرة مطهرة.
امام رضا عليهالسلام به اصحابشان فرمودند:
برای من فرزندی متولد شد که شبیه موسی بن عمران است که دریاها را شکافت و مانند عیسی بن مریم که مادرش مقدس و پاک و پاکیزه او را به دنیا آورده بود.
بحارالانوار ۵۰: ۱۵ ح ۱۹
امام رضا عليهالسلام اوصاف امام جواد عليهالسلام را چنین بیان کردند:
الصادق، و الصابر، و الفاضل، و قرة اءعین المؤ منین و غیظ الملحدین.
او راستگو، صبور و بردبار، دارای فضیلت، نور چشم مؤمنان و مایه خشم کفار است.
مستدرک عوالم العلوم ۲۳: ۲۷
امام رضا عليهالسلام فرمودند:
الحمد لله الذی جعل فی و فی اءبنی محمد اسوة برسول الله و ابنه ابراهیم.
ستایش، شایسته خداوندی است که در من و فرزندم محمد (امام جواد) شباهتی و الگویی از پیامبر و فرزندش ابراهیم را قرار داد.
دلائل الامامه: ۲۰۰
ابو یحیی صفانی می گوید:
در خدمت امام رضا عليهالسلام بودم که فرزند کوچکشان، امام جواد عليهالسلام ، را نزد ایشان آوردند. امام رضا عليهالسلام فرمودند:
«این مولودی است که با برکت تر از او برای شیعیان ما به دنیا نیامده است.»
بحار الانوار، ج ۵۰، ص ۲۳، ح ۱۴
امام جواد عليهالسلام فرمودند:
انا الجواد، انا العالم بانساب الناس فی الاصلاب انا اعلم بسرائرکم و ظواهرکم، و ما انتم صائرون الیه.
من جوادم، من عالم به نسبهای مردم در صلبها هستم، من از نهانها و آشکارهای شما آگاهترم، و بهتر می دانم که سرانجام شما چه خواهد بود.
بحارالانوار ۵۰: ۱۰۸.
امام هادی عليهالسلام می فرمایند:
لو سلک الناس وادیا شعبا لسلکت وادی رجل عبد الله وحده خالصا؛
اگر همه مردم مسیری را انتخاب کنند و در آن گام نهند ، من به راه کسی که تنها خدا را خالصانه می پرستد خواهم رفت
بحار الانوار ، ج ۷۸ ، ص ۲۴۵
امام علی عليهالسلام :
العُلَماءُ حُکّامٌ عَلَیالنّاسِ؛
عالمان ، فرمانروای بر مردمند.
غرر الحکم : ۵۰۷ منتخب میزان الحکمة : ۴۰۲
کانَ لِباسُ اَبِی مُحَمَّدٍ الْعَسْکری عليهالسلام بَیاضٌ ناعِمَةٌ فَحَسَرَ عَن ذِراعَیْهِ فَاِذاً مَسْحٌ اَسْوَدٌ خَشِنٌ عَلی جِلْدِهِ فَقالَ هذا لللّه وَ هذا لَکُمْ.
لباس امام عسکری عليهالسلام لباسی سفید رنگ و نرم بود پس آن امام دستهای خود را بالا زد در زیر لباس روئی، لباسی موئین، سیاه و خشن داشت، فرمودند: این لباس خشن برای خداوند و این لباس سفید نرم را به برای شما پوشیدهام.
«سفینة البحار، ج۲، ص۵۰۴»
امام علی عليهالسلام فرمودند:
لینز عن عنکم قضاة السوء... و لیعزلن عنکم امراء الجور و لیطهرن الارض من کل غاش و لیعملن بالعدل.
براستی او امام مهدی عليهالسلام قاضیان زشت کردار را بر کنار می کند و حکمرانان ستمگر را بر می دارد و زمین را از هر ستمگری پاکیزه می کند و خود به عدالت رفتار می نماید.
بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۲۰، حدیث - ۲۳.
امام علی عليهالسلام فرمودند:
فیریکم کیف عدل السیرة و یحیی میت الکتاب و السنة.
امام مهدی عليهالسلام شیوه عدالت را به شما نشان می دهد و احکام از بین رفته کتاب و سنت را زنده سازد.
نهج البلاغه خطبه ۱۳۸
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
فاذا قام قائمنا عليهالسلام حرم علی کل ذی کنز کنزه حتی یاءتوه به یستعین به.
چون قائم ما قیام کند، هر گنجی را بر صاحب آن حرام نماید، تا آن را به خدمت او آورند و او آن گنج را (در راه مصالح مردم) به کار گیرد.
تهذیب الاحکام، ج ۴، ص ۱۴۴، روایت ۴۰۲
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
یفرق المهدی اصحابه فی جمیع البلدان و یاءمرهم بالعدل و الاحسان و یجعلهم حکاما فی الاقالیم و یاءمرهم بعمران المدن.
مهدی عليهالسلام اصحاب خویش را در تمامی شهرها می پراکند و آنان را به عدالت و احسان فرمان می دهد، آنان را حاکمان مناطق مختلف قرار داده به آنان دستور می دهد که به آبادانی و سازندگی شهرها بپردازند.
یوم الخلاص، ص ۳۹۵
امام علی عليهالسلام فرمودند:
یعطف الهوی علی الهدی اذا عطفوا الهدی علی الهوی و یعطف الراءی علی القرآن اذا عطفوا القرآن علی الراءی.
هنگامی که مردم هدایت را تحت الشعاع هوای نفس خود قرار دهند مهدی عليهالسلام خواسته های نفسانی را تحت الشعاع هدایت قرار می دهد و هنگامی که مردم قرآن را بر اساس راءی و خواسته های خود تفسیر کنند (مهدی) آراء و نظریات را پیرو قرآن قرار می دهد.
نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸.
قال الامام علی عليهالسلام فی صفة المهدی:
اوسعکم کهفا و اکثرکم علما و اوصلکم رحما... شوقا الی رؤ یته.
امام علی عليهالسلام درباره صفات مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند:
پناه دهی او از همه شما گسترده تر و دانشش از همه شما بیشتر و رسیدگی به خویشانش از همه شما فزونتر است... چقدر مشتاق دیدن اویم!
بحارالانوار، ج ۵۱ ص ۱۱۵، روایت ۲۴.
امام علی عليهالسلام فرمودند:
و یدخل المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیت المقدس و یصلی بالناس اماما... فیتقدم المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فیصلی بالناس و یصلی عیسی خلفه و یبایعه
مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وارد بیت المقدس شود و به امامت او مردم نماز می گزارند... مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) جلو رفته و مردم و نیز عیسی عليهالسلام پشت سر او نماز گزارند و عیسی با وی بیعت نماید.
الامام المهدی، ص ۵۵۷.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
فیقبل علی الطائفة المنحرفة فیعظهم و یدعوهم ثلاثه ایام فلا یزدادون الا طغیانا و کفرا فیاءمر بقتلهم فیقتلون جمیعا.
پس (امام مهدی عليهالسلام ) روی به گروه منحرفان نماید و سه روز آنان را موعظه و دعوت کند و چون آنان بر طغیان و کفرشان بیفزایند، فرمان به کشتار آنان می دهد، و همگی را می کشند.
نوائب الدهور، ج ۳، ص ۱۴۲.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
ان رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم سار فی امته باللین، کان یتاءلف الناس، و القائم عليهالسلام یسیر بالقتل، بذلک امر فی الکتاب الذی معه ان یسیر بالقتل و لا یستتب احدا، ویل لمن ناواه.
همانا رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم با امت خویش به نرمی و محبت رفتار می نمود، ولی امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با کشتن با آنان برخورد کند. این فرمانی است که در نوشته ای که همراه اوست به او دستور داده اند تا با این شیوه رفتار کند و کسی را به توبه فرا نخواند. وای بر آنکه با او دشمنی ورزد!
الغیبة، نعمانی، ص ۱۵۳.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
العلم سبعة و عشرون جزءا فجمیع ما جائت به الرسل جزءان فلم یعرف الناس حتی الیوم غیر الجزئین فاذا قام القائم اخرج الخمسة و العشرین جزء فبثها فی الناس.
دانش، بیست و هفت قسمت است. تمامی آنچه پیامبران آورده اند دو قسمت است و مردم تاکنون بیش از دو قسمت را نشناخته اند. چون قائم بپای خیزد، بیست و پنج قسمت دیگر را بیرون آورد و در میان مردم بپراکند.
موسوعة احادیث المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ج ۴، ص ۵۳.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
اذا قام قائمنا فانه یقسم بالسویة و یعدل فی خلق الرحمن البر منهم و الفاجر.
چون قائم ما بپای خیزد بطور مساوی تقسیم می کند و در میان خلق خدا با نیک و بد به عدالت رفتار می نماید.
علل الشرایع، ص ۱۶۱
قال الباقر عليهالسلام فی صفة المهدی:
یعطیکم فی السنة عطائین و یرزقکم فی الشهر رزقین و تؤ تون الحکمة فی زمانه حتی ان المرئة لتقضی فی بیتها بکتاب الله تعالی و سنة رسول الله.
امام باقر عليهالسلام در توصیف مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند:
در سال دو بار بر شما بخشش می فرماید و در هر ماه دوبار روزی می دهد. در زمان او حکمت به شما داده شود، تا آنجا که زن در خانه خویش بر اساس کتاب خداوند و سنت پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم حکم می کند.
الغیبة، نعمانی، ص ۱۵۸.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
کل ما فی ایدی شیعتنا من الارض فهم فیه محللون حتی یقوم قائمنا فیجبیهم طسق ما کان فی ایدیهم و یترک الارض فی ایدیهم و اما ما کان فی ایدی غیرهم فان کسبهم من الارض حرام علیهم حتی یقوم قائمنا فیاءخذ الارض من ایدیهم و یخرجهم صغرة.
همه زمینهایی که در اختیار شیعیان ماست بر آنان حلال است تا آنکه قائم ما قیام نماید و از آنان مالیات زمینهایی را که در اختیار آنان است بستاند و زمین را به ایشان واگذار نماید. اما زمینهایی که در اختیار غیر شیعیان است، در آمد آنان از این زمینها حرام است تا وقتی که قائم ما بپای خیزد و زمین را از آنان باز ستاند و با ذلت آنان را بیرون براند.
الکافی، ج ۱ ص ۴۰۸
قال امیرالمؤ منین عليهالسلام فی توصیف المهدی عليهالسلام :
فلا یترک عبدا مسلما الا اشتراه و اعتقه و لا غارما الا قضی دینه و لا مظلمة لاحد من الناس الا ردها و لا یقتل قتیل الا قضی عنه دینه و الحق عیاله فی العطاء.
امیر مؤ منان عليهالسلام در توصیف امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
هیچ برده مسلمانی باقی نمی ماند مگر آنکه مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) او را خریده و آزاد می سازد و بدهکاری نیست مگر آنکه وام او را بپردازد. ستمی بر کسی نمی رود مگر آنکه داد او را بستاند. کسی کشته نمی شود مگر اینکه قرض او ادا می کند و خانواده اش را تحت پوشش کمکهای خویش قرار می دهد.
الامام المهدی، ص ۶۳۱.
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم :
علامة المهدی ان یکون شدیدا علی العمال جوادا بالمال رحیما بالمساکین.
پیامبر گرامی اسلام صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
از نشانه های مهدی است: سختگیری در برخورد با کارگزارن. بخشندگی مال. مهربانی و رحمت با تهیدستان.
موسوعة احادیث الامام المهدی، ص ۲۴۶، ج ۱، روایت ۱۵۲.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
القائم من ولدی... و سنته سنتی یقیم الناس علی ملتی و شریعتی و یدعوهم الی کتاب الله عزوجل.
قائم از فرزندان من است، شیوه و سنت او سنت من است و مردم را بر اساس دین و شریعت من بر پای می دارد و به کتاب خداوند دعوت می کند.
بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۷۳، روایت ۱۹.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
انه یستخرج الکنوز و یقسم المال.
امام مهدی عليهالسلام گنجها را استخراخ می کند و ثروتها را تقسیم می نماید.
منتخب الائر، ص ۴۷۲.
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
ان فی امتی المهدی... فیجی الیه رجل فیقول: یا مهدی اعطنی، اعطنی! قال: فیحثی له فی ثوبه ما استطاع ان یحمله.
مهدی عليهالسلام از امت من است... شخص به محضر او می آید و می گوید: ای مهدی! به من چیزی بده! مرا چیزی ببخش! پس آن حضرت به اندازه ای که آن مرد بتواند بردارد و حمل کند (ثروت و مال) در دامان او می ریزد.
سنن ترمذی، ج ۴، ص ۴۳۹، روایت ۲۲۳۲.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
ان علی بن ابی طالب امام امتی... و من ولده القائم المنتظر الذی یملاء الله به الارض عدلا و قسطا کما ملئت جورا و ظلما.
براستی که علی بن ابی طالب عليهالسلام امام امت من است... و قائم از نسل اوست. آن کس که زمین را از عدالت و مساوات لبریز می کند، آنگونه که از ستم و بیداد لبریز گشته باشد.
کشف الغمة، ج ۳، ص ۳۲۸
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
یبلغ من رد المهدی المظالم حتی لو کان تحت ضرس انسان شی انتزعه حتی یرده.
کار امام مهدی عليهالسلام در باز پس گرفتن حقوق بدانجا رسد که اگر در بن دندان انسانی حق فردی دیگر نهاده باشد، آن را باز پس گرفته و (به صاحب حق) بر می گرداند.
موسوعة احادیث الامام المهدی، ج ۱، ص ۲۲۱
قال العسکری عليهالسلام : (فی صفة القائم عليهالسلام )
فاذا قام قضی بین الناس بعلمه کقضاء داود عليهالسلام لا یساءل البینة.
امام حسن عسگری عليهالسلام در توصیف حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند:
چون او قیام نماید، بین مردم بر اساس دانش خود حکم کند همانند قضاوت حضرت داود، و درخواست شاهد نمی کند.
الکافی، ج ۱، ص ۵۰۹، روایت ۱۳.
قال الامام الصادق عليهالسلام : اِنَّ قائِمَنا اَهْلَ الْبَیْتِ اِذا قامَ لَبِسَ ثِیابَ عَلیٍّ عليهالسلام .
امام صادق عليهالسلام فرمودند: بدرستی که هنگامی که قائم ما اهل بیت قیام نماید، لباسی همانند لباس امیر المؤمنین خواهد پوشید.
«سفینة البحار، ج۲، ص۵۰۴»
عن امیرالمؤمنین عليهالسلام قال: الا و انَّ من أدرَکَها منّا یَسرِی فیها بِسراجٍ مُنیرٍ و یَحذُو فیها علی مثال الصالحین.
امام علی عليهالسلام فرمودند: بدانید که همانا آن کسی که از ما (مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) فتنه های آینده را دریابد، با چراغی روشن در آن گام می نهد و بر همان سیره و روش صالحان (پیامبر و ائمه) رفتار می کند.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰»
قال امیرالمؤمنین عليهالسلام : هو شابٌ مربوعٌ، حَسَنُ الوجهِ حَسَنُ الشََّعرِ، یَسیلُ شَعرُهُ علی منکِبَیهِ و نُورُ وجِههِ یَعلُو سَوادَ لِحیتِهِ و رأسِهِ.
امام علی عليهالسلام فرمودند: او (مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) جوانی است چهار شانه، نیکو روی و زیبا موی که مویش بر شانه اش ریخته و نور صورتش بر سیاهی موی سر و صورتش برتری دارد.
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۶»
عن ایوب ابن نوح قال: قلتُ لابی الحسن الرضا عليهالسلام : انّا نرجُوا اَن تکونَ صاحبَ هذا الامرِ
ایوب بن نوح گوید: به امام رضا عليهالسلام عرضه داشتم که ما امید داریم شما صاحب الامر باشید و خداوند امر ظهور را به راحتی و بدون جنگ به شما واگذار کند، همانا ما با شما بیعت کرده و درهم ها را بنام شما ضرب می کنیم، حضرت عليهالسلام فرمودند: از ما اهلبیت احدی نیست که نامه های (فراوانی) برای او بیاید و با انگشتان به او اشاره شود و از مسائل (متفاوتی) از او سئوال شود و اموالی برایش بیاورند مگر اینکه کشته می شود یا می میرد تا اینکه خداوند برای این امر پسر بچه ای از ما اهل بیت را مبعوث می کند .
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۷»
عن ابی جعفر عليهالسلام : ان الله تبارک و تعالی حیثُ خَلَقَ الخلقَ أخَذَ المیثاقَ علی اُوِلی العزمِ انّنی ربُّکُم و محمدً رسولی و علی امیرُ المؤمنین و اوصیائُه من بعده وُلاةُ امری و خُزّانُ علمی .
امام باقر عليهالسلام فرمودند: خداوند تبارک و تعالی زمانی که مخلوفات را آفرید از پیامبران اولی العزم پیمان گرفت که من پروردگار شمایم و محمد فرستاده من است و علی و جانشینان بعد از او والیان امر و مخزن علم من هستند و همانا به وسیله مهدی دینم را یاری می کنم و حکومتم را بر پا می سازم و از دشمنانم انتقام می گیرم و به وسیله او همه را به بندگی خود می کشانم، خواه از روی اطاعت باشد و خواه از روی اکراه.
«الکافی، ج۲، ص ۸»
قال ابو جعفر عليهالسلام : انّ القائمَ اذا قام بمکةَ و ارادَ أن یَتَوَجَّهَ الی الکوفةِ نادَی مُنادیهِ الا لا یحملْ احدٌ منکم .
امام باقر عليهالسلام فرمودند: همانا قائم زمانی که در مکه قیام کرد و خواست به سوی کوفه حرکت کند، منادیش ندا می دهد. «آگاه باشید هیچ کس از شما غذا و نوشیدنی حمل نکند» و حضرت، سنگ موسی بن عمران را همراه خود دارند و آن بار شتری است، پس در هیچ جای فرود نمی آیند مگر اینکه چشمه ای از آن می جوشد، پس هر کس گرسنه یا تشنه باشد سیر می شود و این توشه آنها تا نجف است.
«الکافی، ج ۱، ص ۲۳۱»
عن ابی جعفر عليهالسلام قال: السُّفیانی و القائمُ فی سَنَةٍ واحدةٍ.
امام باقر عليهالسلام فرمودند: خروج سفیانی و قیام قائم عليهالسلام در یک سال اتفاق می افتد.
«اثبات الهداة، ج ۷، ص ۴۲۶»
قال ابو جعفر عليهالسلام و قد سألته عن القائم عليهالسلام فقال: لا یکون حتی ینادی مناد من السماء یسمع اهل المشرق و اهل المغرب حتی یسمع الفتاة فی حذرها.
امام باقر عليهالسلام در جواب سئوالی که در مورد قائم عليهالسلام از او پرسیده شده بود، فرمودند: (مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) قیام نمی کند تا آن که منادیی از آسمان ندا دهد، ندایی که اهل شرق و غرب عالم، حتی دختران پرده نشین از پس پرده آنرا می شنوند.
«اثبات الهداة، ج ۷، ص ۴۲۴»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : طُوبی لمن ادرک قائمَ اهلِ بیتی و هو مقتدٍ به قبلَ قیامِهِ یأتِمُ به و بائمةِ الهُدی من قبلِهِ و یَبرَأُ الی الله من عدوِّهم اُولئِکَ رُفقائی و اکرمُ اُمَّتی علیَّ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: خوشا به حال کسی که زمان قائم اهل بیت مرا را درک کند، در حالی که قبل از قیامش از او پیروی می کرده، به او و ائمه هدی قبل از او متمسک شده و از دشمنانشان به سوی خداوند بیزاری می جسته است، آنها دوستان من و کریم ترینِ امت من هستند.
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۲»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : والّذی بَعَثَنی بالحقِّ نبیاً لو لم یبقِ من الدنیا الا یومٌ واحدٌ لاطالَ اللهُ ذلک الیومَ حتی یَخرُجَ منه وَلَدی المهدیُّ فَیَنْزِلَ روحُ الله عیسی بن مریم عليهالسلام فَیُصلِّی خَلْفَه.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: قسم به آن کس که مرا به حق به نبوت مبعوث کرد اگر از دنیا جز یک روز باقی نماند خداوند آن روز را آنقدر طولانی می کند تا فرزندم مهدی در آن روز قیام کند، پس عیسی بن مریم عليهالسلام فرود می آید و پشت سرش نماز می خواند.
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : انَّ خُلَفائی و اوصیائی و حُجَجِ اللهِ علی الخَلقِ بعدی اثنا عشر اوَّلُهم اخی و آخِرُهم وَلَدی قال المهدی یملأها قسطاً و عدلاً .
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: همانا جانشینان و اوصیاء من و حجت های الهی بر مردم بعد از من دوازده نفرند، اولی آنها برادرم (علی) و آخرینشان فرزندم می باشد مهدی که دنیا را از قسط و عدل پر میکند .
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۱»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : الائمه بعدی اثنا عشر، عدد شهور الحول و منا مهدی هذه الامة له هیبةُ موسی و بهاءُ عیسی و حکمُ داودَ و صبرُ ایوب.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم : فرمودند: ائمه بعد از من ۱۲ نفرند؛ به تعداد ماه های سال و مهدی این امت از ما است، هیبتی موسی گونه دارد و به زیبایی مانند عیسی است و در حکم مانند داود و صبری ایوب وار دارد.
«منتخب الاثر، ص ۲۶»
عن النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم : الائمةُ من بعدی اثنا عشر اولُهم انت یا علی و آخرهم القائم المهدی یَفتَحُ الله علی یده مشارقَ الارضِ و مغارِبَها.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ائمه بعد از من ۱۲ نفرند اولینشان تویی ای علی و آخرینشان مهدی قائم است، خداوند بدست او شرق و غرب زمین را فتح می کند.
«صراط المستقیم، ج ۲، ص ۱۲۶»
عن الامام ابی جعفر عليهالسلام قالَ : یَظْهَرُ الْمَهْدِیُّ بِمَکةَ عِنْدَ الْعِشاءِ مَعَهُ رایَةُ رَسُولِ صلىاللهعليهوآلهوسلم وَقَمِیصُهُ وَسَیْفُهُ وَعَلاماتٌ وَ نُورٌ وَبیانٌ.
امام باقر عليهالسلام فرمودند: مهدی (موعود (عج)) هنگام نماز عشا در مکه در حالی که پرچم رسول الله بر دست و پیراهن او را در بدن و شمشیر وی را با خود دارد، ظهور می کند و با او نشانه ها و نورانیت و بیان ویژه ای است.
«روضة الکافی، ج ۲، ص ۱۴۵»
عَنْ أبِی عَبْدِاللهِ عليهالسلام قالَ: مَنْ سَرَّهُ أَنْ یَکونَ مِنْ أَصْحابِ الْقائِمِ فَلْیَنْتَظِرْ وَلْیَعْمَلُ بِالْوَرَعِ وَمَحاسِنِ الْأَخْلاقِ وَهُوَ مَنْتَظِرٌ فَاِنْ ماتَ وَقامَ الْقائِمُ بَعْدَهُ کانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ أَدْرَکهُ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: کسی که دوست می دارد از اصحاب امام قائم بشمار آید، پس در انتظار بسر ببرد و ورع و پارسایی را پیشه خود سازد و به محاسن اخلاق بپردازد، این چنین کسی را منتظر گویند و اگر بمیرد در حالیکه امام خود را زیارت نکرده باشد، پاداش وی بسان کسانی است که در رکاب امام حضور دارند.
«مستدرک سفینة البحار، ج ۶، ص ۱۸۴»
حدیث - ۳۷
عَنْ زُرارَة عَنْ أبِی عَبْدِاللهِ عليهالسلام قالَ: یُنادیِ مُنادٍ بِاسْمِ الْقائِمِ عليهالسلام قلْتُ: خاصٌّ أمْ عامٌّ؟ قالَ: عامٌّ یَسْمَعُ کلُّ قَوْمٍ بِلِسانِهِمْ، قلْتُ فَمَنْ یُخالِفُ الْقائِمَ وَقَدْ نُودِیَ بِإِسْمِهِ؟ قالَ لا یَدَعُهُمْ إِبْلِیسُ .
زراره می گوید: امام صادق عليهالسلام فرمودند: منادی ای به نام «قائم آل محمد» صلىاللهعليهوآلهوسلم (در جهان) ندایی می دهد. زراره گفت به امام گفتم: (طرف خطاب و یا شنونده آن) بعضی از مردم اند یا همه مردم؟ امام پاسخ داد: نداء عام است و همه با زبان خود آنرا می شنوند. به امام عرض کردم: پس چه کسی در برابر این وضوح و صراحت ابلاغ، به مخالفت برمی خیزد؟ امام پاسخ داد: ابلیس مردم را آن چنان مورد وسوسه خویش قرار می دهد که در پایان شب، مردم نسبت به قیام امام، شک می کنند.
«منتخب الأثر، ص ۴۵۰»
قالَ جَعْفَرُ الصَّادِِقُ عليهالسلام : ما کانَ قَوْلُ لُوطٍ عليهالسلام لِقَوْمِهِ «لَوْ اَنَّ لِی بِکمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکنٍ شَدِیدٍ» (سورة هود، آیه ۸۰) إِلاّ تَمَنِّیاً لِقُوّةِ الْقائِمِ الْمَهْدِیِّ وَشِدَّةِ أَصْحابِهِ وَهُمْ الرُّکنُ الشَّدِیدُ .
امام صادق عليهالسلام فرمودند: گفتار حضرت لوط عليهالسلام درباره قومش که فرمودند: «ای کاش مرا قوتی و یا پناهگاهی امن و استوار بود تا از شرّ شما محفوظ می ماندم» آرزویی است در حیطه قدرت قائم مهدی و استواری یارانش که عبارتند از رکن شدید، هر یک از یاران مهدی عليهالسلام دارای قدرت چهل مرد هستند، دلهای آنها از فولاد محکم تر است، اگر بر کوهها بگذرند کوهها درهم فرو ریزند و دست از شمشیرهای خود برنمی دارند تا آنکه خدا از آنان راضی شود.
«ینابیع المودّه، ص ۹»
قالَ أَبو عَبْدِ اللهِ عليهالسلام : إِنَّ قائِمَنا إِذا قامَ مَدَّ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ لِشِیعَتِنا فِی أَسْماعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ حَتّی (لا) یَکونَ بَیْنَهُمْ وَبَیْنَ الْقائِمِ بَرِیدٌ یُکلِّمَهُمْ فَیَسْمَعُونَ وَ یَنْظُرُونَ إِلَیْهِ وَهُوَ فِی مَکانِهِ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: همانا آنگاه که قائم ما ظهور کند، خداوند نیروی شنوایی و بینایی شیعیان و پیروان ما را آن چنان تقویت خواهد کرد که از فاصله بسیار دور صدای امام را می شنوند و آن حضرت را می بینند و با او صحبت می کنند، در صورتی که امام در جایگاه خویش مستقر است.
«الکافی، ج ۸، ص ۲۴۰»
عن الامام ابی جعفر عليهالسلام قالَ : إِذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ اللهُ یَدَهُ عَلی رُؤُوسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِها عُقُولَهُمْ وَ کمُلَتْ بها أَحْلامُهُمْ.
امام باقر عليهالسلام فرمودند: آنگاه که قائم ما قیام کند خداوند متعال عنایت خویش را متوجّه مردم خواهد ساخت آن چنان که عقل آنان را جمع و حلم آنان کامل می گردد.
«الکافی، ج ۱، ص ۲۵»
عَن الامام الصادق عليهالسلام قالَ: إِنَّ الْمُؤْمِنَ فِی زَمانِ الْقائِمِ وَ هوَ بِالْمَشْرِقِ لَیَری أَخاهُ الَّذی فِی المَغْرِب وَ کذا الَّذیِ فِی الْمَغْرِبِ یَری أَخاهُ الَّذیِ فِی الْمَشْرِقِ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: البته انسان با ایمان در زمان حضرت قائم در حالیکه در مشرق است، برادر و دوست خود را که در مغرب بسر می برد می بیند و همچنین، آنکس که در مغرب است، برادر خود را در مشرق می بیند.
«بحار الأنوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱»
قالَ أمِیرُ الْمُؤْمِنینَ عليهالسلام : یَعْطِفُ الْهَوی عَلی الهُدی إِذا عَطََفُوا الْهُدی عَلی الْهَوَی وَیَعْطِفُ الرَّأْیَ عَلی الْقُرْآنِ إِذا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلی الرَّأْیِ فَیُرِیکمْ کیْفَ عَدْلُ السِّیرَةِ وَیُحْیِی مَیْتَ الْکتابِ وَالسُّنَّةِ.
أمیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: (مهدی موعود عليهالسلام پس از ظهور) هوای نفس را مطیع دین می سازد در صورتی که در جهان، دین در محور هوای نفس تفسیر می گردد و همچنین اظهار نظرها را پیرو نظر قرآن می سازد در حالیکه عکس آن می باشد و مشاهده خواهید کرد که چگونه سیره ها بسوی شاه راه حقیقت تغییر مسیر خواهد داد و قرآن و سنت فراموش شده و متروک، حیات خویش را در جامعه باز می یابند.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۳۶»
قالَ أمِیرُ الْمُؤْمِنینَ عليهالسلام : وَ تَخْرُجُ الْأَرْضُ أَفالِیذَ کبِدِها وَتُلْقی إِلَیْهِ سَلَماً مَقالِیدَها.
أمیرالمؤمنین عليهالسلام فرمودند: (هنگامی که امام زمان قیام کند) زمین قطعات جگر (گنجینه های ارزنده) درون خود را بیرون می ریزد و کلیه خزینه های خود را به امام تسلیم می کند.
«ارشاد مفید، ص ۳۵۹»
عن الامام ابی جعفر عليهالسلام قالَ : الْقائِمُ مِنّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ مُؤَیَّدٌ بِالنَّصْرِ تُطْوی لَهُ الْأَرْضُ وَ تَظْهَرُ لَهُ الْکنُوزُ وَ یَبْلُغُ سُلْطانُهُ الْمَشْرِقَ وَالْمَغْرِبَ وَیُظْهِرُ بِهِ اللهُ دِینَهُ کلَّهُ وَلُوْ کرِهَ الْمُشْرِکونَ فَلا یَبْقی عَلی وَجْهِ الْأَرْضِ خَرابٌ إِلاّ عُمِّرَ.
امام باقر عليهالسلام فرمودند: قائم ما بر اثر رعب و ترسی که در دلهای مخالفان ایجاد می شود، پیروز می گردد، زمین در اختیار او قرار می گیرد، همه گنجینه های نهفته در دل زمین برای او ظاهر می شوند، قدرت حکومت او شرق و غرب عالم را فرا می گیرد و دین خدا بوسیلة او به همگان عرضه می شود. گرچه کفار را ناخوش آید. و در سطح زمین خرابه ای باقی نمی ماند، جز آنکه به آبادانی تبدیل گردد.
«المحجة البیضاء، ج ۴، ص ۳۴۱»
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
القائم منا منصور بالرعب مؤ ید بالنصر... یبلغ سلطانه المشرق و المغرب... فلا یبقی علی وجه الارض خراب الا عمر.
قائم ما به وسیله بیم، یاری شود و با پیروزی تاءیید گردد. حکومت او مشرق و مغرب را فرا گیرد. پس در تمامی روی زمین خرابی باقی نمی ماند مگر آنکه آباد شود.
منهاج البراعة، ج ۸، ص ۳۵۳.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
اذا ظهر القائم سوی بین الناس حتی لا تری محتاجا الی الزکاة.
چون قائم عليهالسلام ظهور کند آنگونه بین مردم به مساوات رفتار نماید که نیازمند به دریافت زکات دیده نشود.
بحارالانوار ج ۵۲، ص ۳۹۰، روایت ۲۱۲.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
اذا قام القائم من آل محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم : ضرب فساطیط لمن یعلم الناس القران علی ما انزل الله.
چون قائم آل محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم کند نماید، خیمه هایی برپای دارد تا افرادی قرآن را آنگونه که خدای نازل فرموده است به مردم بیاموزند.
نوائب الدهور، ح ۳، ص ۴۰۹.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
یهدم ما کان قبله کما هدم رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم امر الجاهلیة و یستاءنف الاسلام جدیدا.
او امام مهدی عليهالسلام آنچه را پیش از او بوده است در هم ریزد؛ آنگونه که رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم امور جاهلیت را در هم ریخت. مهدی عليهالسلام اسلام را به گونه ای تازه و جدید می آغازد.
الغیبة، نعمانی، ص ۱۵۲.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
اذا قام القائم عليهالسلام یوسع الطریق الاءعظم... و یهدم کل مسجد علی الطریق و یسد کل کوة الی الطریق
و کل جناح و کنیف و میزاب الی الطریق.
چون قائم عليهالسلام قیام کند، راههای اصلی را توسعه می دهد و هر مسجدی را که مانع راه باشد ویران می سازد و هر پنجره را که به سوی راههای عمومی گشوده باشد و نیز هر گونه ایوان و آبریزگاه و ناودانی را که به طرف راههای عمومی باشد می بندد.
الغیبة، شیخ طوسی، ص ۴۷۵.
قال الباقر عليهالسلام :
فی قوله تعالی (و لمن انتصر بعد ظلمه (۳)): ذلک القائم عليهالسلام اذا قام انتصر من بنی امیة و من المکذبین و من النصاب.
امام باقر عليهالسلام درباره این آیه شریفه (و برای آن کس که انتقام کشد پس از ستمی که بر او رفته است) فرمودند: منظور از این آیه، قائم آل محمد عليهالسلام است، چون او قیام کند از بنی امیه و تکذیب کنندگان و دشمنان انتقام بگیرد.
تفسیر برهان، ج ۱، ص ۲۱۲.
امام حسین عليهالسلام فرمودند:
صاحب الامر یضع سیفه علی عاتقه ثمانیة اشهر.
صاحب الامر شمشیرش را به مدت هشت ماه بر شانه خویش می گذارد (و به نبردی پیوسته می پردازد).
کمال الدین، ص ۳۱۸، روایت ۵.
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
ثم یرجع الی الکوفة فیبعث الثلاث ماءئة و البضعة عشر رجلا الی الافاق کلها فیمسح بین اکتافهم و علی صدورهم فلا یتعایون فی قضاء.
سپس امام مهدی عليهالسلام به شهر کوفه بر می گردد و سیصد و ده نفر و اندی را به تمامی اطراف می فرستد و دستی بر بین شانه ها و سینه های آنان می کشد، پس در هیچ قضاوتی در نمی مانند.
الامام المهدی، ص ۵۴۳.
امام حسین عليهالسلام فرمودند:
فی القائم منا سنن من الانبیاء... فاما من نوح فطول العمر و اءما من ابراهیم فخفاء الولادة و اعتزال الناس و اما من موسی فالخوف و الغیبة و اءما من عیسی فاختلاف الناس فیه و اءما من ایوب فالفرج بعد البلوی و اءما من محمد فالخروج بالسیف.
در قائم ما سنتها و ویژگیهایی از پیامبران وجود دارد:
از نوح عليهالسلام عمر طولانی، از ابراهیم عليهالسلام مخفی بودن و ولادت و دوری گزینی از مردم، از موسی عليهالسلام ترس و غیبت، از عیسی عليهالسلام اختلاف مردم درباره او، از ایوب عليهالسلام گشایش پس از گرفتاریها، و از محمد عليهالسلام قیام با شمشیر.
کشف الغمة، ج ۳، ص ۳۲۹.
امام رضا عليهالسلام فرمودند:
لو قد خرج قائمنا لم یکن الا العلق و العرق، القوم علی السروج و ما لباس القائم الا الغلیظ و ما طعامه الا الجشب.
چون قائم ما قیام کند، چیزی جز مرگ و عرق نخواهد بود. افراد همواره بر پشت اسبها (در نبرد) خواهند بود. لباس قائم لباسی خشن و غذایش طعامی ناگوار و بدمزه خواهد بود.
بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۹.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
انه یخبر کل قوم بما استبطنوه و یعرف ولیه من عدوه بالتوسم.
او (امام مهدی عليهالسلام ) از آنچه گروهها پنهان نموده اند خبر می دهد و دوست خود را از دشمنش به فراست باز می شناسد.
صراط المستقیم، ج ۲، ص ۲۵۴.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
و ما تستعجلون بخروج القائم؟ فوالله ما لباسه الا الغلیظ و لا طعامه الا الجشب و ما هو الا السیف و الموت تحت ظل السیف.
چرا درباره قیام قائم شتاب می کنید؟ به خدا سوگند! لباسش جز لباسی ضخیم و خوراکش جز غذایی ناگوار نیست. قیام او جز شمشیر و مرگ در سایه شمشیر نیست.
بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۴.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
ان قائمنا اذا قام لبس لباس علی عليهالسلام و سار بسیرته.
همانا چون قائم ما قیام کند، لباس علی عليهالسلام را بپوشد و بر اساس شیوه و سیره او رفتار نماید.
وسائل الشیعة، ج ۳، ص ۳۴۸، روایت ۷.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
یفقد الناس امامهم فیشهد الموسم فیراهم و لا یرونه.
مردم امام خویش را نیابند (امامشان غایب از نظرها باشد پس امام هنگام حج در مراسم حج حضور یابد و ایشان را ببیند، ولی آنان وی را نبینند.
وسائل الشیعة، ج ۸، ص ۹۶، روایت ۹.
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
فما تنکر هذه الاءمة ان یفعل الله جل و عز بحجته کما فعل بیوسف ان یمشی فی اسواقهم ویطاء بسطهم حتی یاءذن الله فی ذلک له.
چگونه این امت انکار می کنند که خداوند با حجت خویش آن گونه رفتار نماید که با حضرت یوسف رفتار نمود (امام زمان عليهالسلام بصورت ناشناس) در بازارهایشان حرکت نماید و پای بر فرشهایشان بگذارد تا اینکه خدا در این باره به او اجازه (ظهور) بدهد.
الکافی، ج ۱، کتاب الحجة، ص ۱۳۴، روایت ۸۸۵.
قال الامام الصادق عليهالسلام : ان قائمَنا اذا قام مدَّ اللهُ عزَّوجلَّ لشیعتنا فی اسماعهم و ابصارهم حتی لا یکون بینهم و بین القائم برید، یکلمهم فیسمعون و ینظرون الیه و هو فی مکانه.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: وقتی قائم ما قیام کند، خداوند چشمان و گوشهای شیعیان ما را تیز می کند، به گونه ای که میان قائم و شیعیانش پیکی نیست، او صحبت می کند و آنها می شنوند و او را می بینند، در حالی که او در جای خود می باشد.
«الکافی، ج ۸، ص ۲۴۱»
قال الامام الصادق عليهالسلام : اذا قام القائم عرض الایمانَ علی کلِ ناصبٍ فان دخلَ فیه بحقیقةٍ و الا ضَرَبَ عُنُقَهُ او یُؤَدِی الجزیةَ کما یؤدیها الیوم اهل الذمه.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: زمانی که قائم عليهالسلام قیام کند، ایمان را بر هر ناصبی (غیرمومنی) عرضه می کند، پس اگر واقعاً ایمان آورد او را رها می کند و اگر ایمان حقیقی نیاورد یا گردن او را می زند و یا او را مجبور به پرداخت جزیه می کند، چنانکه اهل ذمه امروز جزیه می دهند.
«الکافی، ج ۸، ص ۲۲۷»
قال ابو عبدالله عليهالسلام : اذا ادرکتَ هذا الزمان فادع بهذا الدعاء: اللهمَّ عَرِّفنی نفسَکَ فانَّک اِن لم تُعرِّفْنی نفسَک لم اعرِف نَبیَّکَ، اللهمَّ عرَّفْنی
امام صادق عليهالسلام فرمودند: هر گاه زمان غیبت را درک کردی پس این دعا را بخوان: خداوندا شناخت خودت را به من عطا کن، چرا که اگر تو خود را به من نشناسانی، نبیّت را نخواهم شناخت، خداوندا رسولت را به من بشناسان، چرا که اگر شناخت رسولت را به من عطا نکنی، حجت تو (امام زمان) را نخواهم شناخت، خداوندا حجتت را به من بشناسان، چرا که اگر او را به من نشناسانی از دینم گمراه می شوم.
«الکافی، ج ۱، ص ۳۳۷»
قال ابو عبدالله عليهالسلام : انَّ لِصاحِبِ هذا الامر غیبةٌ المتمسک فیها بدینه کالخارط للقتاد.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: همانا برای صاحب الامر غیبتی است (پس) کسی در دوران او دین خود را حفظ کند، مانند کسی است که خار مغیلان را با دست بتراشد.
«الکافی، ج ۱، ص ۳۳۵»
عن الامام علی بن الحسین عليهالسلام قال: ان اهل زمان غیبة، القائلون بامامتِه، المنتَظرون لظُهورِهِ افضَلُ اهل کلِ زمانٍ.
امام سجاد عليهالسلام فرمودند: همانا مردم زمان غیبت که امامت او را پذیرفته اند و منتظر ظهور اویند، برتر از افراد همه زمانها هستند.
«بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۲۲»
عن ابی عبدالله عليهالسلام قال: صاحب هذا الامور تعمی ولادته علی (هذا) الخلق لئلا یکون لاحد فی عنقه بیعة اذا خرج.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: ولادت صاحب الامر عليهالسلام بر این مردم پوشیده است تا بیعت هیچ کس در هنگام ظهور بر گردن او نباشد.
«بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۹۵»
قال سلیمان: فقلت للامام الصادق عليهالسلام : فکیف ینتفع الناس بالحجةِ الغائبِ المَستور؟ قال: کما ینتفعون بالشمس اذا سترها السحاب.
سلیمان گوید: به امام صادق عليهالسلام عرضه داشتم: مردم چگونه از حجتی (امام) که از نظر پنهان است، نفع می برند؟ حضرت فرمودند: همان گونه که از خورشید پشت ابر نفع می کنند (از او نیز نفع می برند).
«بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۹۲»
قال ابو عبدالله عليهالسلام : من اَقَرَّ بالائمةِ مِن آبائی وَ وُلدی و جَحَدَ المَهدیّ من وُلدی کان کمن اقرّ بجمیع الانبیا و جحد محمداً صلىاللهعليهوآلهوسلم نبوته.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: هر کس به امامت ائمه هدی از پدران و فرزندانم اقرار کند ولی فرزندم مهدی را انکار نماید، مانند کسی است که به نبوت تمامی پیامبران اقرار کند اما نبوت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم را انکار نماید.
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۴۵»
عن ام هانی قال: قلت لابی جعفر عليهالسلام ما معنی قولِ الله تعالی «فلا اقسم بالخُنَّس»؟ قال لی: یا ام هانی امام یَخنِسُ سَنَةَ ستینَ و مأتینِ ثم یَظهَرُ کالشهاب یتَوقَد فی اللیلة الظلماء فان ادرکتِ زمانه قرَت عینُک.
ام هانی گوید به امام باقر عليهالسلام عرضه داشتم، معنی کلام خداوند در آیه ( فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ) (تکویر، ۱۵) چیست؟ حضرت فرمودند: ای ام هانی این آیه درباره امامی است که خود را از سال ۲۶۰ پنهان نموده (بگونه ای که مردم او را نمی شناسند). سپس مانند شهابی درخشنده در شب تاریک، ظهور می کند پس اگر تو آن زمان را درک کردی چشمت روشن.
«الکافی، ج ۱، ص ۳۴۱»
قال الامام الحسین عليهالسلام : امّا انَّ الصابِرَ فی غیبتِهِ علی الاذی و التکذیبِ بمنزلةِ المجاهدِ بالسیف بینَ یَدَی رسول الله - صلىاللهعليهوآلهوسلم -.
امام حسین عليهالسلام فرمودند: همانا کسی که در زمان غیبت بر آزار و اذیت و تکذیب کردن ها صبر کند، همانند کسی است که با شمشیر در کنار رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم مبارزه می کند.
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۳۳»
عن الامام الحسن عليهالسلام قال: یُطیلُ الله عُمرَهُ فی غَیبَةٍ ثُمَّ یُظهِرُهُ بِقُدرَتِهِ فی صُورَةِ شابٍ ابنِ دونَ اربعین سنةٍ ذلک لِیُعلَم اَنَّ اللهَ علی کل شیءٍ قدیر.
امام حسن عليهالسلام فرمودند: خداوند در زمان غیبت عمر او را طولانی می گرداند سپس او را با قدرت خود به صورت جوانی که سنش کمتر از چهل سال است ظاهر می کند تا همه بدانند خداوند بر هر چیزی تواناست.
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۲۳»
عن النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم قال: انت ابو الائمةِ الإحدَی عشرة مِن صُلبکَ مطهرون معصومون و منهم المهدی.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به امام علی عليهالسلام فرمودند: تو پدر یازده امام که از صلب تو هستند می باشی، امامانی پاک و معصوم و مهدی از آنهاست.
«صراط المستقیم، ج ۲، ص ۱۲۶»
عن النبی صلىاللهعليهوآلهوسلم قال: یَخرُجُ المهدی مِن وُلدی یَصلحُ اللهُ تعالی امره فی لَیلَةٍ فیملأ الارضَ عدلاً کما مُلِئَت جوراً.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: مهدی که از فرزندان من است، قیام می کند در حالی که خداوند یک شبه امر قیام او را اصلاح می کند پس زمین را همانگونه که پر از ظلم و ستم شده، پر از عدل و داد می کند.
«صراط المستقیم، ج ۲، ص ۱۲۲»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم لِفاطمة فی مرضِهِ: و الّذی نفسی بیده لابُدَّ لِهذِهِ الاُمَّةِ مِن مهدیٍ و هو واللهِ مِن وُلدِکِ.
پیامبر اکرم در مریضی (ای که منجر به رحلتشان شد) به حضرت فاطمه عليهاالسلام فرمودند: قسم به آن کسی که جانم در دست اوست، حتما مهدی و هدایت گری برای این امت می آید و قسم به خدا او فرزند تو است.
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۶۷»
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم : لابد للغلام من غیبة. فقیل له: و لِمَ یا رسول الله، قال: یخاف القتل.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: لازم است مهدی در حالی که پسر بچه است غائب شود، گفته شد: ای رسول خدا غیبت برای چه، حضرت فرمودند: می ترسد کشته شود.
«بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۹۰»
عَن الامام الصادق عليهالسلام قالَ: إذا قامَ قائِمُ آلِ مُحَمَّدٍ عليهالسلام حَکمَ بَیْنَ النَّاسِ بِحُکمِ داوُدَ عليهالسلام لا یَحْتاجُ إِلی بَینَةٍ یُلْهِمُهُ اللهُ بِعِلْمِهِ.
امام صادق عليهالسلام فرمودند: آنگاه که قائم آل محمد عليهالسلام ظهور کند در جامعه همچون داود پیامبر عليهالسلام قضاوت خواهد کرد؛ در باب احکام صادره نیازی به شاهد و بیّنه ندارد بلکه واقعیت و حقیقت امر را خداوند به وی الهام می کند و او مأمور است تا به علم خویش عمل کند.
«الغیبة، ص ۱۲۲»
عَنْ أبِی عَبْدِاللهِ عليهالسلام قالَ: فِیهِمْ رِجالٌ لایَنامُونَ اللَّیلَ لَهُمْ دَوِیٌّ فِی صَلواتِهِمْ کدَوِیِّ النَّحْلِ یَبِیتُونَ قِیاماً عَلی أَطْرافِهِمْ وَیُصْبِحُونَ عَلی خُیُولِهِمْ شِعارُهُمْ یا لِثاراتِ الْحُسَیْنِ إذا سارُوا یَسِیرُ الرُّعْبُ أَمامَهُمْ مَسِیرَةَ .
امام صادق عليهالسلام فرمودند: در میان آنان (لشکریان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف رجالی دیده می شوند که شبها را بیدار می مانند و همچون زنبور عسل شب را در زمزمه (عبادت و راز و نیاز) به سر می برند و نیز شبها را در دفاع و نگهبانی بروز می رسانند، شعار آنان «یا لثارات الحسین» است وقتی که به حرکت درمی آیند ترس و وحشت نیز در پیشاپیش آنان در دلهای مخالفان ایجاد می شود و خداوند توسط آنان امام حق را نصرت می بخشد.
«مستدرک سفینة البحار، ج ۶، ص ۱۸۴»
قالَ جَعْفَر الصَّادِِق عليهالسلام فِی هذِهِ الْآیَةِ (قَلْ یَوْمَ الْفَتْحِ لا یَنْفَعُ الَّذِینَ کفَرُوا إیْمانُهُمْ وَلا هُمْ یَنْظُرُونَ): یَوْمُ الْفَتْحِ، یَوْمٌ تُفَتَّحُ الدُّنْیا عَلی الْقائِمِ وَلا یَنْفَعُ أَحَداً تَقَرَّبَ بِالْإیمانِ مالَمْ یَکنْ قَبْلَ ذلِک مُؤْمِناً .
امام صادق عليهالسلام در پیرامون آیه ( قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ ) فرمودند: روز فتح، همان روزی است که جهان، بدست قائم آل محمد فتح شود و آنروز کسی را که قبلاً ایمان نداشته است روی آوردن به دین، سودی ندهد ولی کسی که قبل از فتح امام ایمان آورده و به امامت امام معتقد بوده و در شمار منتظرانش باشد، از ایمان خویش، سود برد و بر شأن و مقامش افزوده شود و این پاداش دوستان و پیروان ما اهل بیت است.
«منتخب الأثر، ص ۴۷۰»
عَنْ أبِی عَبْدِاللهِ عليهالسلام قالَ: فِی وَصْفِ الْحَجَرِ وَ الرُّکنِ الَّذیِ وُضِعَ فِیهِ قالَ وَمِنْ ذلِک الرُّکنِ یَهْبِطُ الطَّیْرُ عَلی الْقائِمِ فَاَوَّلُ مَنْ یُبایِعُهُ ذلِک الطَّیْرُ وَهُوَ وَاللهِ جَبْرَئِیلُ وَ إلی ذلِک الْمَقامِ یُسْنِدُ ظَهْرَهُ .
امام صادق عليهالسلام در وصف رکنی که «حجر الأسود» بر آن نصب شده است، فرمودند: پرنده ای از روی آن رکن به سوی حضرت قائم به پرواز در می آید و اول کسی است که با او بیعت می کند و به خدا قسم این پرنده جبرئیل است و آن کسی که تکیه به این مقام می زند دلیل و حجت بر ظهور حضرت قائم است و این مکان شاهد است که چه کسانی در این مکان وفای به عهد می کنند.
«بحار الأنوار، ج ۵۲، ص ۲۷۹»
عَنِ النَّبِیِّ صلىاللهعليهوآلهوسلم قالَ: یَنْزِلُ عِیسی بْنُ مَرْیَمَ عليهالسلام إِلی الْأَرْضِ وَ کأَنَّ رَأْسَهُ یَقْطُرُ وَلَمْ یُصِبْهُ بَلَلٌ وَ إِنَّهُ یَکسِرُ الصَّلِیبَ وَیَقْتُلُ الْخِنْزِیرَ وَ یُفیضُ الْمالَ .
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: هنگام ظهور، عیسی مسیح عليهالسلام به زمین باز می گردد و از بالای سرش قطره های آب فرو می ریزد ولی به او اصابت نمی کند و وی را تر نمی سازد. و مسیح کسی است که صلیب را می شکند، خوک را می کشد و اموال را تقسیم می کند و در حکومت مهدی عليهالسلام امنیت ویژه ای در زمین حکم فرماست به گونه ای که شیر با شتر و پلنگ با گاو و گرگ با گوسفند، زندگی می کنند. بچه ها با مارها به بازی مشغول می شوند و هیچ کدام به دیگری گزندی نمی رسانند و عیسی عليهالسلام چهل سال زندگی می کند و سپس می میرد و مسلمین بر او نماز می خوانند و دفنش می کنند.
«حیوة الحیوان، ج ۱، ص ۷»
عَنِ النَّبِیَّ صلىاللهعليهوآلهوسلم قالَ: یُخْرِجُ اللهُ مِنْ صُلْبِ الْحُسَیْنِ عليهالسلام تِسْعَةً مِنَ الْأئِمَّةِ اُمَناءَ مَعْصُومُونَ مِنّا مَهْدِیُّ هذِهِ الْأُمَّةِ إذا صارَتْ الدُّنْیا هَرَجاً و مرجاً وَ تَظاهَرَتْ الْفِتَنُ وَتَقَطَّعَتِ السُّبُلُ .
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: خداوند متعال، از صلب حسین ۹ نفر از ائمه و پیشوایان را به دنیا خواهد آورد، آنگاه که جهان در هرج و مرج فرو رود و فتنه ها دست به دست هم دهند و راههای جامعه بسته شود و وقتی که برخی از فتنه جویان به یاری یکدیگر بشتابند، بزرگ به کوچک ترحم نکنند و کوچک برای بزرگ احترام نگذارد (در این هنگام) خداوند متعال «مهدی» ما یعنی نهمین فرزند امام حسین را مبعوث خواهد ساخت، او دژهای گمراهی را فتح نموده و دلهای غافلان را بیدار خواهد ساخت. حرکت و قیام او ماهیت دینی خواهد داشت همان دینی که من در آغاز آن قیام کرده ام، وی زمین را پر از عدل و داد خواهد ساخت چنانچه پر از ظلم شده باشد.
«أنوار البهیه، ص ۱۷۴»
قالَ رَسُولُ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : إِنَّ قائِمَنا إذا خَرَجَ یَتجه لَهُ ثَلاثْماةَ وَ ثَلاثَة عَشَر رَجُلاً عَدَدَ رِجالِ بَدْرٍ، فَاِذا کانَ وَقْتُ خُرُوجِهِ کانَ لَهُ سَیْفٌ مَغْمُودٌ فَیُنادِیهِ السَّیْفُ: قُمْ یا وَلِیَّ اللهِ فَاقْتُلْ أَعْداءَ اللهِ.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: آنگاه که قائم ما خروج کند، سیصد و سیزده تن به عدد شهدای بدر، وی را همراهی خواهند کرد و در زمان خروج آن حضرت شمشیری که در غلاف دارد ندا می دهد که: ای، ولیّ خدا برخیز و دشمنان خدا را نابود کن.
«الإنصاف، ص ۲۳۱»
قالَ رَسُولُ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم : مَنْ أَنْکرَ الْقائِمَ مَنْ وُلدیِ فَقَد انْکرَنِی.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: کسی که وجود قائم از فرزندان مرا انکار کند، مرا انکار کرده است.
«منتخب الأثر، ص ۴۹۲»
امام باقر عليهالسلام :
إذا قامَ القائِمُ عليهالسلام سارَ إلَی الکوفَةِ فَهَدَمَ بِها أربَعَةَ مَساجِدَ ، فَلَم یَبقَ مَسجِدٌ عَلی وَجهِ الأَرضِ لَهُ شُرَفٌ إلّا هَدَمَها وجَعَلَها جَمّاءَ
زمانی که قائم عليهالسلام به پا خیزد ، به کوفه رفته ، چهار مسجد را در آن ویران خواهد ساخت پس کنگره هر مسجدی را که دارای آن باشد ، ویران کرده ، آن را بدون کنگره خواهد کرد
الإرشاد: ج ۲ ص ۳۸۵ ، الغیبة للطوسی: ص ۴۷۵ ح ۴۹۸ نحوه ، إعلام الوری: ج ۲ ص ۲۹۱ کلّها عن أبی بصیر ، روضة الواعظین: ص ۲۹۰ ، بحار الأنوار: ج ۵۲ ص ۳۳۹ ح ۸۴
امام صادق عليهالسلام فرمودند:
یَومُ النَّیروزِ هُوَ الیَومُ الَّذی یَظهَرُ فیهِ قائِمُنا أهلَ البَیتِ؛
نوروز ، روزی است که قائم ما اهل بیت در آن ظهور میکند.
بحار الأنوار ، ج ۵۲ ، ص ۲۷۶
امام صادق عليهالسلام :
إذا قامَ قائمُ آلِ محمّدٍ علَیهِ وعلَیهِمُ السلامُ حَکَمَ بینَ الناسِ بحُکمِ داودَ ، لا یَحتاجُ إلی بَیِّنةٍ ، یُلهِمُهُ اللّهُ تعالی فَیَحکُمُ بعِلمِهِ
زمـانـی کـه قـائم آل محمّد عليهالسلام ، قـیام کند ، به حکم داود میان مردم داوری میکند و نیازی به بیّنه (شهود و مدرک) ندارد خداوند متعال این حکم را به او الهام میکند و او به علمش قضاوت میکند
بحار الأنوار : ۱۴ / ۱۴ / ۲۳ منتخب میزان الحکمة : ۴۷۲
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
مثل قائم ما مثل وقوع قیامت است که وقت آنرا جز خدای تبارک و تعالی نمی داند و به احدی آشکار نسازد جز به صورت ناگهانی پیش نخواهد آمد.
بحارالانوار جلد ۵۱ صفحه ۱۵۴
امام حسین عليهالسلام فرمودند:
خداوند قائم ما را از پس پرده غیب برون آور و آن گاه او از ستمگران انتقام گیرد.
اثبات الهداء ج ۷ ص ۱۳۸
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
بدان که میان خدای متعال و بندگانش خویشی و قرابتی نیست، و کسی که مرا انکار کند از من نیست و راه او راه پسر نوح است.
(کمالالدین و تمامالنعمه/۲/۴۸۴)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
من مهدی هستم، منم قیامگر زمان، منم آنکه زمین را آکنده از عدل میسازد،
آنچنانکه از ستم پر شده بود.
(بحارالانوار/۵۲/۲)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
اگر نبود که ما دوستدار صلاح شما هستیم و به شما لطف و مرحمت داریم، همانا به شما توجه و التفات نمیکردیم.
(بحارالانوار/۵۳/۱۷۹)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
تنها به سوی خدا دست نیاز برمیآورم و از او کفایت امور میخواهم و از او توفیق کار زیبا و شایسته را میطلبم و از او سرپرستی خویش را میخواهم.
(بحارالانوار/۲۵/۱۸۳)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
همانا من ایمنیبخش اهل زمین هستم، همچنانکه ستارگان ایمنیبخش اهل آسمانند.
(بحارالانوار/۵۳/۱۸۱)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
نفعبردن از من در زمان غیبتم مانند نفعبردن از خورشید هنگام پنهانشدنش در پشت ابرهاست.
(بحارالانوار/۵۳/۱۸۱)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
هر یک از پدرانم بیعت یکی از طاغوتهای زمان به گردنکشان بود، ولی من در حالی قیام خواهم کرد که بیعت هیچ طاغوتی به گردنم نباشد.
(بحارالانوار/۵۳/۱۸۱)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
من تنها بازماندهی خدا در زمین و انتقام گیرنده از دشمنان او هستم.
(بحارالانوار/۵۳/۱۸۱)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
ما از اوضاع شما کاملاً آگاهیم و هیچیک از احوال شما بر ما پوشیده نیست.
(بحارالانوار/۵۲/۵۱)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
من باقیماندهی از آدم و ذخیرهی نوح و برگزیدهی از ابراهیم و خلاصهی محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم میباشم.
(غیبت نعمانی/۲۸۱)
امام مهدی عليهالسلام فرمودند:
من آخرین جانشین پیامبرم و خداوند بواسطهی من، بلا را از خانواده و شیعیانم بر طرف میکند.
(بحارالانوار/۵۲/۳۰)
پیامبراکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
لتملأنّ الأرض ظلما و عدوانا ثمّ لیخرجنّ رجل من أهل بیتی حتّی یملأها قسطا و عدلا کما ملئت ظلما و عدوانا؛
زمین از جور و تعدی پر می شود آنگاه مردی از خاندان من بیرون آید تا آن را از انصاف و عدل پر کند چنان که از ظلم و تعدی پر شده است.
نهج الفصاحه
امام سجاد عليهالسلام می فرمایند:
إِذَا قَامَ الْقَائِمُ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْ کُلِّ مُؤْمِنٍ الْعَاهَةَ وَ رَدَّ إِلَیْهِ قُوَّتَهُ؛
هنگامی که حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف ظهور کند، خداوند ناراحتیها و بلایا را از هر مؤمنی میزداید و به او قدرت و قوت عطا میکند.
بحارالانوار،ج۵۲،ص۳۴۶،باب۳۷.
امام حسن عسکری عليهالسلام می فرمایند:
إذا قام القائم أمر بهدم المنائر و المقاصیر التی فی المساجد؛
هنگامی که قائم عليهالسلام قیام کند ، دستور به خرابی مناره ها و اتاقکهای مخصوص پیش نمازها در مساجد دهد
الغیبة للشیخ الطوسی ، ص ۱۳۳
قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - عليهالسلام ا - :
أمّا وَاللّهِ، لَوْ تَرَکُوا الْحَقَّ عَلی أهْلِهِ وَ اتَّبَعُوا عِتْرَةَ نَبیّه، لَمّا اخْتَلَفَ فِی اللّهِ اثْنانِ، وَ لَوَرِثَها سَلَفٌ عَنْ سَلَف، وَ خَلْفٌ بَعْدَ خَلَف، حَتّی یَقُومَ قائِمُنا، التّاسِعُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ عليهالسلام ؛
حضرت فاطمه زهرا عليهالسلام فرمودند:
به خدا سوگند، اگر حقّ یعنی خلافت و امامت را به اهلش سپرده بودند و از عترت و اهل بیت پیامبر )صلوات اللّه علیهم( پیروی و متابعت کرده بودند حتّی دو نفر هم با یکدیگر درباره خدا و دین اختلاف نمی کردند. و مقام خلافت و امامت توسط افراد شایسته یکی پس از دیگری منتقل می گردید و در نهایت تحویل قائم آل محمّد عليهالسلام می گردید که او نهمین فرزند از حسین عليهالسلام می باشد.
بحارالأنوار، ج ۳۶، ص ۳۵۲، ح ۲۲۴
امام حسین عليهالسلام :
فی بَیانِ ما یَحْدُثُ فی زَمَنِ ظُهورِ الاِْمامِ الْحُجَّةِ عليهالسلام : وَ لَتَنْزِلَنَّ الْبَرَکَةُ مِنَ السَّماءِ اِلَی الاَْرْضِ حَتّی اِنَّ الشَّجَرَةَ لَتَقْصِفُ مِمّا یَزیدُ اللّهُ فیها مِنَ الثَّمَرَةِ وَ لَتُوْکَلُ ثَمَرةُ الشِّتاءِ فِی الصَّیْفِ وَ ثَمَرَةُ الصَّیْفِ فِی الشِّتاءِ وَ ذلِکَ قَوْلُهُ تعالی: وَ لَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُری آمَنوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِم بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الاَْرْضِ وَلکِن کَذَّبُوا؛
در بیان آنچه هنگام ظهور امام زمان عليهالسلام رخ میدهد : برکت از آسمان به سوی زمین فرو میریزد، تا آنجا که درخت از میوه فراوانی که خداوند در آن میافزاید، میشکند. (مردم) میوه زمستان را در تابستان و میوه تابستان را در زمستان میخورند و این معنای سخن خداوند است که: (و اگر مردمِ آبادیها ایمان میآوردند و تقوا پیشه میکردند، برکتهایی از آسمان و زمین به روی آنان میگشودیم، لیکن تکذیب کردند).
(مختصر بصائر الدرجات، ص ۵۱ )
حضرت علی عليهالسلام می فرمایند:
به سبب غیبت مهدی عليهالسلام سردرگمی به وجود می آید که گروهی گمراه می شوند و گروهی دیگر برهدایت می مانند.
بحارالانوار،ج ۵۱، ص۱۱۸.
با مهدی ما حجت گسسته می شود او پایان بخش سلسله امامان، نجات بخش امت و اوج نور و راز نهان است.
بحارالانوار، ج۷۷،ص ۳۰۰.
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
امام و پیشوای خود را بشناس که اگر امام را شناختی، ظهور،زودتر روی دهد یا دیرتر،تو را زیانی نمی رسد.
بحارالانوار، ج ۵۲،ص۱۴۱.
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
زمانی که قائم ما ظهور کند کینه ها از سینه بندگان بیرون می رود.
(بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۱۶)
امام علی عليهالسلام می فرمایند :
اَصْحابُ الْمَهْدیِّ شَبابٌ لا کُهولٌ فیهِم اِلاّ مِثْلَ کُحْلِ الْعَیْنِ وَ الْمِلحِ فِی الزّادِ وَ اَقَلُّ الزّادِ الْمِلْحُ؛
یاران مهدی(عج) جواناند و کهنسالان در میان آنان کماند ، مانند سُرمه در چشم و نمک در زاد و توشه ، که کمترین قسمت توشه ، نمک است
الغیبة طوسی ، ص ۴۷۶، ح ۵۰۱
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
یَخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَیُوَطِّئونَ لِلمَهدِیِّ سُلطانَهُ؛
مردمی از مشرق قیام میکنند و زمینه حکومت مهدی را فراهم میآورند.
کنزالعمّال ، ح ۳۸۶۵۷
امام حسین عليهالسلام می فرمایند:
یَظهَرُ اللَّهُ قائِمَنا فَیَنتَقِمُ مِنَ الظّالِمینَ؛
خداوند قائم ما را از پس پرده غیبت بیرون میآورد و آنگاه او از ستمگران انتقام میگیرد.
إثباة الهداة ، ج ۷ ، ص ۱۳۸
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
لَو أدرَکتُهُ لَخَدَمتُهُ أیامَ حَیاتی؛
اگر او [امام زمان عليهالسلام ] را در یابم ، تمام عمر به او خدمت می کنم
الغیبه ، نعمانی ، ص ۲۴۵
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
المَهدِی مِن عِترَتی مِن وُلدِ فاطِمَةَ
مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از عترت من و از فرزندان فاطمه عليهاالسلام است.
(بحار الأنوار، ج۳۸، ص۴۴)
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
المَهدِی مِن عِترَتی مِن وُلدِ فاطِمَةَ؛
مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از عترت من و از فرزندان فاطمه است.
(بحار الأنوار، ج۳۸، ص۴۴)
امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند:
أنا خاتم الأوصیاء و بی یدفع الله البلاء عن أهلی و شیعتی
من آخرین جانشین پیامبر هستم ، و به وسیله من است که خداوند بلا را از خاندان و شیعیانم دور می سازد.
(بحارالأنوار ، ج ۵۲ ، ص ۳۰)
امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند:
أنا بَقیةَ اللهِ فی أرضِهِ وَ المُنتَقِم مِن أَعدائِهِ؛
من ذخیره خدا در روی زمین و انتقام گیرنده از دشمنان او هستم.
(تفسیر نورالثقلین، ج ۲، ص ۳۹۲)
امام علی عليهالسلام فرمودند:
... وضع یده علی رؤ وس العباد فلا یبقی مؤ من الا صار قلبه اشد من زبر الحدید و اعطاه الله قوة اربعین رجلا.
(امام مهدی عليهالسلام ) دست بر سر بندگان (خداوند) گذارد، پس هیچ مؤ منی باقی نمی ماند جز آن که قلبش محکم تر از پاره های آن گردد و خداوند به او نیروی چهل مرد را عنایت فرماید.
کمال الدین، ص ۶۵۳.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
هرکس خداوند محبت اهلبیت عليهمالسلام را به او بخشیده، به خیر دنیا و آخرت دست یافته است.
الخصال/۵۱۵
امام باقر عليهالسلام فرمودند:
من أصبح یجد برد حبنا علی قلبه فلیحمد الله علی بادی النعم قیل و ما بادی النعم؟ قال: طیب المولد؛
هرکس صبح کند و خنکای محبت ما را در قلب خود بیابد، باید خدا را برای نخستین نعمت سپاس گوید، گفته شد نخستین نعمت چیست؟ فرمودند: حلال زادگی.
امالی صدوق ۱/۵۶۲/۷۵۵
رسول اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
إنی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی أهل بیتی ما إن تمسکتم بهما لن تضلوا؛
من دو چیز ارزشمند در میان شما می گذارم؛ کتاب خدا، و عترت و اهل بیتم، اگر به آنها چنگ بزنید هرگز گمراه نمی شوید.
غایه المرام ۱/۱۱۵
امام جواد عليهالسلام فرمودند:
نحن خزان الله علی علمه و غیبه و حکمته و اءوصیاء اءنبیائه، و عباد مکرمون.
ما (خاندان پیامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم خزانه داران علم خدا و غیب و حکمت پروردگاریم. ما جانشینان انبیاء الهی و بندگان بزرگواریم.
مستدرک عوالم العلوم ۲۳: ۱۶۰.
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
مَن بَکی عَلی مُصابِ هذِهِ الْبِنتِ (زَینَبَ عليهاالسلام ) کانَ کَمَن بَکی عَلی أَخَوَیهَا الْحَسَنَ وَالْحُسَینَ( عليهماالسلام )؛
هر کس بر مصیبتهای این دختر (زینب عليهاالسلام ) بگرید، همانند کسی است که بر برادرانش، حسن و حسین عليهماالسلام گریسته باشد.
وفیات الائمّة، ص ۴۳۱
پیامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم :
أنا أوّلُ وافِدٍ علَی العَزیزِ الجَبّارِ یَومَ القِیامَةِ وکِتابُهُ وأهلُ بَیتی ثُمّ اُمَّتی، ثُمّ أسألُهُم: ما فَعَلتُم بکِتابِ اللَّهِ وبأهلِ بَیتی؟؛
من و کتاب خدا و اهل بیت من، نخستین گروهی هستیم که در روز قیامت بر خدای عزیز جبار وارد میشویم و سپس امت من. آنگاه من از آنها میپرسم که با کتاب خدا و با اهل بیتِ من چه کردید؟
الکافی: ج ۲، ص ۶۰۰، ح ۴
امام جواد عليهالسلام :
مَن زارَ قَبرَ عَمَّتِی بِقُمّ فَلَهُ الجَنَّةُ؛
پاداش کسی که قبر عمهام (فاطمه معصومه عليهاالسلام ) را در قم زیارت کند بهشت است.
میزان الحکمة: ح ۸۱۸۰
امام صادق عليهالسلام :
وتَدخُلُ بِشَفاعَتِها شِیعَتی الْجَنَّةَ بِأجمَعِهِم؛
همه شیعیان من با شفاعت او (حضرت معصومه عليهاالسلام ) وارد بهشت خواهند شد.
بحارالأنوار، ج ۶۰، ص ۲۱۶
امام حسین عليهالسلام فرمودند:
عباس را نزد خدا منزلی است که روز قیامت همه شهیدان بر آن رشک میبرند.
الخصال ج ۱ ص ۶۸
امام رضا عليهالسلام فرمودند :
به راستی محرم ماهی است که مردمان عهد جاهلیت جنگ و خونریزی را در آن حرام میشمردند لیکن خونهای ما را در این ماه حلال شمردند ، و حرمت ما را شکستند و فرزندان و زنان را به اسارت کشیدند و آتش در خیمه های ما افروختند و آنچه در آنها زاد و توشه داشتیم به یغما بردند و حرمت رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم را در امر ما نگاه نداشتند
کتاب پیام عاشورا صفحه ۷۴
قال رَسُولُ صلىاللهعليهوآلهوسلم :
ما مِنْ هُدْهُد إلاّ وَ فی جِناحِهِ مَکْتُوبٌ بِالِسّرْیانیَّةِ آلُ مُحَمَّد خَیْرُ الْبَریَّةِ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
هیچ پرنده ای به نام هدهد وجود ندارد مگر آن که روی بال هایش به لغت سریانی نوشته شده است: آل محمّد (صلوات الله علیهم اجمعین) بهترین مخلوق روی زمین می باشند.
بحارالأنوار، ج ۲۷، ص ۲۶۱، ح ۲.
قال رسول الله صلىاللهعليهوآلهوسلم :
.. فأنتم اهل البیت أهل الله عزوجل الذین بهم تمت النعمة و اجتمعت الفرقة و ائتلفت الکلمة.
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
شما اهل بیت، اهل الله هستید که به برکت شما، نعمت کامل گشته و پراکندگی بر طرف شده و اتحاد کلمه پدید آمده است.
الکافی، جلد ۱، ص۴۴۶
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
نَحْنُ اَقَمْنا عَمودَ الْحَقِّ و هَزَمْنا جُیوشَ الْباطِلِ؛
ما (اهل بیت) ستونهای حق را استوار و لشکریان باطل را متلاشی کردیم.
عیون الحکم والمواعظ، ص ۴۹۹
حضرت مهدی عليهالسلام می فرمایند:
حقانیت، با ما اهل بیت رسول خداست و کناره گیری برخی از ما، هرگز سبب وحشت ما نخواهدشد؛ چرا که ما دست پرورده های نیکوی پروردگار هستیم و دیگر آفریده های خداوند،دست پرورده های ما خواهند بود.
بحارالانوار، ج ۵۳، ص۱۷۸.
امام صادق عليهالسلام می فرمایند:
عموی ما، عباس بن علی، بصیرتی نافذ وایمانی استوار داشت وهمراه برادرش اباعبدالله جهاد کرد ونیکو از امتحان برآمد وبه شهادت رسید.
تنقیح المقال، ج۲،ص ۱۲۸
حضرت زین العابدین عليهالسلام می فرمایند:
برای حضرت ابوالفضل درنزد خداوند تبارک وتعالی، مقام شامخی است که همه شهیدان در روز قیامت به حال او غبطه می خورند.
بحارالانوار، ج۲۲،ص۲۷۴
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
اکرموا اولادی و حسنوا آدابی؛
اولاد مرا اکرام کنید و آداب مرا نیکو انجام دهید.
ینابیع الحکمه، ج۳، ص۲۱۸
رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم می فرمایند:
من اکرم اولادی فقد اکرمنی ومن اهانهم فقد اهاننی؛
کسی که اولاد مرا اکرام و احترام کند ، به من احترام کرده و کسی که به آنها اهانت کند، به من اهانت کرده است.
ینابیع الحکمه، ج۳، ص۲۲۰
امام علی عليهالسلام می فرمایند:
به خاندان پیامبرتان بنگرید و هر سو رفتند در پی آنان بروید.
(نهج البلاغه، خ ۹۶)
پیامبر اکرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند:
مَثَلُ أهلِ بَیتی کَمَثَلِ سَفینَهِ نوحٍ مَن رَکِبَها فَقَد نَجی وَ مَن تَخَلَّفَ عَنها فَقَد هَلَکَ؛
اهل بیت من چون کشتی نوحاند؛ هر که بر آن نشیند نجات یابد و آنکه از آن تخلف کند هلاک گردد.
(عیون الاخبار، ج ۱، ص۲۱۱)
فهرست مطالب
معصوم شناسی.حضرت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم ۳
حدیث - ۱ ۳
حدیث - ۲ ۳
حدیث - ۳ ۴
حدیث - ۴ ۴
حدیث - ۵ ۵
حدیث - ۶ ۵
حدیث - ۷ ۶
حدیث - ۸ ۶
حدیث - ۹ ۷
حدیث - ۱۰ ۷
حدیث - ۱۱ ۸
حدیث - ۱۲ ۸
حدیث - ۱۳ ۸
حدیث - ۱۴ ۹
حدیث - ۱۵ ۹
حدیث - ۱۶ ۱۰
حدیث - ۱۷ ۱۰
حدیث - ۱۸ ۱۱
حدیث - ۱۹ ۱۱
حدیث - ۲۰ ۱۲
حدیث - ۲۱ ۱۲
حدیث - ۲۲ ۱۳
حدیث - ۲۳ ۱۳
حدیث - ۲۵ ۱۴
حدیث - ۲۶ ۱۴
حدیث - ۲۷ ۱۵
حدیث - ۲۸ ۱۵
حدیث - ۲۹ ۱۶
حدیث - ۳۰ ۱۶
حدیث - ۳۱ ۱۷
حدیث - ۳۲ ۱۷
حدیث - ۳۳ ۱۸
حدیث - ۳۴ ۱۸
حدیث - ۳۵ ۱۹
حدیث - ۳۶ ۱۹
حدیث - ۳۷ ۲۰
حدیث - ۳۸ ۲۰
حدیث - ۳۹ ۲۱
حدیث - ۴۰ ۲۱
حدیث - ۴۱ ۲۲
حدیث - ۴۲ ۲۲
حدیث - ۴۳ ۲۳
حدیث - ۴۴ ۲۳
حدیث - ۴۵ ۲۴
حدیث - ۴۶ ۲۵
حدیث - ۴۷ ۲۵
حدیث - ۴۸ ۲۶
حدیث - ۴۹ ۲۶
حدیث - ۵۰ ۲۷
حدیث - ۵۱ ۲۷
حدیث - ۵۲ ۲۸
حدیث - ۵۳ ۲۸
حدیث - ۵۴ ۲۸
حدیث - ۵۵ ۲۹
حدیث - ۵۶ ۲۹
حدیث - ۵۷ ۳۰
حدیث - ۵۸ ۳۰
حدیث - ۵۹ ۳۱
حدیث - ۶۰ ۳۱
حدیث - ۶۱ ۳۲
حدیث - ۶۲ ۳۲
حدیث - ۶۳ ۳۳
حدیث - ۶۴ ۳۳
حدیث - ۶۵ ۳۴
حدیث - ۶۶ ۳۴
حدیث - ۶۷ ۳۵
حدیث - ۶۸ ۳۵
حدیث - ۶۹ ۳۶
حدیث - ۷۰ ۳۶
حدیث - ۷۱ ۳۷
حدیث - ۷۲ ۳۷
حدیث - ۷۳ ۳۸
حدیث - ۷۴ ۳۸
حدیث - ۷۵ ۳۸
حدیث - ۷۶ ۳۹
حدیث - ۷۷ ۳۹
حدیث - ۷۸ ۴۰
حدیث - ۷۹ ۴۰
حدیث - ۸۰ ۴۱
حدیث - ۸۱ ۴۱
حدیث - ۸۲ ۴۲
حدیث - ۸۳ ۴۲
حدیث - ۸۴ ۴۲
حدیث - ۸۵ ۴۳
حدیث - ۸۶ ۴۳
حدیث - ۸۷ ۴۴
حدیث - ۸۸ ۴۴
حدیث - ۸۹ ۴۴
حدیث - ۹۰ ۴۵
حدیث - ۹۱ ۴۵
حدیث - ۹۲ ۴۵
حدیث - ۹۳ ۴۶
حدیث - ۹۴ ۴۶
حدیث - ۹۵ ۴۷
حدیث - ۹۶ ۴۷
حدیث - ۹۷ ۴۸
حدیث - ۹۸ ۴۸
حدیث - ۹۹ ۴۸
حدیث - ۱۰۰ ۴۹
حدیث - ۱۰۱ ۴۹
حدیث - ۱۰۲ ۵۰
حدیث - ۱۰۳ ۵۰
حدیث - ۱۰۴ ۵۱
حدیث - ۱۰۵ ۵۱
حدیث - ۱۰۶ ۵۲
حدیث - ۱۰۷ ۵۲
حدیث - ۱۰۸ ۵۳
حدیث - ۱۰۹ ۵۳
حدیث - ۱۱۰ ۵۴
حدیث - ۱۱۱ ۵۴
حدیث - ۱۱۲ ۵۵
حدیث - ۱۱۳ ۵۵
حدیث - ۱۱۴ ۵۵
حدیث - ۱۱۵ ۵۶
حدیث - ۱۱۶ ۵۶
حدیث - ۱۱۷ ۵۷
حدیث - ۱۱۸ ۵۷
حدیث - ۱۱۹ ۵۸
حدیث - ۱۲۰ ۵۸
حدیث - ۱۲۱ ۵۸
حدیث - ۱۲۲ ۵۹
حدیث - ۱۲۳ ۵۹
حدیث - ۱۲۴ ۶۰
حدیث - ۱۲۵ ۶۰
حدیث - ۱۲۶ ۶۱
حدیث - ۱۲۷ ۶۱
حدیث - ۱۲۸ ۶۱
حدیث - ۱۲۹ ۶۲
حدیث - ۱۳۰ ۶۲
حدیث - ۱۳۱ ۶۲
حدیث - ۱۳۲ ۶۳
حدیث - ۱۳۳ ۶۳
حدیث - ۱۳۴ ۶۳
حدیث - ۱۳۵ ۶۴
حدیث - ۱۳۶ ۶۴
حدیث - ۱۳۷ ۶۴
حدیث - ۱۳۸ ۶۴
حدیث - ۱۳۹ ۶۵
حدیث - ۱۴۰ ۶۵
حدیث - ۱۴۱ ۶۵
حضرت فاطمه عليهاالسلام ۶۶
حدیث - ۱ ۶۶
حدیث - ۲ ۶۶
حدیث - ۳ ۶۷
حدیث - ۴ ۶۸
حدیث - ۵ ۶۹
حدیث - ۶ ۷۰
حدیث - ۷ ۷۰
حدیث - ۸ ۷۱
حدیث - ۹ ۷۱
حدیث - ۱۰ ۷۲
حدیث - ۱۱ ۷۲
حدیث - ۱۲ ۷۳
حدیث - ۱۳ ۷۳
حدیث - ۱۴ ۷۴
حدیث - ۱۵ ۷۴
حدیث - ۱۶ ۷۵
حدیث - ۱۷ ۷۵
حدیث - ۱۸ ۷۶
حدیث - ۱۹ ۷۶
حدیث - ۲۰ ۷۷
حدیث - ۲۱ ۷۷
حدیث - ۲۲ ۷۸
حدیث - ۲۳ ۷۸
حدیث - ۲۴ ۷۹
حدیث - ۲۵ ۷۹
حدیث - ۲۶ ۸۰
حدیث - ۲۷ ۸۰
حدیث - ۲۸ ۸۱
حدیث - ۲۹ ۸۱
حدیث - ۳۰ ۸۱
حدیث - ۳۱ ۸۲
حدیث - ۳۲ ۸۲
حدیث - ۳۳ ۸۳
حدیث - ۳۴ ۸۳
حدیث - ۳۵ ۸۳
حدیث - ۳۶ ۸۴
حدیث - ۳۷ ۸۴
حدیث - ۳۸ ۸۵
حدیث - ۳۹ ۸۵
حدیث - ۴۰ ۸۵
حدیث - ۴۱ ۸۶
حدیث - ۴۲ ۸۶
حدیث - ۴۳ ۸۷
حدیث - ۴۴ ۸۷
حدیث - ۴۵ ۸۸
حدیث - ۴۶ ۸۸
حدیث - ۴۷ ۸۹
حدیث - ۴۸ ۸۹
حدیث - ۴۹ ۹۰
حدیث - ۵۰ ۹۰
حدیث - ۵۱ ۹۱
حدیث - ۵۲ ۹۱
حدیث - ۵۳ ۹۱
حدیث - ۵۴ ۹۲
حدیث - ۵۵ ۹۲
حدیث - ۵۶ ۹۳
حدیث - ۵۷ ۹۳
حدیث - ۵۸ ۹۳
حدیث - ۵۹ ۹۴
حدیث - ۶۰ ۹۴
حدیث - ۶۱ ۹۵
حدیث - ۶۲ ۹۵
حدیث - ۶۳ ۹۵
حدیث - ۶۴ ۹۶
حدیث - ۶۵ ۹۶
حدیث - ۶۶ ۹۶
حدیث - ۶۷ ۹۷
حدیث - ۶۸ ۹۷
حدیث - ۶۹ ۹۸
حدیث - ۷۰ ۹۸
حدیث - ۷۱ ۹۹
حدیث - ۷۲ ۹۹
حدیث - ۷۳ ۹۹
حدیث - ۷۴ ۱۰۰
حدیث - ۷۵ ۱۰۰
حدیث - ۷۶ ۱۰۱
حدیث - ۷۷ ۱۰۱
حدیث - ۷۸ ۱۰۲
حدیث - ۷۹ ۱۰۲
حدیث - ۸۰ ۱۰۳
حدیث - ۸۱ ۱۰۳
حدیث - ۸۲ ۱۰۴
حدیث - ۸۳ ۱۰۴
حدیث - ۸۴ ۱۰۵
حدیث - ۸۵ ۱۰۵
حدیث - ۸۶ ۱۰۶
حدیث - ۸۷ ۱۰۶
حدیث - ۸۸ ۱۰۷
حدیث - ۸۹ ۱۰۷
امام علی عليهالسلام ۱۰۸
حدیث - ۱ ۱۰۸
حدیث - ۲ ۱۰۸
حدیث - ۳ ۱۰۹
حدیث - ۴ ۱۰۹
حدیث - ۵ ۱۱۰
حدیث - ۶ ۱۱۰
حدیث - ۷ ۱۱۱
حدیث - ۸ ۱۱۱
حدیث - ۹ ۱۱۲
حدیث - ۱۰ ۱۱۳
حدیث - ۱۱ ۱۱۳
حدیث - ۱۲ ۱۱۴
حدیث - ۱۳ ۱۱۵
حدیث - ۱۴ ۱۱۵
حدیث - ۱۵ ۱۱۶
حدیث - ۱۶ ۱۱۶
حدیث - ۱۷ ۱۱۷
حدیث - ۱۸ ۱۱۸
حدیث - ۱۹ ۱۱۸
حدیث - ۲۰ ۱۱۹
حدیث - ۲۱ ۱۱۹
حدیث - ۲۲ ۱۲۰
حدیث - ۲۳ ۱۲۰
حدیث - ۲۴ ۱۲۱
حدیث - ۲۵ ۱۲۱
حدیث - ۲۶ ۱۲۲
حدیث - ۲۷ ۱۲۲
حدیث - ۲۸ ۱۲۳
حدیث - ۲۹ ۱۲۳
حدیث - ۳۰ ۱۲۳
حدیث - ۳۱ ۱۲۴
حدیث - ۳۲ ۱۲۴
حدیث - ۳۳ ۱۲۵
حدیث - ۳۴ ۱۲۵
حدیث - ۳۵ ۱۲۶
حدیث - ۳۶ ۱۲۶
حدیث - ۳۷ ۱۲۷
حدیث - ۳۸ ۱۲۷
حدیث - ۳۹ ۱۲۸
حدیث - ۴۰ ۱۲۸
حدیث - ۴۱ ۱۲۹
حدیث - ۴۲ ۱۲۹
حدیث - ۴۳ ۱۳۰
حدیث - ۴۴ ۱۳۰
حدیث - ۴۵ ۱۳۱
حدیث - ۴۶ ۱۳۱
حدیث - ۴۷ ۱۳۲
حدیث - ۴۸ ۱۳۲
حدیث - ۴۹ ۱۳۲
حدیث - ۵۰ ۱۳۳
حدیث - ۵۱ ۱۳۳
حدیث - ۵۲ ۱۳۳
حدیث - ۵۳ ۱۳۴
حدیث - ۵۴ ۱۳۴
حدیث - ۵۵ ۱۳۴
حدیث - ۵۶ ۱۳۵
حدیث - ۵۷ ۱۳۵
حدیث - ۵۸ ۱۳۵
حدیث - ۵۹ ۱۳۶
حدیث - ۶۰ ۱۳۶
حدیث - ۶۱ ۱۳۶
حدیث - ۶۲ ۱۳۷
حدیث - ۶۳ ۱۳۷
حدیث - ۶۴ ۱۳۷
حدیث - ۶۵ ۱۳۸
حدیث - ۶۶ ۱۳۸
حدیث - ۶۷ ۱۳۸
حدیث - ۶۸ ۱۳۹
حدیث - ۶۹ ۱۳۹
حدیث - ۷۰ ۱۳۹
حدیث - ۷۱ ۱۴۰
حدیث - ۷۲ ۱۴۰
حدیث - ۷۳ ۱۴۱
حدیث - ۷۴ ۱۴۱
حدیث - ۷۵ ۱۴۲
حدیث - ۷۶ ۱۴۲
حدیث - ۷۷ ۱۴۳
حدیث - ۷۸ ۱۴۳
حدیث - ۷۹ ۱۴۴
حدیث - ۸۰ ۱۴۴
حدیث - ۸۱ ۱۴۵
حدیث - ۸۲ ۱۴۵
حدیث - ۸۳ ۱۴۵
حدیث - ۸۴ ۱۴۶
حدیث - ۸۵ ۱۴۶
حدیث - ۸۶ ۱۴۷
حدیث - ۸۷ ۱۴۷
حدیث - ۸۸ ۱۴۸
حدیث - ۸۹ ۱۴۸
حدیث - ۹۰ ۱۴۹
حدیث - ۹۱ ۱۴۹
حدیث - ۹۲ ۱۵۰
حدیث - ۹۳ ۱۵۰
حدیث - ۹۴ ۱۵۱
حدیث - ۹۵ ۱۵۱
حدیث - ۹۶ ۱۵۲
حدیث - ۹۷ ۱۵۲
حدیث - ۹۸ ۱۵۳
حدیث - ۹۹ ۱۵۳
حدیث - ۱۰۰ ۱۵۴
حدیث - ۱۰۱ ۱۵۴
حدیث - ۱۰۲ ۱۵۵
حدیث - ۱۰۳ ۱۵۵
امام حسن عليهالسلام ۱۵۶
حدیث - ۱ ۱۵۶
حدیث - ۲ ۱۵۶
حدیث - ۳ ۱۵۷
حدیث - ۴ ۱۵۷
حدیث - ۵ ۱۵۷
حدیث - ۶ ۱۵۸
حدیث - ۷ ۱۵۸
حدیث - ۸ ۱۵۹
حدیث - ۹ ۱۵۹
حدیث - ۱۰ ۱۵۹
حدیث - ۱۱ ۱۶۰
حدیث - ۱۲ ۱۶۰
حدیث - ۱۳ ۱۶۰
حدیث - ۱۴ ۱۶۱
حدیث - ۱۵ ۱۶۱
حدیث - ۱۶ ۱۶۱
حدیث - ۱۷ ۱۶۲
حدیث - ۱۸ ۱۶۲
حدیث - ۱۹ ۱۶۳
حدیث - ۲۰ ۱۶۳
حدیث - ۲۱ ۱۶۴
حدیث - ۲۲ ۱۶۵
حدیث - ۲۳ ۱۶۶
حدیث - ۲۴ ۱۶۶
حدیث - ۲۵ ۱۶۶
حدیث - ۲۶ ۱۶۷
حدیث - ۲۷ ۱۶۷
حدیث - ۲۸ ۱۶۸
حدیث - ۲۹ ۱۶۸
حدیث - ۳۰ ۱۶۹
حدیث - ۳۱ ۱۶۹
حدیث - ۳۲ ۱۶۹
حدیث - ۳۳ ۱۷۰
حدیث - ۳۴ ۱۷۰
حدیث - ۳۵ ۱۷۰
حدیث - ۳۶ ۱۷۱
حدیث - ۳۷ ۱۷۱
حدیث - ۳۸ ۱۷۱
حدیث - ۳۹ ۱۷۲
حدیث - ۴۰ ۱۷۲
حدیث - ۴۱ ۱۷۳
حدیث - ۴۲ ۱۷۳
حدیث - ۴۳ ۱۷۴
حدیث - ۴۴ ۱۷۴
حدیث - ۴۵ ۱۷۵
حدیث - ۴۶ ۱۷۵
حدیث - ۴۷ ۱۷۶
امام حسین عليهالسلام ۱۷۷
حدیث - ۱ ۱۷۷
حدیث - ۲ ۱۷۷
حدیث - ۳ ۱۷۸
حدیث - ۴ ۱۷۸
حدیث - ۵ ۱۷۹
حدیث - ۶ ۱۷۹
حدیث - ۷ ۱۸۰
حدیث - ۸ ۱۸۰
حدیث - ۹ ۱۸۱
حدیث - ۱۰ ۱۸۲
حدیث - ۱۱ ۱۸۲
حدیث - ۱۲ ۱۸۳
حدیث - ۱۳ ۱۸۳
حدیث - ۱۴ ۱۸۴
حدیث - ۱۵ ۱۸۴
حدیث - ۱۶ ۱۸۵
حدیث - ۱۷ ۱۸۵
حدیث - ۱۸ ۱۸۶
حدیث - ۱۹ ۱۸۶
حدیث - ۲۰ ۱۸۷
حدیث - ۲۱ ۱۸۷
حدیث - ۲۲ ۱۸۷
حدیث - ۲۳ ۱۸۸
حدیث - ۲۴ ۱۸۸
حدیث - ۲۵ ۱۸۹
حدیث - ۲۶ ۱۸۹
حدیث - ۲۷ ۱۹۰
حدیث - ۲۸ ۱۹۰
حدیث - ۲۹ ۱۹۰
حدیث - ۳۰ ۱۹۱
حدیث - ۳۱ ۱۹۱
حدیث - ۳۲ ۱۹۱
حدیث - ۳۳ ۱۹۲
حدیث - ۳۴ ۱۹۲
حدیث - ۳۵ ۱۹۳
حدیث - ۳۶ ۱۹۳
حدیث - ۳۷ ۱۹۴
حدیث - ۳۸ ۱۹۴
حدیث - ۳۹ ۱۹۴
حدیث - ۴۰ ۱۹۵
حدیث - ۴۱ ۱۹۵
حدیث - ۴۲ ۱۹۵
حدیث - ۴۳ ۱۹۶
حدیث - ۴۴ ۱۹۶
حدیث - ۴۵ ۱۹۶
حدیث - ۴۶ ۱۹۷
حدیث - ۴۷ ۱۹۷
حدیث - ۴۸ ۱۹۷
حدیث - ۴۹ ۱۹۸
حدیث - ۵۰ ۱۹۸
حدیث - ۵۱ ۱۹۸
حدیث - ۵۲ ۱۹۹
حدیث - ۵۳ ۱۹۹
حدیث - ۵۴ ۲۰۰
حدیث - ۵۵ ۲۰۰
حدیث - ۵۶ ۲۰۱
حدیث - ۵۷ ۲۰۱
حدیث - ۵۸ ۲۰۲
حدیث - ۵۹ ۲۰۲
حدیث - ۶۰ ۲۰۳
حدیث - ۶۱ ۲۰۳
حدیث - ۶۲ ۲۰۴
حدیث - ۶۳ ۲۰۴
حدیث - ۶۴ ۲۰۵
حدیث - ۶۵ ۲۰۵
حدیث - ۶۶ ۲۰۶
حدیث - ۶۷ ۲۰۶
حدیث - ۶۸ ۲۰۷
حدیث - ۶۹ ۲۰۷
حدیث - ۷۰ ۲۰۸
حدیث - ۷۱ ۲۰۸
حدیث - ۷۲ ۲۰۹
حدیث - ۷۳ ۲۰۹
حدیث - ۷۴ ۲۱۰
حدیث - ۷۵ ۲۱۰
حدیث - ۷۶ ۲۱۱
حدیث - ۷۷ ۲۱۱
حدیث - ۷۸ ۲۱۲
حدیث - ۷۹ ۲۱۲
حدیث - ۸۰ ۲۱۳
حدیث - ۸۱ ۲۱۳
حدیث - ۸۲ ۲۱۴
حدیث - ۸۳ ۲۱۴
حدیث - ۸۴ ۲۱۵
حدیث - ۸۵ ۲۱۵
حدیث - ۸۶ ۲۱۶
حدیث - ۸۷ ۲۱۶
حدیث - ۸۸ ۲۱۷
حدیث - ۸۹ ۲۱۷
حدیث - ۹۰ ۲۱۷
حدیث - ۹۱ ۲۱۸
حدیث - ۹۲ ۲۱۸
حدیث - ۹۳ ۲۱۹
حدیث - ۹۴ ۲۱۹
حدیث - ۹۵ ۲۲۰
حدیث - ۹۶ ۲۲۰
حدیث - ۹۷ ۲۲۱
حدیث - ۹۸ ۲۲۱
حدیث - ۹۹ ۲۲۲
امام سجاد عليهالسلام ۲۲۳
حدیث - ۱ ۲۲۳
حدیث - ۲ ۲۲۳
حدیث - ۳ ۲۲۴
حدیث - ۴ ۲۲۴
حدیث - ۵ ۲۲۵
حدیث - ۶ ۲۲۵
حدیث - ۷ ۲۲۶
حدیث - ۹ ۲۲۷
حدیث - ۱۰ ۲۲۸
حدیث - ۱۱ ۲۲۸
حدیث - ۱۲ ۲۲۹
حدیث - ۱۳ ۲۲۹
حدیث - ۱۴ ۲۳۰
حدیث - ۱۵ ۲۳۱
حدیث - ۱۶ ۲۳۱
حدیث - ۱۷ ۲۳۱
حدیث - ۱۸ ۲۳۲
حدیث - ۱۹ ۲۳۲
حدیث - ۲۰ ۲۳۳
حدیث - ۲۱ ۲۳۳
حدیث - ۲۲ ۲۳۴
حدیث - ۲۳ ۲۳۴
حدیث - ۲۴ ۲۳۵
حدیث - ۲۵ ۲۳۵
حدیث - ۲۶ ۲۳۶
حدیث - ۲۷ ۲۳۶
حدیث - ۲۸ ۲۳۷
حدیث - ۲۹ ۲۳۷
امام باقر عليهالسلام ۲۳۸
حدیث - ۱ ۲۳۸
امام صادق عليهالسلام ۲۳۹
حدیث - ۱ ۲۳۹
حدیث - ۲ ۲۳۹
حدیث - ۳ ۲۴۰
حدیث - ۴ ۲۴۰
حدیث - ۵ ۲۴۱
حدیث - ۶ ۲۴۱
حدیث - ۷ ۲۴۲
حدیث - ۸ ۲۴۲
امام کاظم عليهالسلام ۲۴۳
حدیث - ۱ ۲۴۳
حدیث - ۲ ۲۴۳
حدیث - ۳ ۲۴۴
حدیث - ۴ ۲۴۴
حدیث - ۵ ۲۴۵
امام رضا عليهالسلام ۲۴۶
حدیث - ۱ ۲۴۶
حدیث - ۲ ۲۴۶
حدیث - ۳ ۲۴۷
حدیث - ۴ ۲۴۷
حدیث - ۵ ۲۴۸
حدیث - ۶ ۲۴۸
امام جواد عليهالسلام ۲۴۹
حدیث - ۱ ۲۴۹
حدیث - ۲ ۲۴۹
حدیث - ۳ ۲۵۰
حدیث - ۴ ۲۵۰
حدیث - ۵ ۲۵۰
حدیث - ۶ ۲۵۱
امام هادی عليهالسلام ۲۵۲
حدیث - ۱ ۲۵۲
امام حسن عسکری عليهالسلام ۲۵۳
حدیث - ۱ ۲۵۳
حدیث - ۲ ۲۵۳
امام مهدی عليهالسلام ۲۵۴
حدیث - ۱ ۲۵۴
حدیث - ۲ ۲۵۴
حدیث - ۳ ۲۵۵
حدیث - ۴ ۲۵۵
حدیث - ۵ ۲۵۶
حدیث - ۶ ۲۵۶
حدیث - ۷ ۲۵۷
حدیث - ۸ ۲۵۷
حدیث - ۹ ۲۵۸
حدیث - ۱۰ ۲۵۸
حدیث - ۱۱ ۲۵۹
حدیث - ۱۲ ۲۵۹
حدیث - ۱۳ ۲۶۰
حدیث - ۱۴ ۲۶۰
حدیث - ۱۵ ۲۶۱
حدیث - ۱۶ ۲۶۱
حدیث - ۱۷ ۲۶۲
حدیث - ۱۸ ۲۶۲
حدیث - ۱۹ ۲۶۳
حدیث - ۲۰ ۲۶۳
حدیث - ۲۱ ۲۶۴
حدیث - ۲۲ ۲۶۴
حدیث - ۲۳ ۲۶۵
حدیث - ۲۴ ۲۶۵
حدیث - ۲۵ ۲۶۶
حدیث - ۲۶ ۲۶۶
حدیث - ۲۷ ۲۶۷
حدیث - ۲۸ ۲۶۷
حدیث - ۲۹ ۲۶۸
حدیث - ۳۰ ۲۶۸
حدیث - ۳۱ ۲۶۹
حدیث - ۳۲ ۲۶۹
حدیث - ۳۳ ۲۷۰
حدیث - ۳۴ ۲۷۰
حدیث - ۳۵ ۲۷۱
حدیث - ۳۶ ۲۷۱
حدیث - ۳۸ ۲۷۲
حدیث - ۳۹ ۲۷۳
حدیث - ۴۰ ۲۷۳
حدیث - ۴۱ ۲۷۴
حدیث - ۴۲ ۲۷۴
حدیث - ۴۳ ۲۷۵
حدیث - ۴۴ ۲۷۵
حدیث - ۴۵ ۲۷۶
حدیث - ۴۶ ۲۷۶
حدیث - ۴۷ ۲۷۷
حدیث - ۴۸ ۲۷۷
حدیث - ۴۹ ۲۷۸
حدیث - ۵۰ ۲۷۸
حدیث - ۵۱ ۲۷۹
حدیث - ۵۲ ۲۷۹
حدیث - ۵۳ ۲۸۰
حدیث - ۵۴ ۲۸۱
حدیث - ۵۵ ۲۸۱
حدیث - ۵۶ ۲۸۲
حدیث - ۵۷ ۲۸۲
حدیث - ۵۸ ۲۸۳
حدیث - ۵۹ ۲۸۳
حدیث - ۶۰ ۲۸۴
حدیث - ۶۱ ۲۸۴
حدیث - ۶۲ ۲۸۵
حدیث - ۶۳ ۲۸۵
حدیث - ۶۴ ۲۸۶
حدیث - ۶۵ ۲۸۶
حدیث - ۶۶ ۲۸۷
حدیث - ۶۷ ۲۸۷
حدیث - ۶۸ ۲۸۸
حدیث - ۶۹ ۲۸۸
حدیث - ۷۰ ۲۸۹
حدیث - ۷۱ ۲۸۹
حدیث - ۷۲ ۲۹۰
حدیث - ۷۳ ۲۹۰
حدیث - ۷۴ ۲۹۱
حدیث - ۷۵ ۲۹۱
حدیث - ۷۶ ۲۹۲
حدیث - ۷۷ ۲۹۲
حدیث - ۷۸ ۲۹۳
حدیث - ۷۹ ۲۹۳
حدیث - ۸۰ ۲۹۴
حدیث - ۸۱ ۲۹۵
حدیث - ۸۲ ۲۹۵
حدیث - ۸۳ ۲۹۶
حدیث - ۸۴ ۲۹۶
حدیث - ۸۵ ۲۹۷
حدیث - ۸۶ ۲۹۷
حدیث - ۸۷ ۲۹۷
حدیث - ۸۸ ۲۹۸
حدیث - ۸۹ ۲۹۸
حدیث - ۹۰ ۲۹۸
حدیث - ۹۱ ۲۹۹
حدیث - ۹۲ ۲۹۹
حدیث - ۹۳ ۲۹۹
حدیث - ۹۴ ۳۰۰
حدیث - ۹۵ ۳۰۰
حدیث - ۹۶ ۳۰۰
حدیث - ۹۷ ۳۰۱
حدیث - ۹۸ ۳۰۱
حدیث - ۹۹ ۳۰۱
حدیث - ۱۰۰ ۳۰۲
حدیث - ۱۰۱ ۳۰۲
حدیث - ۱۰۲ ۳۰۳
حدیث - ۱۰۳ ۳۰۴
حدیث - ۱۰۴ ۳۰۵
حدیث - ۱۰۵ ۳۰۵
حدیث - ۱۰۶ ۳۰۵
حدیث - ۱۰۷ ۳۰۶
حدیث - ۱۰۸ ۳۰۶
حدیث - ۱۰۹ ۳۰۶
حدیث - ۱۱۰ ۳۰۷
حدیث - ۱۱۱ ۳۰۷
حدیث - ۱۱۲ ۳۰۸
حدیث - ۱۱۳ ۳۰۸
حدیث - ۱۱۴ ۳۰۸
حدیث - ۱۱۵ ۳۰۹
حدیث - ۱۱۶ ۳۰۹
خاندان عصمت عليهالسلام ۳۱۰
حدیث - ۱ ۳۱۰
حدیث - ۲ ۳۱۰
حدیث - ۳ ۳۱۱
حدیث - ۴ ۳۱۱
حدیث - ۵ ۳۱۲
حدیث - ۶ ۳۱۲
حدیث - ۷ ۳۱۳
حدیث - ۸ ۳۱۳
حدیث - ۹ ۳۱۴
حدیث - ۱۰ ۳۱۴
حدیث - ۱۱ ۳۱۵
حدیث - ۱۲ ۳۱۵
حدیث - ۱۳ ۳۱۶
حدیث - ۱۴ ۳۱۶
حدیث - ۱۵ ۳۱۶
حدیث - ۱۶ ۳۱۷
حدیث - ۱۷ ۳۱۷
حدیث - ۱۸ ۳۱۷
حدیث - ۱۹ ۳۱۸
حدیث - ۲۰ ۳۱۸
فهرست مطالب ۳۱۹